IV Księga Królewska, rozdział 2

1 Factum est autem cum levare vellet Dominus Eliam per turbinem in cælum, ibant Elias et Eliseus de Galgalis.

1 I stało się, gdy Pan chciał unieść Eliasza przez wicher do nieba, szli Eliasz i Elizeusz z Galgala.

2 Dixitque Elias ad Eliseum : Sede hic, quia Dominus misit me usque in Bethel. Cui ait Eliseus : Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Cumque descendissent Bethel,

2 I rzekł Eliasz do Elizeusza: „Siedź tu, bo mnie Pan posłał aż do Betel.” Rzekł mu Elizeusz: „Żyje Pan i żyje dusza twoja, że cię nie opuszczę!” A gdy przyszli do Betel,

3 egressi sunt filii prophetarum qui erant in Bethel, ad Eliseum, et dixerunt ei : Numquid nosti quia hodie Dominus tollet dominum tuum a te ? Qui respondit : Et ego novi : silete.

3 wyszli synowie proroccy, którzy byli w Betel, do Elizeusza i rzekli mu: „A wiesz, że dziś Pan weźmie pana twego od ciebie?” On odpowiedział: „I ja wiem; milczcie!”

4 Dixit autem Elias ad Eliseum : Sede hic, quia Dominus misit me in Jericho. Et ille ait : Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Cumque venissent Jericho,

4 I rzekł Eliasz do Elizeusza: „Siedź tu, bo mię Pan posłał do Jerycha.” A on rzekł: „Żyje Pan i żyje dusza twoja, że cię nie opuszczę!” A gdy przyszli do Jerycha,

5 accesserunt filii prophetarum qui erant in Jericho, ad Eliseum, et dixerunt ei : Numquid nosti quia Dominus hodie tollet dominum tuum a te ? Et ait : Et ego novi : silete.

5 przystąpili synowie proroccy, którzy byli w Jerychu, do Elizeusza i rzekli mu: „A wiesz, iż Pan dzisiaj weźmie pana twego od ciebie?” Rzekł im: „I ja wiem; milczcie!”

6 Dixit autem ei Elias : Sede hic, quia Dominus misit me usque ad Jordanem. Qui ait : Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Ierunt igitur ambo pariter,

6 I rzekł mu Eliasz: „Siedź tu, bo mię Pan posłał aż do Jordanu.” A on rzekł: „Żyje Pan i żyje dusza twoja, że cię nie opuszczę!” A tak szli razem obydwaj,

7 et quinquaginta viri de filiis prophetarum secuti sunt eos, qui et steterunt e contra, longe : illi autem ambo stabant super Jordanem.

7 a pięćdziesięciu mężów z synów prorockich szło za nimi i stanęli naprzeciwko z daleka, a oni obaj stali nad Jordanem.

8 Tulitque Elias pallium suum, et involvit illud, et percussit aquas : quæ divisæ sunt in utramque partem, et transierunt ambo per siccum.

8 I wziął Eliasz płaszcz swój, i zwinął go, i uderzył wody, a one się rozstąpiły na obie strony, i przeszli obaj po suszy.

9 Cumque transissent, Elias dixit ad Eliseum : Postula quod vis ut faciam tibi, antequam tollar a te. Dixitque Eliseus : Obsecro ut fiat in me duplex spiritus tuus.

9 A gdy przeszli, rzekł Eliasz do Elizeusza: „Żądaj, czego chcesz, abym ci uczynił, pierwej nim będę wzięty od ciebie.” I rzekł Elizeusz: „Proszę, aby się stał we mnie podwójny duch twój.”

10 Qui respondit : Rem difficilem postulasti : attamen si videris me quando tollar a te, erit tibi quod petisti : si autem non videris, non erit.

10 On odpowiedział: „Trudnej rzeczy zażądałeś, wszakże, jeśli mię ujrzysz, gdy będę zabierany od ciebie, stanie ci się, o coś prosił, ale jeśli nie ujrzysz, nie stanie się.”

11 Cumque pergerent, et incedentes sermocinarentur, ecce currus igneus, et equi ignei diviserunt utrumque : et ascendit Elias per turbinem in cælum.

11 A gdy szli i idąc rozmawiali, oto wóz ognisty i konie ogniste rozłączyły obydwu, i wstąpił Eliasz przez wicher do nieba.

12 Eliseus autem videbat, et clamabat : Pater mi, pater mi, currus Israël, et auriga ejus. Et non vidit eum amplius : apprehenditque vestimenta sua, et scidit illa in duas partes.

12 A Elizeusz widział i wołał: „Ojcze mój, ojcze mój, wozie Izraela i woźnico jego!” I nie widział go więcej, a ująwszy szaty swe, rozdarł je na dwie części.

13 Et levavit pallium Eliæ, quod ceciderat ei : reversusque stetit super ripam Jordanis,

13 I podniósł płaszcz Eliasza, który z niego spadł, a wróciwszy się stanął na brzegu Jordanu.

14 et pallio Eliæ, quod ceciderat ei, percussit aquas, et non sunt divisæ : et dixit : Ubi est Deus Eliæ etiam nunc ? Percussitque aquas, et divisæ sunt huc atque illuc, et transiit Eliseus.

14 A płaszczem Eliaszowym, który mu był spadł, uderzył wody, a nie rozstąpiły się; i rzekł: „Gdzież jest Bóg Eliasza i teraz?” I uderzył wody, i rozstąpiły się tam i sam, i przeszedł Elizeusz.

15 Videntes autem filii prophetarum qui erant in Jericho e contra, dixerunt : Requievit spiritus Eliæ super Eliseum. Et venientes in occursum ejus, adoraverunt eum proni in terram,

15 A widząc to synowie proroków, którzy byli w Jerychu naprzeciw, rzekli: „Spoczął duch Eliasza na Elizeuszu.” A wyszedłszy naprzeciwko niego, pokłonili się mu twarzą do ziemi.

16 dixeruntque illi : Ecce cum servis tuis sunt quinquaginta viri fortes qui possunt ire, et quærere dominum tuum, ne forte tulerit eum spiritus Domini, et projecerit eum in unum montium, aut in unam vallium. Qui ait : Nolite mittere.

16 I rzekli mu: „Oto przy sługach twoich jest pięćdziesięciu mężów mocnych, którzy mogą iść i szukać pana twego, by go snadź duch Pański nie pochwycił i nie rzucił na jaką górę albo na jaką dolinę.” A on rzekł: „Nie posyłajcie.”

17 Coëgeruntque eum donec acquiesceret, et diceret : Mittite. Et miserunt quinquaginta viros : qui cum quæsissent tribus diebus, non invenerunt.

17 I przymusili go, aż zezwolił i rzekł: „Poślijcież.” I posłali pięćdziesięciu mężów, którzy gdy szukali przez trzy dni, nie znaleźli.

18 Et reversi sunt ad eum : at ille habitabat in Jericho, et dixit eis : Numquid non dixi vobis : Nolite mittere ?

18 I wrócili się do niego, a on mieszkał w Jerychu, i rzekł im: „Czy to wam nie mówiłem: Nie posyłajcie?”

19 Dixerunt quoque viri civitatis ad Eliseum : Ecce habitatio civitatis hujus optima est, sicut tu ipse, domine, perspicis : sed aquæ pessimæ sunt, et terra sterilis.

19 Rzekli też mężowie miasta do Elizeusza: „Oto mieszkanie miasta tego jest bardzo dobre, jak ty sam, panie, widzisz, ale wody są bardzo złe i ziemia niepłodna.”

20 At ille ait : Afferte mihi vas novum, et mittite in illud sal. Quod cum attulissent,

20 A on rzekł: „Przynieście mi naczynie nowe i włóżcie w nie soli.” A gdy je przynieśli,

21 egressus ad fontem aquarum misit in illum sal, et ait : Hæc dicit Dominus : Sanavi aquas has, et non erit ultra in eis mors, neque sterilitas.

21 wyszedłszy do źródła wód wpuścił w nie soli, i rzekł: „To mówi Pan: Uzdrowiłem te wody i nie będzie w nich więcej śmierci ani niepłodności.”

22 Sanatæ sunt ergo aquæ usque in diem hanc, juxta verbum Elisei quod locutus est.

22 A tak uzdrowione zostały wody aż do dnia tego, według słowa Elizeusza, które mówił.

23 Ascendit autem inde in Bethel : cumque ascenderet per viam, pueri parvi egressi sunt de civitate, et illudebant ei, dicentes : Ascende calve, ascende calve.

23 I poszedł stamtąd do Betel; a gdy szedł drogą, dzieci małe wyszły z miasta i naśmiewały się z niego mówiąc: „Wstępuj łysku, wstępuj łysku!”

24 Qui cum respexisset, vidit eos, et maledixit eis in nomine Domini : egressique sunt duo ursi de saltu, et laceraverunt ex eis quadraginta duos pueros.

24 A gdy się obejrzał, ujrzał je i złorzeczył im w imię Pańskie, i wyszły dwa niedźwiedzie z lasu i rozdrapały z nich czterdzieści i dwoje dzieci.

25 Abiit autem inde in montem Carmeli, et inde reversus est in Samariam.

25 I poszedł stamtąd na górę Karmelu, a stamtąd wrócił się do Samarii.