II Księga Paralipomenon, rozdział 24

1 Septem annorum erat Joas cum regnare cœpisset, et quadraginta annis regnavit in Jerusalem : nomen matris ejus Sebia de Bersabee.

1 Siedem lat było Joasowi, gdy królować począł, a czterdzieści lat królował w Jeruzalem. Imię matki jego Sebia z Bersabee.

2 Fecitque quod bonum est coram Domino cunctis diebus Jojadæ sacerdotis.

2 I czynił, co jest dobrego przed Panem, po wszystek czas żywota Jojady kapłana.

3 Accepit autem ei Jojada uxores duas, e quibus genuit filios et filias.

3 A Jojada wziął mu dwie żony, z których zrodził synów i córki.

4 Post quæ placuit Joas ut instauraret domum Domini.

4 Potem spodobało się Joasowi, żeby naprawić dom Pański.

5 Congregavitque sacerdotes et Levitas, et dixit eis : Egredimini ad civitates Juda, et colligite de universo Israël pecuniam ad sartatecta templi Dei vestri per singulos annos, festinatoque hoc facite. Porro Levitæ egere negligentius.

5 I zebrał kapłanów i Lewitów, i rzekł im: „Wynijdźcie do miast judzkich i zbierajcie na każdy rok ze wszystkiego Izraela pieniądze na naprawę domu Boga waszego, a czyńcie to rychło.” Ale Lewici niedbale to czynili.

6 Vocavitque rex Jojadam principem, et dixit ei : Quare tibi non fuit curæ, ut cogeres Levitas inferre de Juda et de Jerusalem pecuniam quæ constituta est a Moyse servo Domini, ut inferret eam omnis multitudo Israël in tabernaculum testimonii ?

6 I wezwał król Jojadę, przedniejszego kapłana, i rzekł mu: „Czemużeś nie starał się przymusić Lewitów, żeby wnieśli pieniądz z Judy i z Jeruzalem, jak ustanowił Mojżesz, sługa Pański aby je wnosiło wszystko mnóstwo izraelskie do przybytku świadectwa?”

7 Athalia enim impiissima, et filii ejus, destruxerunt domum Dei, et de universis quæ sanctificata fuerant in templo Domini, ornaverunt fanum Baalim.

7 Atalia bowiem niezbożna i synowie jej zniszczyli dom Boży, i wszystkimi rzeczami, które były poświęcone w kościele Pańskim, ozdobili zbór Baala.

8 Præcepit ergo rex, et fecerunt arcam : posueruntque eam juxta portam domus Domini forinsecus.

8 Rozkazał tedy król uczynić skrzynię i postawiono ją u bramy domu Pańskiego przed kościołem.

9 Et prædicatum est in Juda et Jerusalem ut deferrent singuli pretium Domino, quod constituit Moyses servus Dei super omnem Israël in deserto.

9 I obwołano w Judzie i w Jeruzalem, aby każdy przynosił Panu pieniądze, które nałożył Mojżesz, sługa Boży, na wszystkiego Izraela na puszczy.

10 Lætatique sunt cuncti principes, et omnis populus, et ingressi contulerunt in arcam Domini, atque miserunt ita ut impleretur.

10 I uweselili się wszyscy książęta i wszystek lud, a wszedłszy znieśli do skrzyni Pańskiej i włożyli, tak że się napełniła.

11 Cumque tempus esset ut deferrent arcam coram rege per manus Levitarum (videbant enim multam pecuniam), ingrediebatur scriba regis, et quem primus sacerdos constituerat, effundebantque pecuniam quæ erat in arca, porro arcam reportabant ad locum suum : sicque faciebant per singulos dies. Et congregata est infinita pecunia,

11 A gdy był czas, aby przynieść skrzynię przed króla przez ręce Lewitów (gdyż widzieli, iż pieniędzy jest wiele), wchodził pisarz królewski, i ten, którego kapłan pierwszy ustanowił, i wysypywali pieniądze, które były w skrzyni, a skrzynię odnosili na swe miejsce; tak czynili na każdy dzień, i zebrano pieniądze niezliczone,

12 quam dederunt rex et Jojada his qui præerant operibus domus Domini : at illi conducebant ex ea cæsores lapidum, et artifices operum singulorum ut instaurarent domum Domini : fabros quoque ferri et æris, ut quod cadere cœperat, fulciretur.

12 które król i Jojada dawali tym, co byli przełożonymi nad robotami domu Pańskiego; a oni najmowali za nie tych, co łamali kamienie, i rzemieślników do każdej roboty, aby naprawiali dom Pański, rzemieślników też około żelaza i miedzi, aby podeprzeć, co już upadać poczynało.

13 Egeruntque hi qui operabantur industrie, et obducebatur parietum cicatrix per manus eorum, ac suscitaverunt domum Domini in statum pristinum, et firmiter eam stare fecerunt.

13 I pracowali pilnie ci, którzy robili, i wyrównywały się blizny murów przez ręce ich, i odnowili dom Pański, jak był pierwej, i uczynili, że stał mocno.

14 Cumque complessent omnia opera, detulerunt coram rege et Jojada reliquam partem pecuniæ : de qua facta sunt vasa templi in ministerium, et ad holocausta, phialæ quoque, et cetera vasa aurea et argentea : et offerebantur holocausta in domo Domini jugiter cunctis diebus Jojadæ.

14 A gdy dokonali wszystkiej roboty, przynieśli resztę pieniędzy przed króla i Jojadę; za nie sprawiono sprzęty kościelne na posługę i na całopalenia, czasze też i inne naczynia złote i srebrne; i ofiarowano całopalenia w domu Pańskim ustawicznie po wszystkie dni Jojady.

15 Senuit autem Jojada plenus dierum, et mortuus est cum esset centum triginta annorum :

15 I zestarzał się Jojada, pełen dni, i umarł, gdy miał sto trzydzieści lat;

16 sepelieruntque eum in civitate David cum regibus, eo quod fecisset bonum cum Israël, et cum domo ejus.

16 i pogrzebali go w mieście Dawidowym z królami, przeto że dobrze uczynił Izraelowi i domowi jego.

17 Postquam autem obiit Jojada, ingressi sunt principes Juda, et adoraverunt regem : qui delinitus obsequiis eorum, acquievit eis.

17 A gdy umarł Jojada, weszli książęta judzcy i pokłonili się królowi; a on zmiękczony uniżonością ich, usłuchał ich.

18 Et dereliquerunt templum Domini Dei patrum suorum, servieruntque lucis et sculptilibus : et facta est ira contra Judam et Jerusalem propter hoc peccatum.

18 I opuścili kościół Pana, Boga ojców swych, i służyli gajom i rzeźbionym obrazom; i wybuchł gniew przeciw Judzie i Jeruzalem dla tego grzechu.

19 Mittebatque eis prophetas ut reverterentur ad Dominum, quos protestantes illi audire nolebant.

19 I posyłał im proroków, aby się nawrócili do Pana, ale oni ich świadectwa słuchać nie chcieli.

20 Spiritus itaque Dei induit Zachariam filium Jojadæ sacerdotem, et stetit in conspectu populi, et dixit eis : Hæc dicit Dominus Deus : Quare transgredimini præceptum Domini, quod vobis non proderit, et dereliquistis Dominum ut derelinqueret vos ?

20 Duch tedy Boży oblókł Zachariasza kapłana, syna Jojady, i stanął przed oczyma ludu, i rzekł im: „To mówi Pan Bóg: Czemu przestępujecie przykazanie Pańskie, co nie wyjdzie wam na dobre, i opuściliście Pana, aby was opuścił?”

21 Qui congregati adversus eum, miserunt lapides juxta regis imperium in atrio domus Domini.

21 Lecz oni zebrawszy się przeciw niemu ciskali kamieniami wedle rozkazania królewskiego, w dziedzińcu domu Pańskiego.

22 Et non est recordatus Joas rex misericordiæ quam fecerat Jojada pater illius secum, sed interfecit filium ejus. Qui cum moreretur, ait : Videat Dominus, et requirat.

22 I nie pamiętał Joas król na miłosierdzie, które mu był okazał Jojada, ojciec jego, ale zabił syna jego; a ten, umierając mówił: „Niech Pan patrzy i dochodzi!”

23 Cumque evolutus esset annus, ascendit contra eum exercitus Syriæ : venitque in Judam et Jerusalem, et interfecit cunctos principes populi, atque universam prædam miserunt regi in Damascum.

23 A gdy rok minął, przyciągnęło przeciw niemu wojsko syryjskie, przyszło do Judy i Jeruzalem, i zabiło wszystkich książąt z ludu, a łupy wszystkie posłali królowi do Damaszku.

24 Et certe cum permodicus venisset numerus Syrorum, tradidit Dominus in manibus eorum infinitam multitudinem, eo quod dereliquissent Dominum Deum patrum suorum : in Joas quoque ignominiosa exercuere judicia.

24 A choć bardzo mały poczet Syryjczyków przyjechał, podał Pan w ręce ich niezliczone mnóstwo, przeto iż opuścili Pana, Boga ojców swoich. Nad Joasem też dopuścili się sromotnych sądów.

25 Et abeuntes dimiserunt eum in languoribus magnis : surrexerunt autem contra eum servi sui in ultionem sanguinis filii Jojadæ sacerdotis, et occiderunt eum in lectulo suo, et mortuus est : sepelieruntque eum in civitate David, sed non in sepulchris regum.

25 A odjechawszy, zostawili go w ciężkich niemocach; i powstali przeciw niemu słudzy jego dla pomszczenia krwi syna Jojady kapłana, i zabili go w łóżku jego, i umarł, i pogrzebali go w mieście Dawidowym, ale nie w grobach królewskich.

26 Insidiati vero sunt ei Zabad filius Semmaath Ammanitidis, et Jozabad filius Semarith Moabitidis.

26 A zasadzili się byli nań: Zebad, syn Semaat, Ammonitki, i Jozabad, syn Semarit, Moabitki.

27 Porro filii ejus, ac summa pecuniæ quæ adunata fuerat sub eo, et instauratio domus Dei, scripta sunt diligentius in libro regum : regnavit autem Amasias filius ejus pro eo.

27 A synowie jego i suma pieniędzy, która była zebrana za niego, i naprawa domu Bożego, są pilnie opisane w księdze królewskiej. I został królem zamiast niego Amazjasz, syn jego.