La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
II Paralipómenos 10
1 Profectus est autem Roboam in Sichem : illuc enim cunctus Israël convenerat ut constituerent eum regem.
1 En consecuencia Roboam partió á Siquem; porque había concurrido allí todo Israel para reconocerle por rey.
2 Quod cum audisset Jeroboam filius Nabat, qui erat in Ægypto (fugerat quippe illuc ante Salomonem), statim reversus est.
2 Lo que oido por Jeroboam, hijo de Nabat, que se hallaba en Egipto (á donde se había refugiado, huyendo de Salomón), al punto dió la vuelta.
3 Vocaveruntque eum, et venit cum universo Israël : et locuti sunt ad Roboam, dicentes :
3 Y le enviaron á llamar; y uniéndose con todo Israel, fueron y hablaron á Roboam en estos términos:
4 Pater tuus durissimo jugo nos pressit : tu leviora impera patre tuo, qui nobis imposuit gravem servitutem, et paululum de onere subleva, ut serviamus tibi.
4 Tu padre nos oprimió con un yugo durísimo; sea tu gobierno más suave que el de tu padre, el cual nos impuso una pesada esclavitud; alívianos un poco la carga, si quieres que te sirvamos.
5 Qui ait : Post tres dies revertimini ad me. Cumque abiisset populus,
5 Respondió Roboam: Volved á mí de aquí á tres días. Retirado el pueblo,
6 iniit consilium cum senibus qui steterant coram patre ejus Salomone dum adhuc viveret, dicens : Quid datis consilii ut respondeam populo ?
6 tuvo consejo con los ancianos que habían estado al rededor de su padre Salomón mientras vivía, y les dijo: ¿Qué me aconsejais que responda al pueblo?
7 Qui dixerunt ei : Si placueris populo huic, et leniveris eos verbis clementibus, servient tibi omni tempore.
7 Los ancianos le contestaron: Si acaricias á este pueblo, y le aplacas con palabras dulces, ellos serán tus vasallos perpetuamente.
8 At ille reliquit consilium senum, et cum juvenibus tractare cœpit, qui cum eo nutriti fuerant, et erant in comitatu illius.
8 Mas Roboam no hizo caso del consejo de los ancianos; y comenzó á tratar la cosa con los jóvenes que se habían criado con él, y le hacían la corte;
9 Dixitque ad eos : Quid vobis videtur ? vel respondere quid debeo populo huic, qui dixit mihi : Subleva jugum quod imposuit nobis pater tuus ?
9 y les dijo: ¿Qué os parece? ¿y qué debo yo responder á este pueblo, que me ha venido á decir: Aligéranos el yugo que nos impuso tu padre?
10 At illi responderunt ut juvenes, et nutriti cum eo in deliciis, atque dixerunt : Sic loqueris populo qui dixit tibi : Pater tuus aggravavit jugum nostrum, tu subleva : et sic respondebis ei : Minimus digitus meus grossior est lumbis patris mei.
10 Pero ellos, como mozos y criados con él entre delicias, le respondieron, diciendo: A ese pueblo que te ha dicho: Tu padre agravó nuestro yugo, aligéranosle tú; le has de hablar así y darle esta respuesta: Mi dedo meñique es, mucho más grueso que los lomos de mi padre.
11 Pater meus imposuit vobis grave jugum, et ego majus pondus apponam ; pater meus cecidit vos flagellis, ego vero cædam vos scorpionibus.
11 Mi padre cargó sobre vosotros un yugo pesado; pues yo os añadiré mayor peso: mi padre os azotó con varas, y yo os azotaré con escorpiones,
12 Venit ergo Jeroboam et universus populus ad Roboam die tertio, sicut præceperat eis.
12 Volvió, pues, Jeroboam con todo el pueblo al tercer día á Roboam, como éste se lo había mandado.
13 Responditque rex dura, derelicto consilio seniorum :
13 Y el rey, desechado el consejo de los ancianos, les respondió con dureza;
14 locutusque est juxta juvenum voluntatem : Pater meus grave vobis imposuit jugum, quod ego gravius faciam ; pater meus cecidit vos flagellis, ego vero cædam vos scorpionibus.
14 y les dijo, conforme al parecer de los jóvenes: Mi padre cargó sobre vosotros un yugo pesado, y yo le agravaré más: mi padre os azotó con varas, mas yo he de azotaros con escorpiones.
15 Et non acquievit populi precibus : erat enim voluntatis Dei ut compleretur sermo ejus quem locutus fuerat per manum Ahiæ Silonitis ad Jeroboam filium Nabat.
15 Y no quiso condescender con los ruegos del pueblo; por ser voluntad de Dios que se cumpliese su palabra, pronunciada por boca de Ahías silonita á Jeroboam, hijo de Nabat.
16 Populus autem universus rege duriora dicente, sic locutus est ad eum : Non est nobis pars in David, neque hæreditas in filio Isai. Revertere in tabernacula tua, Israël ; tu autem pasce domum tuam David. Et abiit Israël in tabernacula sua.
16 Entonces todo el pueblo, al oir la respuesta tan dura del rey, le habló así: Nosotros nada tenemos que ver con la casa de David; ni nada que esperar del hijo de Isaí. Retírate, oh Israel, á tus habitaciones: y tú Roboam, hijo de David, rige tu casa. Y retiróse Israel á sus habitaciones.
17 Super filios autem Israël qui habitabant in civitatibus Juda, regnavit Roboam.
17 Y Roboam quedó reinando sobre los hijos de Israel que moraban en las ciudades de la tribu de Judá.
18 Misitque rex Roboam Aduram, qui præerat tributis, et lapidaverunt eum filii Israël, et mortuus est : porro rex Roboam currum festinavit ascendere, et fugit in Jerusalem.
18 Envió después el rey Roboam á Aduram, superintendente de los tributos. Mas los hijos de Israel le apedrearon y fué muerto. En vista de lo cual el rey Roboam montó apresuradamente en su carroza, y huyóse á Jerusalén.
19 Recessitque Israël a domo David, usque ad diem hanc.
19 Desde entonces se separó Israel de la casa de David; como lo está en el día de hoy.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
II Paralipómenos 10 · con la app
Recibir el enlace