La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
II Reyes 7
1 Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis,
1 Estando ya el rey David de asiento en su casa, y habiéndole concedido el Señor paz por todas partes con todos sus enemigos,
2 dixit ad Nathan prophetam : Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium ?
2 dijo al profeta Natán: ¿No reparas que yo habito en una casa de cedro, mientras el Arca de Dios está debajo de pieles?
3 Dixitque Nathan ad regem : Omne quod est in corde tuo, vade, fac : quia Dominus tecum est.
3 No te detengas, respondió el profeta Natán al rey: Haz lo que te dicta tu corazón, pues el Señor está contigo.
4 Factum est autem in illa nocte : et ecce sermo Domini ad Nathan, dicens :
4 Mas aquella misma noche hé aquí que el Señor habló á Natán, diciéndole:
5 Vade, et loquere ad servum meum David : Hæc dicit Dominus : Numquid tu ædificabis mihi domum ad habitandum ?
5 Anda y dile á mi siervo David: Esto dice el Señor: ¿Conque tú piensas edificarme casa para mi habitación?
6 Neque enim habitavi in domo ex die illa, qua eduxi filios Israël de terra Ægypti, usque in diem hanc : sed ambulabam in tabernaculo, et in tentorio.
6 Pues yo no he habitado en ninguna casa, desde el día que saqué á los hijos de Israel de la tierra de Egipto hasta el presente, sino que he habitado en pabellones y tiendas.
7 Per cuncta loca quæ transivi cum omnibus filiis Israël, numquid loquens locutus sum ad unam de tribubus Israël, cui præcepi ut pasceret populum meum Israël, dicens : Quare non ædificastis mihi domum cedrinam ?
7 Por ventura en todos los lugares por donde pasé con todos los hijos de Israel, he hablado nunca á alguna de las tribus, á quien hubiese yo encargado el gobierno de mi pueblo Israel, ni le he dicho jamás: ¿Por qué no me edificais una casa de cedro?
8 Et nunc hæc dices servo meo David : Hæc dicit Dominus exercituum : Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israël :
8 Ahora bien, tú dirás á mi siervo David: Esto dice el Señor de los ejércitos. Yo te saqué de las dehesas donde apacentabas el ganado, á fin de que fueses el caudillo de mi pueblo de Israel.
9 et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua : fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnorum qui sunt in terra.
9 Por todas partes donde has andado he estado contigo: he exterminado delante de tí á todos tus enemigos, y hecho tu nombre tan célebre como el de los grandes de la tierra.
10 Et ponam locum populo meo Israël, et plantabo eum, et habitabit sub eo, et non turbabitur amplius : nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius,
10 También colocaré en un lugar estable á mi pueblo de Israel, le estableceré en él, y en él habitará, sin ser inquietado más; ni los hijos de iniquidad volverán á humillarle como lo hacían antes,
11 ex die qua constitui judices super populum meum Israël : et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis : prædicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus.
11 desde el tiempo en que constituí Jueces sobre mi pueblo de Israel: y yo te daré la paz con todos tus enemigos. Además el Señor es el que te promete desde ahora que él mismo dará un firme estar á tu casa.
12 Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de utero tuo, et firmabo regnum ejus.
12 Y cuando hayas terminado tus días, é ido á descansar con tus padres, yo levantaré después de tí á un hijo tuyo, que nacerá de tí, y consolidaré su reino.
13 Ipse ædificabit domum nomini meo, et stabiliam thronum regni ejus usque in sempiternum.
13 Este edificará un templo en que será adorado mi nombre, y yo afirmaré su regio trono para siempre.
14 Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium : qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum, et in plagis filiorum hominum.
14 Yo seré su padre, y él será mi hijo; que si en algo obrare mal, yo le corregiré paternalmente con vara de hombres y con castigos de hijos de hombres.
15 Misericordiam autem meam non auferam ab eo, sicut abstuli a Saul, quem amovi a facie mea.
15 Mas no apartaré de él mi misericordia, como la aparté de Saul, á quien arrojé de mi presencia.
16 Et fidelis erit domus tua, et regnum tuum usque in æternum ante faciem tuam, et thronus tuus erit firmus jugiter.
16 Antes tu casa será estable, y verás permanecer eternamente tu reino, y tu trono será firme para siempre.
17 Secundum omnia verba hæc, et juxta universam visionem istam, sic locutus est Nathan ad David.
17 Conforme á todas estas palabras de Dios, y conforme á toda esta revelación, así habló Natán á David.
18 Ingressus est autem rex David, et sedit coram Domino, et dixit : Quis ego sum, Domine Deus, et quæ domus mea, quia adduxisti me hucusque ?
18 Entonces David fué á presentarse delante del Señor en el Tabernáculo, y permaneciendo allí en oración, dijo: ¿Quién soy yo, Señor Dios mío, y cuál es mi casa para haberme elevado hasta este punto?
19 Sed et hoc parum visum est in conspectu tuo, Domine Deus, nisi loquereris etiam de domo servi tui in longinquum : ista est enim lex Adam, Domine Deus.
19 Y pareciéndote aún, oh Señor Dios, que esto era poco á tus ojos, has querido asegurar á tu siervo la permanencia de su casa para los siglos venideros: que tal es la ley ó el deseo de los hijos de Adán, oh Señor Dios.
20 Quid ergo addere poterit adhuc David, ut loquatur ad te ? tu enim scis servum tuum, Domine Deus.
20 ¿Qué más podrá decir ahora David hablando contigo? puesto que tú, Señor Dios mío, conoces bien tu siervo y su gratitud.
21 Propter verbum tuum, et secundum cor tuum, fecisti omnia magnalia hæc, ita ut notum faceres servo tuo.
21 Por amor de tu palabra y según tu corazón has hecho estas grandes maravillas, y aun las has manifestado á tu siervo.
22 Idcirco magnificatus es, Domine Deus, quia non est similis tui, neque est deus extra te, in omnibus quæ audivimus auribus nostris.
22 En lo cual, oh Señor Dios mío, has ostentado tu grandeza: que nadie hay semejante á tí, ni hay Dios fuera de tí, según todas las cosas que hemos oido con nuestros mismos oídos.
23 Quæ est autem ut populus tuus Israël gens in terra, propter quam ivit Deus ut redimeret eam sibi in populum, et poneret sibi nomen, faceretque eis magnalia et horribilia super terram a facie populi tui quem redemisti tibi ex Ægypto, gentem, et deum ejus.
23 Y ¿qué nación hay sobre la tierra comparable á tu pueblo de Israel, al cual tú has ido á rescatar para hacer de él un pueblo tuyo, en el cual has engrandecido tu nombre con las maravillas obradas á favor suyo, y á cuya presencia has hecho tan espantosos prodigios para sacarle de la esclavitud de Egipto, y castigar á aquella tierra, su gente y su dios ó rey?
24 Firmasti enim tibi populum tuum Israël in populum sempiternum : et tu, Domine Deus, factus es eis in Deum.
24 Pues tú escogiste á Israel para que fuese para siempre tu pueblo; y tú, oh Señor Dios, quisiste hacerte su Dios.
25 Nunc ergo Domine Deus, verbum quod locutus es super servum tuum, et super domum ejus, suscita in sempiternum : et fac sicut locutus es,
25 Ahora, pues, oh Señor Dios, mantén siempre viva la promesa que has hecho á tu siervo para él y para su casa, y hazlo como lo has dicho;
26 ut magnificetur nomen tuum usque in sempiternum, atque dicatur : Dominus exercituum, Deus super Israël. Et domus servi tui David erit stabilita coram Domino,
26 para que tu nombre sea eternamente engrandecido, y se diga: El Señor de los ejércitos es el Dios de Israel. Sí: la casa de tu siervo David será estable delante del Señor;
27 quia tu, Domine exercituum Deus Israël, revelasti aurem servi tui, dicens : Domum ædificabo tibi : propterea invenit servus tuus cor suum ut oraret te oratione hac.
27 porque tú, oh Señor de los ejércitos, Dios de Israel, revelaste y dijiste á tu siervo: Yo te fundaré una casa estable: de aquí es que tu siervo se ha animado para dirigirte esta plegaria.
28 Nunc ergo Domine Deus, tu es Deus, et verba tua erunt vera : locutus es enim ad servum tuum bona hæc.
28 Ahora, pues, Señor y Dios mío, tú eres Dios, y se cumplirán tus palabras. Ya que has prometido á tu siervo tales bienes,
29 Incipe ergo, et benedic domui servi tui, ut sit in sempiternum coram te : quia tu, Domine Deus, locutus es, et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum.
29 empieza desde luego, y echa la bendición sobre la casa de tu siervo, para que siempre subsista en tu acatamiento: puesto que tú, oh Señor Dios, has hablado y dicho que la casa de tu siervo será bendita con tu bendición eternamente,
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
II Reyes 7 · con la app
Recibir el enlace