La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Jueces 1

Idioma

1 Post mortem Josue, consuluerunt filii Israël Dominum, dicentes : Quis ascendet ante nos contra Chananæum, et erit dux belli ?

1 Muerto Josué, los hijos de Israel consultaron al Señor, diciendo: ¿Quién marchará delante de nosotros contra el Cananeo, y será nuestro caudillo para continuar la guerra?

2 Dixitque Dominus : Judas ascendet : ecce tradidi terram in manus ejus.

2 Y respondió el Señor: La tribu de Judá marchará delante de vosotros: Yo le he entregado en sus manos aquel país.

3 Et ait Judas Simeoni fratri suo : Ascende mecum in sortem meam, et pugna contra Chananæum, ut et ego pergam tecum in sortem tuam. Et abiit cum eo Simeon.

3 Dijo entonces Judá á la tribu de Simeón su hermano: Ven conmigo á la tierra que me ha cabido en suerte, y pelea contra el Cananeo, que yo iré también después contigo á la conquista de la tuya. Y Simeón le acompañó.

4 Ascenditque Judas, et tradidit Dominus Chananæum ac Pherezæum in manus eorum : et percusserunt in Bezec decem millia virorum.

4 Púsose, pues, Judá en marcha; y el Señor entregó en sus manos al Cananeo y al Ferezeo, y mataron de ellos en Bezec diez mil hombres.

5 Inveneruntque Adonibezec in Bezec, et pugnaverunt contra eum, ac percusserunt Chananæum et Pherezæum.

5 Encontraron en Bezec á Adonibezec, y pelearon contra él, y derrotaron al Cananeo y al Ferezeo.

6 Fugit autem Adonibezec : quem persecuti comprehenderunt, cæsis summitatibus manuum ejus ac pedum.

6 Entre tanto huyó Adonibezec; mas yéndole al alcance le prendieron, y le cortaron las extremidades de las manos y de los pies.

7 Dixitque Adonibezec : Septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias : sicut feci, ita reddidit mihi Deus. Adduxeruntque eum in Jerusalem, et ibi mortuus est.

7 Entonces dijo Adonibezec: Setenta reyes, á quienes fueron cortadas las extremidades de las manos y de los pies, recogían debajo de mi mesa las sobras de la comida: como yo hice, así me ha pagado Dios. Y lleváronle á Jerusalén, donde murió.

8 Oppugnantes ergo filii Juda Jerusalem, ceperunt eam, et percusserunt in ore gladii, tradentes cunctam incendio civitatem.

8 Pues los hijos de Judá habiendo atacado á Jerusalén, la tomaron, é hicieron en ella gran mortandad; y entregaron toda la ciudad á las llamas.

9 Et postea descendentes pugnaverunt contra Chananæum, qui habitabat in montanis, et ad meridiem, et in campestribus.

9 Saliendo de aquí fueron á pelear contra el Cananeo, que habitaba en las montañas, hacia el Mediodía, y en los llanos.

10 Pergensque Judas contra Chananæum, qui habitabat in Hebron (cujus nomen fuit antiquitus Cariath Arbe), percussit Sesai, et Ahiman, et Tholmai :

10 Prosiguiendo Judá la marcha contra el Cananeo que moraba en Hebrón, llamada antiguamente Cariat-Arbe, derrotó á Sesai, y Ahimán, y Tolmai.

11 atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir, cujus nomen vetus erat Cariath Sepher, id est, civitas litterarum.

11 Habiendo asímismo partido de allí, encaminóse contra los habitantes de Dabir, cuyo nombre antiguo era Cariat-Sefer, esto es: ciudad de las Letras.

12 Dixitque Caleb : Qui percusserit Cariath Sepher, et vastaverit eam, dabo ei Axam filiam meam uxorem.

12 Aquí dijo Caleb: Al que asaltare á Cariat-Sefer, y la destruyere, le daré por mujer á mi hija Axa.

13 Cumque cepisset eam Othoniel filius Cenez frater Caleb minor, dedit ei Axam filiam suam conjugem.

13 Y habiéndola conquistado Otoniel, hijo de Cenez, hermano menor de Caleb, dióle á su hija Axa por mujer:

14 Quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum. Quæ cum suspirasset sedens in asino, dixit ei Caleb : Quid habes ?

14 A la cual, estando de camino, sugirió su esposo que pidiese á su padre una heredad. Y como ella, yendo sentada sobre su asno, comenzase á suspirar, díjola Caleb: ¿Qué tienes?

15 At illa respondit : Da mihi benedictionem, quia terram arentem dedisti mihi : da et irriguam aquis. Dedit ergo ei Caleb irriguum superius, et irriguum inferius.

15 A lo que respondió ella: Dame tu bendición, concediendome una gracia: Ya que me has dado terreno secano, dámele también de regadío. Con eso Caleb le dió una heredad de tierra de regadío alta y baja.

16 Filii autem Cinæi cognati Moysi ascenderunt de civitate palmarum cum filiis Juda, in desertum sortis ejus, quod est ad meridiem Arad, et habitaverunt cum eo.

16 Los hijos empero de Jetro, Cineo, deudo ó suegro de Moisés, trasmigraron de la ciudad de las Palmas con los hijos de Judá, al desierto de la pertenencia de esta tribu, hacia el Mediodía de la ciudad de Arad, y habitaron en su compañía.

17 Abiit autem Judas cum Simeone fratre suo, et percusserunt simul Chananæum qui habitabat in Sephaath, et interfecerunt eum. Vocatumque est nomen urbis, Horma, id est, anathema.

17 Prosiguió adelante Judá con su hermano Simeón, y juntas las dos tribus derrotaron al Cananeo, que habitaba en Sefaat, y le pasaron á cuchillo. Y púsose por nombre á esta ciudad, Horma, que quiere decir Anatema.

18 Cepitque Judas Gazam cum finibus suis, et Ascalonem, atque Accaron cum terminis suis.

18 Además Judá se apoderó de Gaza con todos sus términos, y de Ascalón y Accarón con los suyos.

19 Fuitque Dominus cum Juda, et montana possedit : nec potuit delere habitatores vallis, quia falcatis curribus abundabant.

19 Y el Señor estuvo á favor de Judá, quien se hizo dueño de las montañas; pero no pudo exterminar á los moradores del valle, porque tenían muchos carros falcados.

20 Dederuntque Caleb Hebron, sicut dixerat Moyses, qui delevit ex ea tres filios Enac.

20 Y dieron, como lo había dispuesto Moisés, la ciudad de Hebrón á Caleb, el cual extirpó de ella á los tres hijos de Enac.

21 Jebusæum autem habitatorem Jerusalem non deleverunt filii Benjamin : habitavitque Jebusæus cum filiis Benjamin in Jerusalem, usque in præsentem diem.

21 Mas los hijos de Benjamín no destruyeron á los Jebuseos que moraban en Jerusalén; y así quedaron habitando en dicha ciudad con los hijos de Benjamín hasta el día de hoy.

22 Domus quoque Joseph ascendit in Bethel, fuitque Dominus cum eis.

22 La casa de José marchó también contra Betel, y estuvo el Señor con ellos,

23 Nam cum obsiderent urbem, quæ prius Luza vocabatur,

23 Pues cuando estaban sitiando esta ciudad, que antes se llamaba Luza,

24 viderunt hominem egredientem de civitate, dixeruntque ad eum : Ostende nobis introitum civitatis, et faciemus tecum misericordiam.

24 vieron salir de ella un hombre, y dijéronle: Muéstranos por donde se podrá entrar en la ciudad, y usaremos contigo de misericordia.

25 Qui cum ostendisset eis, percusserunt urbem in ore gladii : hominem autem illum, et omnem cognationem ejus, dimiserunt.

25 El se lo mostró, y pasaron la ciudad á cuchillo: pero libraron á aquel hombre y á toda su familia;

26 Qui dimissus, abiit in terram Hetthim, et ædificavit ibi civitatem, vocavitque eam Luzam : quæ ita appellatur usque in præsentem diem.

26 el cual, puesto en libertad, retiróse á la tierra de Hettim, donde fundó una ciudad y llamóla Luza, nombre que hasta ahora conserva.

27 Manasses quoque non delevit Bethsan, et Thanac cum viculis suis, et habitatores Dor, et Jeblaam, et Mageddo cum viculis suis, cœpitque Chananæus habitare cum eis.

27 Asímismo Manasés no destruyó á Betsán ni á Tanac con sus aldeas, ni á los moradores de Dor y Jeblaám, y Mageddo con sus aldeas: por lo cual los Cananeos comenzaron á vivir junto con ellos.

28 Postquam autem confortatus est Israël, fecit eos tributarios, et delere noluit.

28 Pero después que Israel cobró fuerzas, los hizo tributarios, si bien no quiso exterminarlos.

29 Ephraim etiam non interfecit Chananæum, qui habitabat in Gazer, sed habitavit cum eo.

29 Tampoco Efraim exterminó al Cananeo que ocupaba á Gazer, sino que habitó con él,

30 Zabulon non delevit habitatores Cetron, et Naalol : sed habitavit Chananæus in medio ejus, factusque est ei tributarius.

30 Zabulón no destruyó á los habitantes de Cetrón y Naalol, sino que permaneció el Cananeo en medio de su país, pagándole tributo.

31 Aser quoque non delevit habitatores Accho, et Sidonis, Ahalab, et Achazib, et Helba, et Aphec, et Rohob :

31 Ni menos Aser extirpó á los moradores de Accó y de Sidón, y de Ahalab, y de Acazib, y de Helba, y de Afec, y de Rohob;

32 habitavitque in medio Chananæi habitatoris illius terræ, nec interfecit eum.

32 antes bien moró en medio de los Cananeos que habitaban aquella tierra, y no los exterminó.

33 Nephthali quoque non delevit habitatores Bethsames, et Bethanath : et habitavit inter Chananæum habitatorem terræ, fueruntque ei Bethsamitæ et Bethanitæ tributarii.

33 Del mismo modo Neftalí no quiso acabar con los habitantes de Betsamés y Betanat, sino que vivió entre los Cananeos naturales de la tierra, haciendo tributarios á los Betsamitas y Betanitas.

34 Arctavitque Amorrhæus filios Dan in monte, nec dedit eis locum ut ad planiora descenderent :

34 Mas el Amorreo estrechó en la montaña á los hijos de Dan, y no les permitió extenderse bajando á los llanos:

35 habitavitque in monte Hares, quod interpretatur testaceo, in Ajalon et Salebim. Et aggravata est manus domus Joseph, factusque est ei tributarius.

35 antes bien habitó en el monte Hares, que quiere decir, Monte de Tiestos, y en Ayalón y en Salebim. Pero la casa de José prevaleció contra él, y le hizo su tributario.

36 Fuit autem terminus Amorrhæi ab ascensu Scorpionis, petra, et superiora loca.

36 Los lindes del Amorreo fueron la subida del Escorpión, Petra y los lugares mas altos.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.