1 List do Tesaloniczan, rozdział 3

1 Propter quod non sustinentes amplius, placuit nobis remanere Athenis, solis :

1 Dlatego nie mogąc dłużej się wstrzymać, postanowiliśmy zostać w Atenach sami,

2 et misimus Timotheum fratrem nostrum, et ministrum Dei in Evangelio Christi, ad confirmandos vos, et exhortandos pro fide vestra :

2 a posłaliśmy Tymoteusza brata naszego i sługę bożego w ewangelii Chrystusowej, aby was utwierdził i dodał otuchy w wierze waszej,

3 ut nemo moveatur in tribulationibus istis : ipsi enim scitis quod in hoc positi sumus.

3 żeby nikt nie zachwiał się w tych uciskach, bo sami wiecie, że na to jesteśmy ustanowieni.

4 Nam et cum apud vos essemus, prædicebamus vobis passuros nos tribulationes, sicut et factum est, et scitis.

4 Gdy bowiem byliśmy u was, zapowiadaliśmy wam, że będziemy cierpieć ucisk, co się też stało i wiecie.

5 Propterea et ego amplius non sustinens, misi ad cognoscendam fidem vestram : ne forte tentaverit vos is qui tentat, et inanis fiat labor noster.

5 Dlatego i ja, nie mogąc się dłużej wstrzymać, posłałem, abym się dowiedział o wierze waszej, by was przypadkiem kusiciel nie skusił i praca nasza nie stała się daremną.

6 Nunc autem veniente Timotheo ad nos a vobis, et annuntiante nobis fidem et caritatem vestram, et quia memoriam nostri habetis bonam semper, desiderantes nos videre, sicut et nos quoque vos :

6 Teraz zaś, gdy Tymoteusz od was przybył do nas i powiadomił nas o wierze i miłości waszej i że zawsze macie nas w dobrej pamięci, pragnąc nas widzieć jak i my także was:

7 ideo consolati sumus, fratres, in vobis in omni necessitate et tribulatione nostra, per fidem vestram,

7 dlatego, bracia, doznaliśmy pociechy z was we wszelkiej naszej potrzebie i utrapieniu naszym, przez wiarę waszą,

8 quoniam nunc vivimus, si vos statis in Domino.

8 gdyż teraz żyjemy, skoro wy trwacie w Panu.

9 Quam enim gratiarum actionem possumus Deo retribuere pro vobis in omni gaudio, quo gaudemus propter vos ante Deum nostrum,

9 Jakież bowiem dzięki możemy oddać Bogu za was za wszelką radość, jaką się weselimy z powodu was przed Bogiem naszym,

10 nocte ac die abundantius orantes, ut videamus faciem vestram, et compleamus ea quæ desunt fidei vestræ ?

10 w nocy i we dnie modląc się coraz usilniej, abyśmy mogli oglądać oblicze wasze i dopełnić tego, czego brakuje wierze waszej?

11 Ipse autem Deus, et Pater noster, et Dominus noster Jesus Christus, dirigat viam nostram ad vos.

11 Sam zaś Bóg i Ojciec nasz i Pan nasz Jezus Chrystus niech kieruje drogą naszą do was.

12 Vos autem Dominus multiplicet, et abundare faciat caritatem vestram in invicem, et in omnes, quemadmodum et nos in vobis :

12 A was niech Pan rozmnoży i sprawi, aby miłość wasza jednego ku drugiemu obfitowała, i ku wszystkim jak i nasza ku wam:

13 ad confirmanda corda vestra sine querela in sanctitate, ante Deum et Patrem nostrum, in adventu Domini nostri Jesu Christi cum omnibus sanctis ejus. Amen.

13 na utwierdzenie serc waszych bez zarzutu w świętości, przed Bogiem i Ojcem naszym, na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa ze wszystkimi świętymi jego. Amen.