I Księga Królewska, rozdział 29

1 Congregata sunt ergo Philisthiim universa agmina in Aphec : sed et Israël castrametatus est super fontem qui erat in Jezrahel.

1 Zebrały się tedy wszystkie wojska filistyńskie w Afek; ale i Izrael położył się obozem nad źródłem, które było w Jezrael.

2 Et satrapæ quidem Philisthiim incedebant in centuriis et millibus : David autem et viri ejus erant in novissimo agmine cum Achis.

2 Lecz książęta filistyńscy ciągnęli setkami i tysiącami, a Dawid i mężowie jego byli w ostatnim hufcu z Achisem.

3 Dixeruntque principes Philisthiim ad Achis : Quid sibi volunt Hebræi isti ? Et ait Achis ad principes Philisthiim : Num ignoratis David, qui fuit servus Saul regis Israël, et est apud me multis diebus, vel annis, et non inveni in eo quidquam ex die qua transfugit ad me usque ad diem hanc ?

3 I rzekli książęta filistyńscy do Achisa: „Co to za Hebrajczycy?” I rzekł Achis do książąt filistyńskich: „Czyż nie znacie Dawida, który był sługą Saula, króla izraelskiego, a jest u mnie przez wiele dni albo i lat, a nie znajduję w nim nic od dnia, którego zbiegł do mnie, aż do tego dnia?”

4 Irati sunt autem adversus eum principes Philisthiim, et dixerunt ei : Revertatur vir iste, et sedeat in loco suo in quo constituisti eum, et non descendat nobiscum in prælium, ne fiat nobis adversarius, cum præliari cœperimus : quomodo enim aliter poterit placare dominum suum, nisi in capitibus nostris ?

4 I rozgniewali się nań książęta filistyńscy, i rzekli mu: „Niech się ten mąż wróci i niech siedzi na swym miejscu, na którym go postawiłeś, a niech z nami nie chodzi na wojnę, aby nam nie był przeciwnikiem, gdy się potykać poczniemy; bo jakże inaczej będzie mógł przejednać pana swego, jeno głowami naszymi?

5 Nonne iste est David, cui cantabant in choris, dicentes : Percussit Saul in millibus suis, et David in decem millibus suis ?

5 Czyż to nie ów Dawid, któremu śpiewano w tańcach, mówiąc: „Zabił Saul tysiące swe, a Dawid swoje dziesiątki tysięcy?”

6 Vocavit ergo Achis David, et ait ei : Vivit Dominus, quia rectus es tu, et bonus in conspectu meo : et exitus tuus, et introitus tuus mecum est in castris : et non inveni in te quidquam mali ex die qua venisti ad me usque in diem hanc : sed satrapis non places.

6 A tak wezwał Achis Dawida i rzekł mu: „Żyje Pan, żeś ty prawy i dobry w oczach moich, i wyjście twoje i wejście twe ze mną jest w obozie, i nie znalazłem nic złego w tobie od dnia, któregoś przyszedł do mnie, aż do dnia tego; ale książętom się nie podobasz.

7 Revertere ergo, et vade in pace, et non offendas oculos satraparum Philisthiim.

7 A tak wróć się i idź w pokoju, a nie obrażaj oczu książąt filistyńskich.”

8 Dixitque David ad Achis : Quid enim feci, et quid invenisti in me servo tuo, a die qua fui in conspectu tuo usque in diem hanc, ut non veniam et pugnem contra inimicos domini mei regis ?

8 I rzekł Dawid do Achisa: „Cóżem uczynił? i coś znalazł we mnie, słudze twym, od dnia, któregom był przed oczyma twymi, aż do dnia tego, abym nie szedł i walczył przeciw nieprzyjaciołom króla, pana mego?”

9 Respondens autem Achis, locutus est ad David : Scio quia bonus es tu in oculis meis, sicut angelus Dei : sed principes Philisthinorum dixerunt : Non ascendet nobiscum in prælium.

9 A odpowiadając Achis rzekł do Dawida: „Wiem, iżeś ty dobry w oczach moich, jako anioł Boży; ale książęta filistyńscy rzekli: Nie pójdzie z nami na wojnę!

10 Igitur consurge mane tu, et servi domini tui qui venerunt tecum : et cum de nocte surrexeritis, et cœperit dilucescere, pergite.

10 A przeto wstań rano, ty i słudzy pana twego, którzy przyszli z tobą, a gdy w nocy wstaniecie i pocznie świtać, idźcie.”

11 Surrexit itaque de nocte David, ipse et viri ejus, ut proficiscerentur mane, et reverterentur ad terram Philisthiim : Philisthiim autem ascenderunt in Jezrahel.

11 Wstał tedy Dawid w nocy, on i mężowie jego, aby rano wyjechać i wrócić się do ziemi Filistyńskiej, a Filistyni pociągnęli do Jezrael.