La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

IV Reyes 8

Idioma

1 Eliseus autem locutus est ad mulierem cujus vivere fecerat filium, dicens : Surge, vade tu et domus tua, et peregrinare ubicumque repereris : vocavit enim Dominus famem, et veniet super terram septem annis.

1 Habló Eliseo á la mujer Sunamite, cuyo hijo había resucitado, y le dijo: Márchate con tu familia, y vete fuera de tu país á habitar donde te parezca mejor; porque Dios ha llamado el hambre, y ella se apoderará de la tierra de Israel por siete años.

2 Quæ surrexit, et fecit juxta verbum hominis Dei : et vadens cum domo sua, peregrinata est in terra Philisthiim diebus multis.

2 Hizo, pues, la mujer lo que le dijo el varón de Dios, y salió con su familia fuera de su país, y permaneció largo tiempo en tierra de Filisteos.

3 Cumque finiti essent anni septem, reversa est mulier de terra Philisthiim : et egressa est ut interpellaret regem pro domo sua, et pro agris suis.

3 Terminados los siete años, regresó la mujer del país de los Filisteos, y acudió al rey para que se le restituyesen su Casa y sus heredades.

4 Rex autem loquebatur cum Giezi puero viri Dei, dicens : Narra mihi omnia magnalia quæ fecit Eliseus.

4 Estaba entonces el rey hablando con Giezi, criado del varón de Dios, y decíale: Cuéntame todas las maravillas que ha hecho Eliseo;

5 Cumque ille narraret regi quomodo mortuum suscitasset, apparuit mulier cujus vivificaverat filium, clamans ad regem pro domo sua, et pro agris suis. Dixitque Giezi : Domine mi rex, hæc est mulier, et hic est filius ejus quem suscitavit Eliseus.

5 y mientras él estaba contando al rey como había resucitado á un muerto, compareció la mujer, á cuyo hijo había resucitado, reclamando ante el rey su casa y sus heredades. Y dijo Giezi: Esta es, oh rey mi señor, aquella mujer, y éste su hijo, á quien resucitó Eliseo.

6 Et interrogavit rex mulierem : quæ narravit ei. Deditque ei rex eunuchum unum, dicens : Restitue ei omnia quæ sua sunt, et universos reditus agrorum, a die qua reliquit terram usque ad præsens.

6 Y preguntólo el rey á la mujer, la cual se lo contó. Inmediatamente el rey envió con ella un eunuco ó ministro, á quien dijo: Haz que se le restituya todo lo que le pertenece, y todos los réditos de sus heredades, desde el día que salió de su tierra hasta el presente.

7 Venit quoque Eliseus Damascum, et Benadad rex Syriæ ægrotabat : nuntiaveruntque ei, dicentes : Venit vir Dei huc.

7 Vino asímismo Eliseo á Damasco, á tiempo que Benadad, rey de Siria, estaba enfermo; y avisáronselo á éste, diciendo: El varón de Dios ha llegado aquí.

8 Et ait rex ad Hazaël : Tolle tecum munera, et vade in occursum viri Dei, et consule Dominum per eum, dicens : Si evadere potero de infirmitate mea hac ?

8 Y dijo el rey á Hazael: Toma consigo unos regalos, y sal á encontrar al varón de Dios, y consulta por su medio al Señor, preguntando: ¿Si podré escapar de esta mi enfermedad?

9 Ivit igitur Hazaël in occursum ejus, habens secum munera, et omnia bona Damasci, onera quadraginta camelorum. Cumque stetisset coram eo, ait : Filius tuus Benadad rex Syriæ misit me ad te, dicens : Si sanari potero de infirmitate mea hac ?

9 Fué, pues, Hazael á encontrarle, llevando consigo presentes de todas las cosas más preciosas de Damasco en cuarenta camellos cargados, y al llegar á su presencia dijo: Tu hijo Benadad, rey de Siria, me ha enviado á tí para saber si podrá él sanar de su enfermedad.

10 Dixitque ei Eliseus : Vade, dic ei : Sanaberis : porro ostendit mihi Dominus quia morte morietur.

10 Respondió Eliseo: Ve, y díle: Tu enfermedad no es mortal; pero el Señor me ha hecho conocer que él ha de morir sin remedio.

11 Stetique cum eo, et conturbatus est usque ad suffusionem vultus : flevitque vir Dei.

11 Y se estuvo el varón de Dios un rato parado con él, y se conturbó hasta demudar el semblante, y echó á llorar.

12 Cui Hazaël ait : Quare dominus meus flet ? At ille dixit : Quia scio quæ facturus sis filiis Israël mala. Civitates eorum munitas igne succendes, et juvenes eorum interficies gladio, et parvulos eorum elides, et prægnantes divides.

12 Díjole entonces Hazael: ¿Por qué llora mi señor? Porque sé, respondió, los males que has de hacer á los hijos de Israel. Tú entregarás á las llamas sus ciudades fuertes, y pasarás á cuchillo sus jóvenes, y estrellarás contra el suelo sus niños, y abrirás el vientre de las mujeres preñadas.

13 Dixitque Hazaël : Quid enim sum servus tuus canis, ut faciam rem istam magnam ? Et ait Eliseus : Ostendit mihi Dominus te regem Syriæ fore.

13 Replicó Hazael: Pues qué, ¿soy yo, siervo tuyo, otra cosa más que un perro muerto; para que pueda ejecutar cosas tan grandes y terribles? A lo que respondió Eliseo: El Señor me ha manifestado que tú serás rey de Siria,

14 Qui cum recessisset ab Eliseo, venit ad dominum suum. Qui ait ei : Quid dixit tibi Eliseus ? At ille respondit : Dixit mihi : Recipies sanitatem.

14 Habiéndose separado Hazael de Eliseo, volvió á su amo, el cual le preguntó: ¿Qué te ha dicho Eliseo? Respondió él: Dijome que recobrarías la salud.

15 Cumque venisset dies altera, tulit stragulum, et infudit aquam, et expandit super faciem ejus : quo mortuo, regnavit Hazaël pro eo.

15 Llegado el día siguiente tomó Hazael un paño acolchado; empapóle en agua, y extendióle sobre el rostro del rey; el cual murió, y reinó Hazael en su lugar.

16 Anno quinto Joram filii Achab regis Israël, et Josaphat regis Juda, regnavit Joram filius Josaphat rex Juda.

16 Al quinto año de Joram, hijo de Acab, rey de Israel, y de Josafat, rey de Judá, entró á reinar Joram, hijo de Josafat, rey de Judá.

17 Triginta duorum annorum erat cum regnare cœpisset, et octo annis regnavit in Jerusalem.

17 Treinta y dos años tenía cuando empezó á reinar, y ocho años reinó en Jerusalén.

18 Ambulavitque in viis regum Israël, sicut ambulaverat domus Achab : filia enim Achab erat uxor ejus : et fecit quod malum est in conspectu Domini.

18 Y siguió los pasos de los reyes de Israel, como los había seguido la casa de Acab; porque una hija de Acab era su mujer, y obró el mal en presencia del Señor.

19 Noluit autem Dominus disperdere Judam, propter David servum suum, sicut promiserat ei, ut daret illi lucernam, et filiis ejus cunctis diebus.

19 Mas el Señor no quiso exterminar á Judá por amor de su siervo David, según la promesa que le había hecho de conservarle á él y á sus hijos perpetuamente una lámpara ardiente.

20 In diebus ejus recessit Edom ne esset sub Juda, et constituit sibi regem.

20 En su tiempo se rebeló la Idumea contra Judá, y eligióse un rey propio.

21 Venitque Joram Seira, et omnes currus cum eo : et surrexit nocte, percussitque Idumæos qui eum circumdederant, et principes curruum : populus autem fugit in tabernacula sua.

21 Por lo que Joram marchó contra Seira con todos sus carros de guerra, y asaltó de noche y desbarató á los Idumeos que le habían cercado, y á los comandantes de los carros de guerra; mas el pueblo huyó á sus estancias.

22 Recessit ergo Edom ne esset sub Juda, usque ad diem hanc. Tunc recessit et Lobna in tempore illo.

22 Sin embargo, la Idumea sacudió el yugo de Judá hasta hoy día. En aquel mismo tiempo se rebeló también Lobna.

23 Reliqua autem sermonum Joram, et universa quæ fecit, nonne hæc scripta sunt in libro verborum dierum regum Juda ?

23 Las otras cosas de Joram y todo cuanto hizo, ¿no es así que se halla todo escrito en el Libro de los Anales de los Reyes de Judá?

24 Et dormivit Joram cum patribus suis, sepultusque est cum eis in civitate David, et regnavit Ochozias filius ejus pro eo.

24 En fin, Joram durmió con sus padres, y fué con ellos sepultado en la ciudad de David; y le sucedió en el reino su hijo Ocozías.

25 Anno duodecimo Joram filii Achab regis Israël regnavit Ochozias filius Joram regis Judæ.

25 El año duodécimo de Joram, hijo de Acab, rey de Israel, entró á reinar Ocozías, hijo de Joram, rey de Judá.

26 Viginti duorum annorum erat Ochozias cum regnare cœpisset, et uno anno regnavit in Jerusalem : nomen matris ejus Athalia filia Amri regis Israël.

26 Hallábase Ocozías en la edad de veinte y dos años cuando comenzó á reinar, y reinó un año en Jerusalén: llamábase su madre Athalía hija de Acab, que lo era de Amri, rey de Israel.

27 Et ambulavit in viis domus Achab : et fecit quod malum est coram Domino, sicut domus Achab : gener enim domus Achab fuit.

27 Y siguió los mismos pasos que la casa de Acab, y obró el mal en la presencia del Señor, á imitación de la casa de Acab; como quien era yerno de éste.

28 Abiit quoque cum Joram filio Achab ad præliandum contra Hazaël regem Syriæ in Ramoth Galaad, et vulneraverunt Syri Joram.

28 Asocióse con Joram, hijo de Acab, para hacer la guerra contra Hazael, rey de Siria en Ramot de Galaad; é hirieron los Siros á Joram,

29 Qui reversus est ut curaretur in Jezrahel, quia vulneraverant eum Syri in Ramoth præliantem contra Hazaël regem Syriæ. Porro Ochozias filius Joram rex Juda descendit invisere Joram filium Achab in Jezrahel, quia ægrotabat ibi.

29 el cual se volvió á Jezrael á curarse las heridas que le habían hecho los Siros en el sitio de Ramot cuando peleaba contra Hazael, rey de Siria. Y Ocozías hijo de Joram, rey de Judá, pasó á Jezrael á visitar á Joram, hijo de Acab, porque estaba allí enfermo.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.