I Księga Królewska, rozdział 30

1 Cumque venissent David et viri ejus in Siceleg die tertia, Amalecitæ impetum fecerant ex parte australi in Siceleg, et percusserant Siceleg, et succenderant eam igni.

1 A gdy przyszli Dawid i mężowie jego do Sicelegu dnia trzeciego, Amalekici uderzyli byli z południowej strony na Siceleg i porazili Siceleg, i podpalili go ogniem.

2 Et captivas duxerant mulieres ex ea, a minimo usque ad magnum : et non interfecerant quemquam, sed secum duxerant, et pergebant itinere suo.

2 I zabrali z niego w niewolę niewiasty, od najmniejszego aż do wielkiego, a nie zabili nikogo, ale zawiedli z sobą i szli drogą swoją.

3 Cum ergo venissent David et viri ejus ad civitatem, et invenissent eam succensam igni, et uxores suas, et filios suos et filias, ductas esse captivas,

3 Gdy tedy przyszli Dawid i mężowie jego do miasta, i znaleźli je spalone i żony swe, i synów swych, i córki w niewolę zabrane,

4 levaverunt David et populus qui erat cum eo voces suas, et planxerunt donec deficerent in eis lacrimæ.

4 wtedy podnieśli Dawid i lud, który był z nim, głosy swoje i płakali, aż łzy w nich ustały.

5 Siquidem et duæ uxores David captivæ ductæ fuerant, Achinoam Jezrahelites, et Abigail uxor Nabal Carmeli.

5 Bo i dwie żony Dawidowe były w niewolę wzięte, Achinoam Jezraelitka i Abigail, żona Nabala z Karmelu.

6 Et contristatus est David valde : volebat enim eum populus lapidare, quia amara erat anima uniuscujusque viri super filiis suis et filiabus : confortatus est autem David in Domino Deo suo.

6 I zafrasował się Dawid bardzo, bo go lud chciał ukamienować, ponieważ żałosna była dusza każdego męża dla synów swoich i córek. I wzmocnił się Dawid w Panu, Bogu swoim.

7 Et ait ad Abiathar sacerdotem filium Achimelech : Applica ad me ephod. Et applicavit Abiathar ephod ad David.

7 I rzekł do Abiatara kapłana, syna Achimelecha: „Przybliż do mnie efod.” I przybliżył Abiatar efod do Dawida,

8 Et consuluit David Dominum, dicens : Persequar latrunculos hos, et comprehendam eos, an non ? Dixitque ei Dominus : Persequere : absque dubio enim comprehendes eos, et excuties prædam.

8 i radził się Dawid Pana mówiąc: „Czy mam gonić tych łotrów i pojmę ich, czy też nie?” I rzekł mu Pan: „Goń bo bez wątpienia pojmiesz ich i odbijesz łup.”

9 Abiit ergo David, ipse et sexcenti viri qui erant cum eo, et venerunt usque ad torrentem Besor : et lassi quidam substiterunt.

9 A tak poszedł Dawid sam i sześciuset mężów, którzy z nim byli, i przyszli aż do potoku Besor, a niektórzy zmęczeni pozostali.

10 Persecutus est autem David ipse, et quadringenti viri : substiterant enim ducenti, qui lassi transire non poterant torrentem Besor.

10 Ale Dawid gonił, sam i czterystu mężów, bo ich pozostało dwustu, którzy zmęczeni, nie mogli się przeprawić przez potok Besor.

11 Et invenerunt virum ægyptium in agro, et adduxerunt eum ad David : dederuntque ei panem ut comederet, et biberet aquam,

11 I znaleźli męża Egipcjanina na polu, i przywiedli go do Dawida, i dali mu chleba, aby jadł i pił wodę,

12 sed et fragmen massæ caricarum, et duas ligaturas uvæ passæ. Quæ cum comedisset, reversus est spiritus ejus, et refocillatus est : non enim comederat panem, neque biberat aquam, tribus diebus et tribus noctibus.

12 ale i ułomek wiązanki fig i dwie wiązki rodzynków. A gdy zjadł, wrócił się duch jego i pokrzepił się, bo nie jadł był chleba ani pił wody trzy dni i trzy noce.

13 Dixit itaque ei David : Cujus es tu ? vel unde ? et quo pergis ? Qui ait : Puer ægyptius ego sum, servus viri Amalecitæ : dereliquit autem me dominus meus, quia ægrotare cœpi nudiustertius.

13 Rzekł mu tedy Dawid: „Czyjeś ty? Albo skąd? i dokąd idziesz?” On rzekł: „Chłopiec Egipcjanin ja jestem, służebnik męża Amalekity; a zostawił mię pan mój, ponieważ się rozniemogłem dziś trzeci dzień.

14 Siquidem nos erupimus ad australem plagam Cerethi, et contra Judam, et ad meridiem Caleb, et Siceleg succendimus igni.

14 Bośmy wtargnęli na południe do Ceretu i przeciw Judzie i na południe Kaleba, i Siceleg spaliliśmy ogniem.”

15 Dixitque ei David : Potes me ducere ad cuneum istum ? Qui ait : Jura mihi per Deum quod non occidas me, et non tradas me in manus domini mei, et ego ducam te ad cuneum istum. Et juravit ei David.

15 I rzekł mu Dawid: „A możesz mię zaprowadzić tam do tego wojska?” A on rzekł: „Przysiąż mi przez Boga, że mię nie zabijesz i nie wydasz mię w ręce pana mego, a ja cię zaprowadzę do tego wojska.” I przysiągł mu Dawid.

16 Qui cum duxisset eum, ecce illi discumbebant super faciem universæ terræ comedentes et bibentes, et quasi festum celebrantes diem, pro cuncta præda et spoliis quæ ceperant de terra Philisthiim et de terra Juda.

16 A gdy go przywiódł, oto oni siedzieli po wszystkiej ziemi, jedząc i pijąc, i jakoby święty dzień święcąc za wszystek łup i zdobycz, którą byli wzięli z ziemi filistyńskiej i z ziemi judzkiej.

17 Et percussit eos David a vespere usque ad vesperam alterius diei, et non evasit ex eis quisquam, nisi quadringenti viri adolescentes, qui ascenderant camelos et fugerant.

17 I bił ich Dawid od wieczora aż do wieczora dnia drugiego, i nie uszedł żaden z nich, okrom czterystu mężów młodych, którzy wsiedli na wielbłądy i uciekli.

18 Eruit ergo David omnia quæ tulerant Amalecitæ, et duas uxores suas eruit.

18 A tak odebrał Dawid wszystko, co byli zabrali Amalekici, i dwie żony swe odebrał.

19 Nec defuit quidquam a parvo usque ad magnum, tam de filiis quam de filiabus, et de spoliis, et quæcumque rapuerant : omnia reduxit David.

19 I nie zginęło nic od małego do wielkiego, tak z synów jak z córek i ze zdobyczy, i cokolwiek byli zabrali, wszystko przywiódł Dawid.

20 Et tulit universos greges et armenta, et minavit ante faciem suam : dixeruntque : Hæc est præda David.

20 I zabrał wszystkie trzody i stada, i gnał przed sobą, i rzekli: „To jest zdobycz Dawidowa.”

21 Venit autem David ad ducentos viros qui lassi substiterant, nec sequi potuerant David, et residere eos jusserat in torrente Besor : qui egressi sunt obviam David et populo qui erat cum eo. Accedens autem David ad populum, salutavit eos pacifice.

21 I przyszedł Dawid do dwustu mężów, którzy zmęczeni pozostali i nie mogli iść za Dawidem, i kazał był im zostać u potoku Besor; a oni wyszli naprzeciw Dawida i naprzeciw ludu, który z nim był; i przystąpiwszy Dawid do ludu pozdrowił ich spokojnie.

22 Respondensque omnis vir pessimus et iniquus de viris qui ierant cum David, dixit : Quia non venerunt nobiscum, non dabimus eis quidquam de præda quam eruimus : sed sufficiat unicuique uxor sua et filii : quos cum acceperint, recedant.

22 A odpowiadając każdy mąż zły i niezbożny z mężów, którzy z Dawidem chodzili, rzekł: „Ponieważ nie chodzili z nami, nie damy im nic ze zdobyczy, którąśmy odebrali, ale niech każdy z nich przestanie na żonie swej i na dzieciach, które wziąwszy niechaj odejdą.”

23 Dixit autem David : Non sic facietis, fratres mei, de his quæ tradidit nobis Dominus, et custodivit nos, et dedit latrunculos qui eruperant adversum nos, in manus nostras :

23 I rzekł Dawid: „Nie tak uczynicie, bracia moi, z tym, co nam Pan dał, i ustrzegł nas, i łotrów, którzy wypadli przeciwko nam, podał w ręce nasze.

24 nec audiet vos quisquam super sermone hoc : æqua enim pars erit descendentis ad prælium, et remanentis ad sarcinas, et similiter divident.

24 I nie będzie was żaden słuchał w tej mowie; równy bowiem dział będzie idącego do bitwy i zostającego przy tłumokach, i jednako się podzielą.”

25 Et factum est hoc ex die illa et deinceps, constitutum et præfinitum, et quasi lex in Israël usque in diem hanc.

25 I stało się to od owego dnia, i na potem postanowiono i uchwalono jako prawo w Izraelu aż do dnia dzisiejszego.

26 Venit ergo David in Siceleg, et misit dona de præda senioribus Juda proximis suis, dicens : Accipite benedictionem de præda hostium Domini :

26 Przyszedł tedy Dawid do Sicelegu i posłał dary ze zdobyczy starszym judzkim, bliskim swoim, mówiąc: „Przyjmijcie błogosławieństwo ze zdobyczy na nieprzyjaciołach Pańskich,”

27 his qui erant in Bethel, et qui in Ramoth ad meridiem, et qui in Jether,

27 tym, którzy byli w Betel i którzy w Ramot na południu, i którzy w Jeter,

28 et qui in Aroër, et qui in Sephamoth, et qui in Esthamo,

28 i którzy w Aroer, którzy w Sefamot, którzy w Estamo,

29 et qui in Rachal, et qui in urbibus Jerameel, et qui in urbibus Ceni,

29 i którzy w Rachal, i którzy w miastach Jerameel, i którzy w miastach Keni,

30 et qui in Arama, et qui in lacu Asan, et qui in Athach,

30 i którzy w Harama, i którzy przy jeziorze Asan, i którzy w Atach,

31 et qui in Hebron, et reliquis qui erant in his locis in quibus commoratus fuerat David, ipse et viri ejus.

31 i którzy w Hebronie, i innym, którzy byli na tych miejscach, gdzie przemieszkiwał Dawid sam i mężowie jego.