La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

I Reyes 16

Idioma

1 Dixitque Dominus ad Samuelem : Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum ne regnet super Israël ? Imple cornu tuum oleo, et veni, ut mittam te ad Isai Bethlehemitem : providi enim in filiis ejus mihi regem.

1 Entonces dijo el Señor á Samuel: ¿Hasta cuándo has tú de llorar á Saul, habiéndole yo desechado para que no reine sobre Israel? Llena tu cuerna ó botijo de óleo, y ven; que quiero enviarte á Isaí, natural de Betlehem; porque de entre sus hijos me he provisto de un rey.

2 Et ait Samuel : Quomodo vadam ? audiet enim Saul, et interficiet me. Et ait Dominus : Vitulum de armento tolles in manu tua, et dices : Ad immolandum Domino veni.

2 A lo que respondió Samuel: ¿Cómo tengo de ir? Lo sabrá luego Saul, y me quitará la vida. Dijo el Señor: Tomarás contigo un becerro de la vacada, y dirás que has ido allí á ofrecer sacrificios al Señor.

3 Et vocabis Isai ad victimam, et ego ostendam tibi quid facias, et unges quemcumque monstravero tibi.

3 Y convidarás á Isaí á comer de la víctima, y yo te revelaré lo que has de hacer, y ungirás al que yo te señale.

4 Fecit ergo Samuel sicut locutus est ei Dominus. Venitque in Bethlehem, et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei : dixeruntque : Pacificusne est ingressus tuus ?

4 Hízolo, pues, Samuel como el Señor le había mandado. Fué á Betlehem, y extrañáronlo los Ancianos de la ciudad; y saliéndole á recibir, le dijeron: ¿Es de paz tu venida?

5 Et ait : Pacificus : ad immolandum Domino veni : sanctificamini, et venite mecum ut immolem. Sanctificavit ergo Isai et filios ejus, et vocavit eos ad sacrificium.

5 De paz, respondió Samuel: Vengo á ofrecer sacrificio al Señor: purificaos, y venid conmigo al sacrificio. Purificó, pues, á Isaí y á sus hijos, y convidólos al sacrificio.

6 Cumque ingressi essent, vidit Eliab, et ait : Num coram Domino est christus ejus ?

6 Así que hubieron entrado después en la sala del convite, viendo Samuel á Eliab, dijo en su interior: ¿Si será éste el que el Señor ha escogido para ungido suyo?

7 Et dixit Dominus ad Samuelem : Ne respicias vultum ejus, neque altitudinem staturæ ejus : quoniam abjeci eum, nec juxta intuitum hominis ego judico : homo enim videt ea quæ parent, Dominus autem intuetur cor.

7 Respondió el Señor á Samuel: No mires á su buena presencia, ni á su grande estatura; porque no es ése el que he escogido; y yo no juzgo por lo que aparece á la vista del hombre; pues el hombre no ve más que lo exterior; pero el Señor ve el fondo del corazón.

8 Et vocavit Isai Abinadab, et adduxit eum coram Samuele. Qui dixit : Nec hunc elegit Dominus.

8 Llamó después Isaí á Abinadab, y presentóle á Samuel; el cual dijo: No es éste el escogido del Señor.

9 Adduxit autem Isai Samma, de quo ait : Etiam hunc non elegit Dominus.

9 Trájole también á Samma; del cual dijo Samuel: Tampoco es éste el escogido del Señor.

10 Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuele : et ait Samuel ad Isai : Non elegit Dominus ex istis.

10 Así le fué presentando Isaí sus siete hijos: y díjole Samuel: A ninguno de éstos ha elegido el Señor.

11 Dixitque Samuel ad Isai : Numquid jam completi sunt filii ? Qui respondit : Adhuc reliquus est parvulus, et pascit oves. Et ait Samuel ad Isai : Mitte, et adduc eum : nec enim discumbemus priusquam huc ille veniat.

11 Y añadió Samuel á Isaí: ¿No tienes ya más hijos? A lo que contestó: Aún tengo otro pequeño, que está apacentando las ovejas, Dijo Samuel á Isaí: Envía por él, y tráele aquí: que no nos pondremos á la mesa, hasta que él venga.

12 Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie : et ait Dominus : Surge, unge eum : ipse est enim.

12 Envió por él Isaí, y se lo presentó. Era David un joven rubio de gallarda presencia y hermoso rostro. Dijo entonces el Señor: Ea, úngele; porque ése es.

13 Tulit ergo Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum ejus : et directus est spiritus Domini a die illa in David, et deinceps. Surgensque Samuel abiit in Ramatha.

13 Tomó, pues, Samuel la cuerna del óleo que había traido, y ungióle á presencia de sus hermanos, y desde aquel día en adelante el espíritu del Señor quedó infundido en David; y Samuel volvióse á Ramata.

14 Spiritus autem Domini recessit a Saul, et exagitabat eum spiritus nequam a Domino.

14 Al contrario, el espíritu del Señor se retiró de Saul; y atormentábale un espíritu maligno por permisión del Señor.

15 Dixeruntque servi Saul ad eum : Ecce spiritus Dei malus exagitat te.

15 Por lo que dijeron á Saul sus cortesanos: Ya ves cómo te atormenta un espíritu malísimo.

16 Jubeat dominus noster, et servi tui qui coram te sunt quærent hominem scientem psallere cithara, ut quando arripuerit te spiritus Domini malus, psallat manu sua, et levius feras.

16 Si tú, señor nuestro, lo mandas, tus siervos que tienes aquí delante, buscarán un hombre hábil en tocar el harpa, para que cuando el Señor permita que te agite el mal espíritu, la toque y sientas algún alivio.

17 Et ait Saul ad servos suos : Providete ergo mihi aliquem bene psallentem, et adducite eum ad me.

17 Respondió Saul á sus criados: Enhorabuena, buscadme alguno que sea hábil en tañer y cantar, y traédmele.

18 Et respondens unus de pueris, ait : Ecce vidi filium Isai Bethlehemitem scientem psallere, et fortissimum robore, et virum bellicosum, et prudentem in verbis, et virum pulchrum : et Dominus est cum eo.

18 A lo que contestando uno de los criados, dijo: Poco ha ví á un hijo de Isaí, natural de Betlehem, muy diestro en tañer el arpa, mozo muy valiente y hábil para la guerra, prudente en el hablar, y de gallarda presencia, y muy favorecido del Señor.

19 Misit ergo Saul nuntios ad Isai, dicens : Mitte ad me David filium tuum, qui est in pascuis.

19 Con esto Saul hizo decir á Isaí: Envíame tu hijo David, que está con tus ganados.

20 Tulit itaque Isai asinum plenum panibus, et lagenam vini, et hædum de capris unum, et misit per manum David filii sui Sauli.

20 En vista de lo cual tomó Isaí un asno, que cargó de panes, de un cántaro de vino y de un cabrito recental, y envióselo á Saul por mano de su hijo David.

21 Et venit David ad Saul, et stetit coram eo : at ille dilexit eum nimis, et factus est ejus armiger.

21 Y fué David y se presentó á Saul; el cual le cobró mucho cariño, é hízole su escudero.

22 Misitque Saul ad Isai, dicens : Stet David in conspectu meo : invenit enim gratiam in oculis meis.

22 Y envió Saul á decir á Isaí: Quédese David cerca de mi persona; porque ha hallado gracia en mis ojos.

23 Igitur quandocumque spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollebat citharam, et percutiebat manu sua, et refocillabatur Saul, et levius habebat : recedebat enim ab eo spiritus malus.

23 Con esto siempre que asaltaba el mal espíritu á Saul, cogía David el arpa y tañíala; con lo que Saul se recreaba y sentía mucho alivio, pues se retiraba de él el espíritu malo.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.