1 List do Tymoteusza, rozdział 4

1 Spiritus autem manifeste dicit, quia in novissimis temporibus discedent quidam a fide, attendentes spiritibus erroris, et doctrinis dæmoniorum,

1 Duch zaś jawnie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, przystaną do duchów uwodzicieli i do nauk czartowskich,

2 in hypocrisi loquentium mendacium, et cauteriatam habentium suam conscientiam,

2 w obłudzie mówiących kłamstwo i mających napiętnowane sumienie swoje,

3 prohibentium nubere, abstinere a cibis, quod Deus creavit ad percipiendum cum gratiarum actione fidelibus, et iis qui cognoverunt veritatem.

3 zakazujących wstępować w małżeństwo, wstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył, aby je wierni i ci, co prawdę poznali, z dziękczynieniem pożywali.

4 Quia omnis creatura Dei bona est, et nihil rejiciendum quod cum gratiarum actione percipitur :

4 Gdyż wszelkie stworzenie boże dobre jest, a niczego nie należy odrzucać, co się przyjmuje z dziękczynieniem,

5 sanctificatur enim per verbum Dei, et orationem.

5 poświęca się bowiem przez słowo boże i modlitwę.

6 Hæc proponens fratribus, bonus eris minister Christi Jesu enutritus verbis fidei, et bonæ doctrinæ, quam assecutus es.

6 To przedkładając braciom, dobrym będziesz sługą Chrystusa Jezusa, wykarmiony słowami wiary i dobrej nauki, którą osiągnąłeś.

7 Ineptas autem, et aniles fabulas devita : exerce autem teipsum ad pietatem.

7 Niedorzecznych zaś i babskich baśni strzeż się, a ćwicz się w pobożności.

8 Nam corporalis exercitatio, ad modicum utilis est : pietas autem ad omnia utilis est, promissionem habens vitæ, quæ nunc est, et futuræ.

8 Cielesne bowiem ćwiczenie na mało się przyda, lecz pobożność do wszystkiego jest pożyteczna, bo ma obietnicę życia teraźniejszego i przyszłego.

9 Fidelis sermo, et omni acceptione dignus.

9 Pewna to nauka i godna wszelkiego uznania.

10 In hoc enim laboramus, et maledicimur, quia speramus in Deum vivum, qui est Salvator omnium hominum, maxime fidelium.

10 Dlatego bowiem pracujemy i złorzeczą nam, że nadzieję pokładamy w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, najbardziej wiernych.

11 Præcipe hæc, et doce.

11 To przykazuj i nauczaj.

12 Nemo adolescentiam tuam contemnat : sed exemplum esto fidelium in verbo, in conversatione, in caritate, in fide, in castitate.

12 Niech nikt nie gardzi młodością twoją; ale bądź przykładem dla wiernych w mowie, w obcowaniu, w miłości, w wierze, w czystości.

13 Dum venio, attende lectioni, exhortationi, et doctrinæ.

13 Dopóki nie przybędę, pilnuj czytania, napominania i nauki.

14 Noli negligere gratiam, quæ in te est, quæ data est tibi per prophetiam, cum impositione manuum presbyterii.

14 Nie zaniedbuj łaski, która jest w tobie, którą ci dano przez prorokowanie, z włożeniem rąk kapłańskich.

15 Hæc meditare, in his esto : ut profectus tuus manifestus sit omnibus.

15 O tym rozmyślaj, tego się trzymaj, aby twój postęp był wszystkim widoczny.

16 Attende tibi, et doctrinæ : insta in illis. Hoc enim faciens, et teipsum salvum facies, et eos qui te audiunt.

16 Pilnuj samego siebie i nauki; trwaj w tym. Albowiem to czyniąc i samego siebie zbawisz i tych, co cię słuchają.