I Księga Królewska, rozdział 28

1 Factum est autem in diebus illis, congregaverunt Philisthiim agmina sua, ut præpararentur ad bellum contra Israël : dixitque Achis ad David : Sciens nunc scito quoniam mecum egredieris in castris, tu et viri tui.

1 I stało się w owe dni, że zebrali Filistyni wojska swoje, aby się zgromadzić na wojnę przeciw Izraelowi. I rzekł Achis do Dawida: „Wiedz wiedząc, iż ze mną wyjedziesz w wojsku ty i mężowie twoi.”

2 Dixitque David ad Achis : Nunc scies quæ facturus est servus tuus. Et ait Achis ad David : Et ego custodem capitis mei ponam te cunctis diebus.

2 I rzekł Dawid do Achisa: „Teraz się dowiesz, co uczyni sługa twój.” I rzekł Achis do Dawida: „A ja cię ustanowię stróżem głowy mojej po wszystkie czasy.”

3 Samuel autem mortuus est, planxitque eum omnis Israël, et sepelierunt eum in Ramatha urbe sua. Et Saul abstulit magos et hariolos de terra.

3 A Samuel umarł i płakał go wszystek Izrael, i pogrzebali go w Ramata, mieście jego. A Saul wytracił czarnoksiężników i wieszczków z ziemi.

4 Congregatique sunt Philisthiim, et venerunt, et castrametati sunt in Sunam : congregavit autem et Saul universum Israël, et venit in Gelboë.

4 A tak zebrali się Filistyni i przyciągnęli, i położyli się obozem w Sunam; zebrał też i Saul wszystkiego Izraela, i przyciągnął na Gelboe.

5 Et vidit Saul castra Philisthiim, et timuit, et expavit cor ejus nimis.

5 I ujrzał Saul obóz filistyński, i strwożył się, i przelękło się serce jego bardzo.

6 Consuluitque Dominum, et non respondit ei neque per somnia, neque per sacerdotes, neque per prophetas.

6 I radził się Pana, i nie odpowiedział mu ani przez sny, ani przez kapłanów, ani przez proroków.

7 Dixitque Saul servis suis : Quærite mihi mulierem habentem pythonem, et vadam ad eam, et sciscitabor per illam. Et dixerunt servi ejus ad eum : Est mulier pythonem habens in Endor.

7 I rzekł Saul sługom swym: „Szukajcie mi niewiasty, mającej ducha wieszczbiarskiego, a pójdę do niej i wywiem się przez nią.” I rzekli słudzy jego do niego: „Jest w Endorze niewiasta, mająca ducha wieszczbiarskiego.”

8 Mutavit ergo habitum suum, vestitusque est aliis vestimentis, et abiit ipse, et duo viri cum eo : veneruntque ad mulierem nocte, et ait illi : Divina mihi in pythone, et suscita mihi quem dixero tibi.

8 A tak odmienił ubiór swój i oblókł się w inne szaty, i poszedł sam i dwaj mężowie z nim, i przyszli do niewiasty w nocy, i rzekł jej: „Wróż mi przez ducha wieszczbiarskiego i wywołaj mi, kogo powiem.”

9 Et ait mulier ad eum : Ecce, tu nosti quanta fecerit Saul, et quomodo eraserit magos et hariolos de terra : quare ergo insidiaris animæ meæ, ut occidar ?

9 I rzekła niewiasta do niego: „Oto ty wiesz, jak wiele uczynił Saul, i jak wytępił czarnoksiężników i wieszczków z ziemi; czemuż tedy kładziesz sidło na duszę moją, aby mię zabito?”

10 Et juravit ei Saul in Domino, dicens : Vivit Dominus, quia non eveniet tibi quidquam mali propter hanc rem.

10 I przysiągł jej Saul na Pana mówiąc: „Żyje Pan, że ci się nic złego nie stanie dla tej rzeczy!”

11 Dixitque ei mulier : Quem suscitabo tibi ? Qui ait : Samuelem mihi suscita.

11 I rzekła mu niewiasta: „Kogóż ci mam wywołać?” A on rzekł: „Wywołaj mi Samuela.”

12 Cum autem vidisset mulier Samuelem, exclamavit voce magna, et dixit ad Saul : Quare imposuisti mihi ? tu es enim Saul.

12 A gdy ujrzała niewiasta Samuela, krzyknęła wielkim głosem i rzekła do Saula: „Czemuś mię zdradził? Boś ty jest Saul!”

13 Dixitque ei rex : Noli timere : quid vidisti ? Et ait mulier ad Saul : Deos vidi ascendentes de terra.

13 I rzekł jej król: „Nie bój się! Coś widziała?” I rzekła niewiasta do Saula: „Widziałam bogi wychodzące z ziemi.”

14 Dixitque ei : Qualis est forma ejus ? Quæ ait : Vir senex ascendit, et ipse amictus est pallio. Et intellexit Saul quod Samuel esset, et inclinavit se super faciem suam in terra, et adoravit.

14 I rzekł jej: „Co za kształt jego?” Rzekła: „Mąż stary występuje, a jest w płaszcz ubrany.” I zrozumiał Saul, że to był Samuel, i nachylił się obliczem do ziemi, i pokłonił się.

15 Dixit autem Samuel ad Saul : Quare inquietasti me ut suscitarer ? Et ait Saul : Coarctor nimis : siquidem Philisthiim pugnant adversum me, et Deus recessit a me, et exaudire me noluit neque in manu prophetarum, neque per somnia : vocavi ergo te, ut ostenderes mihi quid faciam.

15 I rzekł Samuel do Saula: „Czemużeś mi nie dał pokoju, żebym był wywołany?” I rzekł Saul: „Jestem uciśniony bardzo, bo Filistyni walczą ze mną, a Bóg odstąpił ode mnie i nie chciał mię wysłuchać ani przez proroków ani przez sny; a przeto przyzwałem cię, abyś mi pokazał, co mam czynić.”

16 Et ait Samuel : Quid interrogas me, cum Dominus recesserit a te, et transierit ad æmulum tuum ?

16 I rzekł Samuel: „Cóż mię pytasz, gdy Pan odstąpił od ciebie, a przeniósł się do przeciwnika twego?

17 Faciet enim tibi Dominus sicut locutus est in manu mea, et scindet regnum tuum de manu tua et dabit illud proximo tuo David :

17 Albowiem uczyni tobie Pan, jak mówił przez usta moje, i odetnie królestwo twoje z ręki twojej, a da je bliźniemu twemu, Dawidowi,

18 quia non obedisti voci Domini, neque fecisti iram furoris ejus in Amalec : idcirco quod pateris, fecit tibi Dominus hodie.

18 boś nie był posłuszny głosowi Pańskiemu aniś dopełnił gniewu zapalczywości jego na Amaleku; przeto uczynił ci Pan dzisiaj to, co cierpisz.

19 Et dabit Dominus etiam Israël tecum in manus Philisthiim : cras autem tu et filii tui mecum eritis : sed et castra Israël tradet Dominus in manus Philisthiim.

19 I da też Pan Izraela z tobą w ręce filistyńskie, a jutro ty i synowie twoi ze mną będziecie; lecz i obóz izraelski da Pan w ręce filistyńskie.”

20 Statimque Saul cecidit porrectus in terram : extimuerat enim verba Samuelis, et robur non erat in eo, quia non comederat panem tota die illa.

20 I wnet upadł Saul jak długi na ziemię, bo się był uląkł słów Samuela, i nie było w nim siły, bo nie jadł chleba przez ów wszystek dzień.

21 Ingressa est itaque mulier illa ad Saul (conturbatus enim erat valde), dixitque ad eum : Ecce obedivit ancilla tua voci tuæ, et posui animam meam in manu mea : et audivi sermones tuos, quos locutus es ad me.

21 Weszła tedy owa niewiasta do Saula (bo się był zląkł bardzo) i rzekła do niego: „Oto usłuchała niewolnica twoja głosu twego i położyłam duszę moją w ręce twoje, i usłuchałam słów twoich, któreś mówił do mnie.

22 Nunc igitur audi et tu vocem ancillæ tuæ, et ponam coram te buccellam panis, ut comedens convalescas, et possis iter agere.

22 Teraz tedy i ty posłuchaj głosu niewolnicy twojej, i położę przed tobą sztukę chleba, żebyś zjadł i posilił się, i mógł iść w drogę.”

23 Qui renuit, et ait : Non comedam. Coëgerunt autem eum servi sui et mulier, et tandem audita voce eorum surrexit de terra, et sedit super lectum.

23 Lecz on nie chciał i rzekł: „Nie będę jadł!” Lecz go przymusili słudzy jego i niewiasta, i w końcu usłuchawszy głosu ich wstał z ziemi i usiadł na łożu.

24 Mulier autem illa habebat vitulum pascualem in domo, et festinavit, et occidit eum : tollensque farinam, miscuit eam, et coxit azyma,

24 A owa niewiasta miała cielę karmne w domu, i pospieszyła się, i zabiła je, a wziąwszy mąki, zaczyniła ją i napiekła przaśników,

25 et posuit ante Saul et ante servos ejus. Qui cum comedissent, surrexerunt, et ambulaverunt per totam noctem illam.

25 i położyła przed Saulem i przed sługami jego, a oni zjadłszy wstali i szli ową całą noc.