La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Rut 1
1 In diebus unius judicis, quando judices præerant, facta est fames in terra. Abiitque homo de Bethlehem Juda, ut peregrinaretur in regione Moabitide cum uxore sua ac duobus liberis.
1 En tiempo que Israel era gobernado por jueces, sucedió bajo el gobierno de uno de éstos que hubo una grande hambre en aquella tierra. Por lo que un hombre, natural de Betlehem de Judá, se fué á morar en el país extranjero de la tierra de Moab con su mujer y dos hijos.
2 Ipse vocabatur Elimelech, et uxor ejus Noëmi : et duo filii, alter Mahalon, et alter Chelion, Ephrathæi de Bethlehem Juda. Ingressique regionem Moabitidem, morabantur ibi.
2 Llamábase Elimelech, y su mujer Noemí; y los dos hijos uno Mahalon, y el otro Chelion, ephratheos, ó de Betlehem de Judá. Y habiendo entrado en el país de Moab, habitaban allí.
3 Et mortuus est Elimelech maritus Noëmi : remansitque ipsa cum filiis.
3 Sucedió pues que murió Elimelech, marido de Noemí, quedando esta sola con sus dos hijos:
4 Qui acceperunt uxores Moabitidas, quarum una vocabatur Orpha, altera vero Ruth. Manseruntque ibi decem annis,
4 quienes se casaron con mujeres moabitas, de las cuales llamábase la una Orpha y la otra Rut. Vivieron allí diez años
5 et ambo mortui sunt, Mahalon videlicet et Chelion : remansitque mulier orbata duobus liberis ac marito.
5 Y al cabo murieron ambos, á saber, Mahalón y Quelión; con lo que Noemí quedó privada de los dos hijos y del marido.
6 Et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione Moabitide : audierat enim quod respexisset Dominus populum suum, et dedisset eis escas.
6 Resolvió pues volverse del país de Moab con Sus dos Nueras á su patria; por haber oido que el Señor había vuelto sus ojos hácia su pueblo, y dádole alimentos.
7 Egressa est itaque de loco peregrinationis suæ, cum utraque nuru : et jam in via revertendi posita in terram Juda,
7 Luego que salió del lugar de su peregrinación con ambas nueras, puesta ya en camino para volver á la tierra de Judá,
8 dixit ad eas : Ite in domum matris vestræ : faciat vobiscum Dominus misericordiam, sicut fecistis cum mortuis, et mecum.
8 les dijo: Volveos á casa de vuestras madres. El Señor use de misericordia con vosotras, como la habeis usado vosotras con los difuntos y conmigo.
9 Det vobis invenire requiem in domibus virorum quos sortituræ estis. Et osculata est eas. Quæ elevata voce flere cœperunt,
9 Concédaos el hallar descanso en las casas de los maridos que la buena suerte os deparare. Besólas en seguida; y ellas á voz en grito empezaron á llorar,
10 et dicere : Tecum pergemus ad populum tuum.
10 Y decir: Contigo iremos á tu pueblo.
11 Quibus illa respondit : Revertimini, filiæ meæ, cur venitis mecum ? num ultra habeo filios in utero meo, ut viros ex me sperare possitis ?
11 A las cuales replicó Noemí: Volveos, hijas mías; ¿para qué venir conmigo? ¿Tengo yo por ventura mas hijos en mi seno, para que de mí podais esperar otros maridos?
12 Revertimini, filiæ meæ, et abite : jam enim senectute confecta sum, nec apta vinculo conjugali : etiamsi possem hac nocte concipere, et parere filios,
12 Idos, hijas mías, volveos; porque yo estoy ya consumida de la vejez, é incapaz de nuevo matrimonio; y aun dado caso que pudiera esta noche concebir y parir hijos,
13 si eos expectare velitis donec crescant, et annos pubertatis impleant, ante eritis vetulæ quam nubatis. Nolite, quæso, filiæ meæ : quia vestra angustia magis me premit, et egressa est manus Domini contra me.
13 Si quisieseis esperarlos á que creciesen, y llegasen á los años de la pubertad, seríais antes viejas que esposas. Os suplico, hijas mías, que no prosigais: mirad que vuestra aflicción no hace más que acrecentar la mía; porque la mano del Señor está levantada contra mí.
14 Elevata igitur voce, rursum flere cœperunt : Orpha osculata est socrum, ac reversa est ; Ruth adhæsit socrui suæ :
14 Entonces á voz en grito echaron de nuevo á llorar. Orfa besó á su suegra, y volvióse; mas Rut se quedó con ella.
15 cui dixit Noëmi : En reversa est cognata tua ad populum suum, et ad deos suos, vade cum ea.
15 Y díjola Noemí: Ya ves que tu cuñada se ha vuelto á su pueblo y á sus dioses: anda, vete con ella.
16 Quæ respondit : Ne adverseris mihi ut relinquam te et abeam : quocumque enim perrexeris, pergam, et ubi morata fueris, et ego pariter morabor. Populus tuus populus meus, et Deus tuus Deus meus.
16 Respondió Rut: No me instes más sobre que te deje y me vaya; porque á doquiera que tú fueres, he de ir yo, y donde tú morares he de morar yo igualmente. Tu pueblo es mi pueblo, y tu Dios es mi Dios.
17 Quæ te terra morientem susceperit, in ea moriar : ibique locum accipiam sepulturæ. Hæc mihi faciat Dominus, et hæc addat, si non sola mors me et te separaverit.
17 En la tierra en que murieres tú, allí moriré yo; y donde fueres sepultada, allí lo seré yo igualmente. No me haga Dios bien, si otra cosa que la muerte sola me separare de tí;
18 Videns ergo Noëmi quod obstinato animo Ruth decrevisset secum pergere, adversari noluit, nec ad suos ultra reditum persuadere :
18 Viendo, pues, Noemí que Rut con ánimo resuelto estaba determinada á seguirla, no quiso contradecirla más, ni persuadirla que se volviese á los suyos.
19 profectæque sunt simul, et venerunt in Bethlehem. Quibus urbem ingressis, velox apud cunctos fama percrebruit : dicebantque mulieres : Hæc est illa Noëmi.
19 Así caminaron juntas, y llegaron á Betlehem. Apenas entraron en la ciudad, voló luego la noticia; y las mujeres decían: Esta es aquella Noemí.
20 Quibus ait : Ne vocetis me Noëmi (id est, pulchram), sed vocate me Mara (id est, amaram), quia amaritudine valde replevit me Omnipotens.
20 A las cuales dijo: No me llameis Noemí (esto es graciosa); sino llamadme Mara (que significa amarga), porque el Todopoderoso me ha llenado de grande amargura.
21 Egressa sum plena, et vacuam reduxit me Dominus. Cur ergo vocatis me Noëmi, quam Dominus humiliavit, et afflixit Omnipotens ?
21 Salí de aquí colmada; y el Señor me ha hecho volver vacía: ¿por qué, pues, me llamais Noemí, habiéndome humillado el Señor, y afligídome el Todopoderoso?
22 Venit ergo Noëmi cum Ruth Moabitide nuru sua, de terra peregrinationis suæ : ac reversa est in Bethlehem, quando primum hordea metebantur.
22 Volvió, pues, Noemí con Rut, Moabita, su nuera, de la tierra de su peregrinación; regresando á Betlehem cuando comenzaban á segarse las cebadas.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Rut 1 · con la app
Recibir el enlace