1 List do Tesaloniczan, rozdział 4

1 De cetero ergo, fratres, rogamus vos et obsecramus in Domino Jesu, ut quemadmodum accepistis a nobis quomodo oporteat vos ambulare, et placere Deo, sic et ambuletis ut abundetis magis.

1 Na koniec więc, bracia, prosimy was i błagamy w Panu Jezusie, aby jak przyjęliście od nas sposób, w jaki macie postępować i podobać się Bogu, tak żebyście też postępowali, abyście więcej obfitowali.

2 Scitis enim quæ præcepta dederim vobis per Dominum Jesum.

2 Wiecie bowiem, jakie rozkazania dałem wam przez Pana Jezusa.

3 Hæc est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra : ut abstineatis vos a fornicatione,

3 Ta bowiem jest wola boża uświęcenie wasze; żebyście się powściągali od rozpusty,

4 ut sciat unusquisque vestrum vas suum possidere in sanctificatione, et honore :

4 aby każdy z was umiał ciało swoje utrzymywać w świętości i poszanowaniu,

5 non in passione desiderii, sicut et gentes, quæ ignorant Deum :

5 nie w namiętności pożądliwej jak i poganie, którzy nie znają Boga;

6 et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum : quoniam vindex est Dominus de his omnibus, sicut prædiximus vobis, et testificati sumus.

6 i żeby nikt brata swego nie podchodził, ani nie oszukiwał w sprawach; albowiem mścicielem tego wszystkiego jest Pan, jak wam przedtem mówiliśmy i oświadczali.

7 Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem.

7 Albowiem nie wezwał nas Bóg do nieczystości, ale do uświęcenia się.

8 Itaque qui hæc spernit, non hominem spernit, sed Deum : qui etiam dedit Spiritum suum Sanctum in nobis.

8 A przeto kto tym gardzi, nie gardzi człowiekiem, ale Bogiem, który także dał nam Ducha swego Świętego.

9 De caritate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis : ipsi enim vos a Deo didicistis ut diligatis invicem.

9 O miłości zaś braterskiej nie mamy potrzeby do was pisać, bo was samych Bóg nauczył, żebyście się wzajemnie miłowali:

10 Etenim illud facitis in omnes fratres in universa Macedonia. Rogamus autem vos, fratres, ut abundetis magis,

10 Albowiem to czynicie względem wszystkich braci w całej Macedonii. A was prosimy, bracia, żebyście więcej obfitowali

11 et operam detis ut quieti sitis, et ut vestrum negotium agatis, et operemini manibus vestris, sicut præcepimus vobis :

11 i starali się być spokojni i żebyście się zajmowali własnymi sprawami i rękami swymi pracowali, jak wam przykazaliśmy

12 et ut honeste ambuletis ad eos qui foris sunt : et nullius aliquid desideretis.

12 i żebyście się z obcymi uczciwie obchodzili i niczyjego nic nie pożądali.

13 Nolumus autem vos ignorare fratres de dormientibus, ut non contristemini sicut et ceteri, qui spem non habent.

13 Nie chcemy zaś, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, żebyście się nie smucili, jak i inni, co nie mają nadziei.

14 Si enim credimus quod Jesus mortuus est, et resurrexit : ita et Deus eos qui dormierunt per Jesum, adducet cum eo.

14 Albowiem jeśli wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też Bóg tych, co zasnęli w Jezusie, z nim przyprowadzi.

15 Hoc enim vobis dicimus in verbo Domini, quia nos, qui vivimus, qui residui sumus in adventum Domini, non præveniemus eos qui dormierunt.

15 Albowiem to wam oznajmiamy jako słowo Pańskie, że my, którzy żyjemy, którzy pozostawieni jesteśmy na przyjście Pana, nie uprzedzimy tych, co zasnęli.

16 Quoniam ipse Dominus in jussu, et in voce archangeli, et in tuba Dei descendet de cælo : et mortui, qui in Christo sunt, resurgent primi.

16 Ponieważ sam Pan na znak i na głos Archanioła i na dźwięk trąby bożej zstąpi z nieba, i umarli, którzy są w Chrystusie, powstaną pierwsi.

17 Deinde nos, qui vivimus, qui relinquimur, simul rapiemur cum illis in nubibus obviam Christo in aëra, et sic semper cum Domino erimus.

17 Potem my którzy żyjemy, którzy pozostawieni jesteśmy, razem z nimi porwani będziemy w obłokach na spotkanie Chrystusa w przestworza i tak zawsze z Panem będziemy.

18 Itaque consolamini invicem in verbis istis.

18 Tak więc pocieszajcie się wzajemnie tymi słowy.