La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Tobías 3
1 Tunc Tobias ingemuit, et cœpit orare cum lacrimis,
1 Entonces Tobías prorrumpió en gemidos: y empezó á orar con lágrimas,
2 dicens : Justus es, Domine, et omnia judicia tua justa sunt, et omnes viæ tuæ, misericordia, et veritas, et judicium.
2 diciendo: Justo eres, Señor, y justos son todos tus juicios; y todas tus sendas no son más que misericordia, y verdad y justicia.
3 Et nunc Domine, memor esto mei, et ne vindictam sumas de peccatis meis, neque reminiscaris delicta mea, vel parentum meorum.
3 Ahora, pues, Señor, acuérdate de mí, y no tomes venganza de mis pecados, ni refresques la memoria de mis culpas, ni de las de mis padres.
4 Quoniam non obedivimus præceptis tuis, ideo traditi sumus in direptionem, et captivitatem, et mortem, et in fabulam, et in improperium omnibus nationibus in quibus dispersisti nos.
4 Porque no obedecimos á tus mandamientos, por eso hemos sido saqueados, y conducidos á la esclavitud y á la muerte, y hemos venido á ser la fábula y el escarnio de todas las naciones, entre las cuales nos has desparramado.
5 Et nunc Domine, magna judicia tua, quia non egimus secundum præcepta tua, et non ambulavimus sinceriter coram te.
5 Grandes son al presente, Señor, y terribles tus juicios, porque nosotros no ponemos en obra tus preceptos, ni procedemos sinceramente delante de tí.
6 Et nunc Domine, secundum voluntatem tuam fac mecum, et præcipe in pace recipi spiritum meum : expedit enim mihi mori magis quam vivere.
6 Y ahora, oh Señor, haz de mí lo que fuere de tu agrado; y manda que sea recibido en paz mi espíritu: porque ya mejor me es morir que vivir.
7 Eadem itaque die, contigit ut Sara filia Raguelis in Rages civitate Medorum et ipsa audiret improperium ab una ex ancillis patris sui,
7 En aquel mismo día sucedió que Sara, hija de Raguel, que estaba en Ragés, ciudad de la Media, se oyó ultrajar de una de las criadas de su padre,
8 quoniam tradita fuerat septem viris, et dæmonium nomine Asmodæus occiderat eos, mox ut ingressi fuissent ad eam.
8 porque había tenido siete maridos, y un demonio llamado Asmodeo les había quitado la vida al tiempo de querer acercarse á ella.
9 Ergo cum pro culpa sua increparet puellam, respondit ei, dicens : Amplius ex te non videamus filium aut filiam super terram, interfectrix virorum tuorum.
9 Reprendiendo, pues, á la muchacha por alguna falta, ésta le replicó, diciendo: Nunca jamás veamos entre nosotros sobre la tierra hijo ni hija nacida de tí, homicida que has sido ó ahogadora de tus maridos.
10 Numquid et occidere me vis, sicut jam occidisti septem viros ? Ad hanc vocem perrexit in superius cubiculum domus suæ : et tribus diebus, et tribus noctibus non manducavit, neque bibit :
10 ¿Quieres tú acaso matarme también á mí, como ya has hecho con siete maridos? A estas voces se retiró Sara al cuarto más alto de su casa; y pasó tres días y tres noches sin comer ni beber:
11 sed in oratione persistens cum lacrimis deprecabatur Deum, ut ab isto improperio liberaret eam.
11 Sino que perseverando en oración suplicaba á Dios con lágrimas, que la librase de esta infamia.
12 Factum est autem die tertia, dum compleret orationem, benedicens Dominum
12 Al fin, pues, de tres días, concluida su oración, bendiciendo al Señor,
13 dixit : Benedictum est nomen tuum, Deus patrum nostrorum : qui cum iratus fueris, misericordiam facies, et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te.
13 dijo: Bendito sea tu Nombre, oh Dios de nuestros padres, que después de tu enojo usas de misericordia, y en el tiempo de la tribulación perdonas los pecados á los que te invocan.
14 Ad te, Domine, faciem meam converto ; ad te oculos meos dirigo.
14 A tí, Señor, vuelvo mi rostro, en tí fijo mis ojos.
15 Peto, Domine, ut de vinculo improperii hujus absolvas me, aut certe desuper terram eripias me.
15 Ruégote, oh Señor, que me desates ó libertes del lazo de esta ignominia, ó á lo menos me saques de este mundo,
16 Tu scis, Domine, quia numquam concupivi virum, et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia.
16 Tú sabes, Señor, que nunca he deseado ningún hombre, y que he conservado el alma limpia de toda concupiscencia.
17 Numquam cum ludentibus miscui me, neque cum his qui in levitate ambulant, participem me præbui.
17 Jamás me acompañé con gente licenciosa, ni tuve trato con los que se portan livianamente.
18 Virum autem cum timore tuo, non cum libidine mea, consensi suscipere.
18 Que si consentí en tomar marido, fué en tu santo temor, y no por un afecto sensual y liviano.
19 Et, aut ego indigna fui illis, aut illi forsitan me non fuerunt digni, quia forsitan viro alii conservasti me.
19 Así que, ó yo fuí indigna de ellos, ó ellos quizá no fueron dignos de mí: porque tal vez tú me has reservado para otro esposo.
20 Non est enim in hominis potestate consilium tuum.
20 Porque no está al alcance del hombre el penetrar tus designios.
21 Hoc autem pro certo habet omnis qui te colit : quod vita ejus, si in probatione fuerit, coronabitur ; si autem in tribulatione fuerit, liberabitur ; et si in correptione fuerit, ad misericordiam tuam venire licebit.
21 Lo que tiene por cierto cualquiera que te adora y sirve, es que si su vida saliere aprobada, será coronado: y si estuviere en tribulación, será librado; y si el azote del castigo descargare sobre él, podrá acogerse á tu misericordia.
22 Non enim delectaris in perditionibus nostris : quia post tempestatem tranquillum facis, et post lacrimationem et fletum, exsultationem infundis.
22 Porque tú no te deleitas en nuestra perdición; puesto que después de la tempestad das luego la bonanza, y tras de las lágrimas y suspiros infundes el júbilo ó alegría.
23 Sit nomen tuum, Deus Israël, benedictum in sæcula.
23 Oh Dios de Israel, bendito sea eternamente tu santo nombre.
24 In illo tempore exauditæ sunt preces amborum in conspectu gloriæ summi Dei :
24 A un mismo tiempo fueron oidas las plegarias de ambos (de Tobías y Sara) en la presencia de la Majestad del soberano Dios:
25 et missus est angelus Domini sanctus Raphaël ut curaret eos ambos, quorum uno tempore sunt orationes in conspectu Domini recitatæ.
25 Y así fué despachado por el Señor el santo ángel Rafael, para que los libertase á ambos; las oraciones de los cuales habían sido presentadas á un tiempo en el acatamiento del Señor.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Tobías 3 · con la app
Recibir el enlace