La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

II Paralipómenos 12

Idioma

1 Cumque roboratum fuisset regnum Roboam et confortatum, dereliquit legem Domini, et omnis Israël cum eo.

1 Fortalecido Roboam, y asegurado en el reino, abandonó la Ley del Señor, é hizo lo mismo todo Israel á su ejemplo.

2 Anno autem quinto regni Roboam, ascendit Sesac rex Ægypti in Jerusalem (quia peccaverant Domino)

2 Por tanto, el año quinto del reinado de Roboam (por haber pecado los israelitas contra el Señor), vino Sesac, rey de Egipto, contra Jerusalén,

3 cum mille ducentis curribus, et sexaginta millibus equitum : nec erat numerus vulgi quod venerat cum eo ex Ægypto, Libyes scilicet, et Troglodytæ, et Æthiopes.

3 con mil y doscientos carros armados, y sesenta mil hombres de á caballo; siendo además innumerable la gente que le seguía desde el Egipto, es á saber, los de Libia y los Trogloditas, y los Etíopes.

4 Cepitque civitates munitissimas in Juda, et venit usque in Jerusalem.

4 Y se apoderó de las ciudades más fuertes de Judá, y se adelantó hasta Jerusalén,

5 Semeias autem propheta ingressus est ad Roboam, et principes Juda qui congregati fuerant in Jerusalem, fugientes Sesac : dixitque ad eos : Hæc dicit Dominus : Vos reliquistis me, et ego reliqui vos in manu Sesac.

5 Entonces Semeías, profeta, se presentó ante Roboam, y los príncipes de Judá, que se habían congregado en Jerusalén huyendo de Sesac, y les dijo: Esto dice el Señor: Vosotros me abandonasteis; pues yo también os abandono á vosotros en poder de Sesac.

6 Consternatique principes Israël et rex, dixerunt : Justus est Dominus.

6 A lo que respondieron consternados, así el rey como los príncipes de Israel: Justo es el Señor.

7 Cumque vidisset Dominus quod humiliati essent, factus est sermo Domini ad Semeiam, dicens : Quia humiliati sunt, non disperdam eos, daboque eis pauxillum auxilii, et non stillabit furor meus super Jerusalem per manum Sesac.

7 Pero viendo el Señor que se habían humillado, habló á Semeías, diciendo: Ya que se han humillado no los acabaré, antes bien les daré un poquito de socorro, y no se derramará mi furor sobre Jerusalén por mano de Sesac.

8 Verumtamen servient ei, ut sciant distantiam servitutis meæ, et servitutis regni terrarum.

8 Sin embargo quedarán sujetos á él, para que conozcan la diferencia que va entre servirme á mí y servir á los reyes de la tierra.

9 Recessit itaque Sesac rex Ægypti ab Jerusalem, sublatis thesauris domus Domini et domus regis : omniaque secum tulit, et clypeos aureos quos fecerat Salomon :

9 Así, pues, Sesac, rey de Egipto, se retiró de Jerusalén, llevándose consigo los tesoros del Templo del Señor y del palacio real, y los broqueles de oro hechos por Salomón:

10 pro quibus fecit rex æneos, et tradidit illos principibus scutariorum, qui custodiebant vestibulum palatii.

10 En lugar de los cuales mandó el rey hacer otros de bronce, entregándolos á los capitanes de los guardias que guardaban el atrio ó las puertas de palacio;

11 Cumque introiret rex domum Domini, veniebant scutarii et tollebant eos, iterumque referebant eos ad armamentarium suum.

11 y cuando el rey había de ir al Templo del Señor, venían los guardias, y tomaban los broqueles, y los volvían después á poner en la armería.

12 Verumtamen quia humiliati sunt, aversa est ab eis ira Domini, nec deleti sunt penitus : siquidem et in Juda inventa sunt opera bona.

12 Mas, en fin, por haberse humillado, calmó la ira del Señor contra ellos, y no fueron enteramente destruidos; á causa de que aun se hallaron buenas obras en Judá.

13 Confortatus est ergo rex Roboam in Jerusalem, atque regnavit : quadraginta autem et unius anni erat cum regnare cœpisset, et decem et septem annis regnavit in Jerusalem, urbe quam elegit Dominus ut confirmaret nomen suum ibi, de cunctis tribubus Israël : nomen autem matris ejus Naama Ammanitis.

13 Con esto se alentó Roboam, y continuó reinando en Jerusalén. Cuarenta y un años tenía cuando comenzó á reinar, y reinó diecisiete años en Jerusalén, ciudad escogida por el Señor entre todas las tribus de Israel, para establecer en ella el culto de su Nombre. Llamábase su madre Naama, y era Ammonita.

14 Fecit autem malum, et non præparavit cor suum ut quæreret Dominum.

14 Roboam obró el mal; y no dirigió su corazón en busca del Señor.

15 Opera vero Roboam prima et novissima scripta sunt in libris Semeiæ prophetæ, et Addo videntis, et diligenter exposita : pugnaveruntque adversum se Roboam et Jeroboam cunctis diebus.

15 Sus acciones primeras y postreras están escritas en los libros de Semeías, profeta, y del profeta Addo, que las refieren exactísimamente. Roboam y Jeroboam tuvieron entre sí perpetua guerra.

16 Et dormivit Roboam cum patribus suis, sepultusque est in civitate David : et regnavit Abia filius ejus pro eo.

16 Al fin pasó Roboam á descansar con sus padres, y le enterraron en la ciudad de David: sucediéndole en el reino su hijo Abía.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.