Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata
II Księga Paralipomenon, rozdział 26
1 Omnis autem populus Juda filium ejus Oziam, annorum sedecim, constituit regem pro Amasia patre suo.
1 A wszystek lud judzki syna jego Ozjasza, lat szesnastu, ustanowił królem zamiast Amazjasza, ojca jego.
2 Ipse ædificavit Ailath, et restituit eam ditioni Juda, postquam dormivit rex cum patribus suis.
2 Ten zbudował Ailat i przywrócił je do państwa judzkiego, gdy zasnął król z ojcami swymi.
3 Sedecim annorum erat Ozias cum regnare cœpisset, et quinquaginta duobus annis regnavit in Jerusalem : nomen matris ejus Jechelia de Jerusalem.
3 Szesnaście lat miał Ozjasz, gdy począł królować, a pięćdziesiąt dwa lata królował w Jeruzalem; imię matki jego Jechelia z Jeruzalem.
4 Fecitque quod erat rectum in oculis Domini, juxta omnia quæ fecerat Amasias pater ejus.
4 I czynił, co było dobrego w oczach Pańskich, według wszystkiego, co uczynił Amazjasz, ojciec jego.
5 Et exquisivit Dominum in diebus Zachariæ intelligentis et videntis Deum : cumque requireret Dominum, direxit eum in omnibus.
5 I szukał Pana za dni Zachariasza, rozumiejącego i widzącego Boga; a gdy szukał Pana, szczęścił mu we wszystkim.
6 Denique egressus est, et pugnavit contra Philisthiim, et destruxit murum Geth, et murum Jabniæ, murumque Azoti : ædificavit quoque oppida in Azoto et in Philisthiim.
6 W końcu wyruszył i walczył przeciw Filistynom, i zburzył mur Getu, i mur Jabnii i mur Azotu; pobudował też miasteczka w Azocie i w Filistei.
7 Et adjuvit eum Deus contra Philisthiim, et contra Arabes qui habitabant in Gurbaal, et contra Ammonitas.
7 I pomógł mu Bóg przeciw Filistynom i przeciw Arabom, którzy mieszkali w Gurbaal, i przeciw Ammonitom.
8 Appendebantque Ammonitæ munera Oziæ : et divulgatum est nomen ejus usque ad introitum Ægypti propter crebras victorias.
8 I przynosili Ammonici dary Ozjaszowi, i rozsławiło się imię jego aż do wejścia Egiptu przez częste zwycięstwa.
9 Ædificavitque Ozias turres in Jerusalem super portam anguli, et super portam vallis, et reliquas in eodem muri latere, firmavitque eas.
9 I pobudował Ozjasz wieże w Jeruzalem nad bramą Narożną i nad bramą Doliny, i inne po tym samym boku muru, i umocnił je.
10 Exstruxit etiam turres in solitudine, et effodit cisternas plurimas, eo quod haberet multa pecora tam in campestribus quam in eremi vastitate : vineas quoque habuit et vinitores, in montibus et in Carmelo : erat quippe homo agriculturæ deditus.
10 Pobudował też wieże na puszczy i wykopał bardzo wiele studzien, dlatego że miał wiele bydła, tak po polach jak i na obszarach pustyni; miał też winnice i winiarzów po górach i w Karmelu, bo był człowiekiem kochającym się w uprawie roli.
11 Fuit autem exercitus bellatorum ejus, qui procedebant ad prælia sub manu Jehiel scribæ, Maasiæque doctoris, et sub manu Hananiæ, qui erat de ducibus regis.
11 A wojsko żołnierzy jego, którzy wychodzili na wojnę, było pod ręką Jehiela pisarza i Maasji mistrza, i pod ręką Hananiasza, który był z książąt królewskich.
12 Omnisque numerus principum per familias, virorum fortium duorum millium sexcentorum.
12 A wszystka liczba książąt według domów mężów mocnych dwa tysiące sześciuset.
13 Et sub eis universus exercitus trecentorum et septem millium quingentorum, qui erant apti ad bella, et pro rege contra adversarios dimicabant.
13 A pod nim wszystko wojsko, trzykroć sto siedem tysięcy pięciuset, którzy byli sposobni na wojnę i bili się za króla z nieprzyjaciółmi.
14 Præparavit quoque eis Ozias, id est, cuncto exercitui, clypeos, et hastas, et galeas, et loricas, arcusque et fundas ad jaciendos lapides.
14 Przygotował im też Ozjasz, to jest wszystkiemu wojsku, tarcze, włócznie, przyłbice, pancerze, łuki i proce na ciskanie kamieni.
15 Et fecit in Jerusalem diversi generis machinas, quas in turribus collocavit et in angulis murorum, ut mitterent sagittas, et saxa grandia : egressumque est nomen ejus procul, eo quod auxiliaretur ei Dominus, et corroborasset illum.
15 I naczynił w Jeruzalem rozmaitych machin, które rozłożył po wieżach i po węgłach murów, dla wypuszczania strzał i wielkich kamieni, i rozeszło się imię jego daleko, przeto że mu Pan pomagał i umocnił go.
16 Sed cum roboratus esset, elevatum est cor ejus in interitum suum, et neglexit Dominum Deum suum : ingressusque templum Domini, adolere voluit incensum super altare thymiamatis.
16 Ale gdy się wzmocnił, podniosło się serce jego na upadek jemu i zlekceważył Pana, Boga swego, a wszedłszy do kościoła Pańskiego chciał palić kadzidło na ołtarzu kadzenia.
17 Statimque ingressus post eum Azarias sacerdos, et cum eo sacerdotes Domini octoginta, viri fortissimi,
17 A tuż za nim wszedł Azariasz kapłan i z nim kapłanów Pańskich osiemdziesięciu mężów bardzo dzielnych,
18 restiterunt regi, atque dixerunt : Non est tui officii, Ozia, ut adoleas incensum Domino, sed sacerdotum, hoc est, filiorum Aaron, qui consecrati sunt ad hujuscemodi ministerium : egredere de sanctuario, ne contempseris : quia non reputabitur tibi in gloriam hoc a Domino Deo.
18 i przeciwstawili się królowi, i rzekli: „Nie twój to urząd, Ozjaszu, abyś palił kadzidło Panu, ale należy to do kapłanów, synów Aaronowych, którzy są poświęceni na taką posługę. Wynijdż z świątyni, nie lekceważ, bo ci to nie będzie poczytane ku sławie od Pana Boga.”
19 Iratusque Ozias, tenens in manu thuribulum ut adoleret incensum, minabatur sacerdotibus. Statimque orta est lepra in fronte ejus coram sacerdotibus, in domo Domini super altare thymiamatis.
19 A Ozjasz, rozgniewany, trzymając w ręku kadzielnicę, aby palić kadzidło, groził kapłanom. I zaraz wystąpił trąd na czoło jego przed kapłanami w domu Pańskim przy ołtarzu kadzenia.
20 Cumque respexisset eum Azarias pontifex, et omnes reliqui sacerdotes, viderunt lepram in fronte ejus, et festinato expulerunt eum. Sed et ipse perterritus, acceleravit egredi, eo quod sensisset illico plagam Domini.
20 I wejrzawszy nań Azariasz, przedniejszy kapłan, i inni wszyscy kapłani, obaczyli trąd na czole jego i prędko go wygnali; ale i on sam przestraszony co rychlej wyszedł, bo zaraz poczuł plagę Pańską.
21 Fuit igitur Ozias rex leprosus usque ad diem mortis suæ, et habitavit in domo separata plenus lepra, ob quam ejectus fuerat de domo Domini. Porro Joatham filius ejus rexit domum regis, et judicabat populum terræ.
21 Był tedy król Ozjasz trędowaty aż do dnia śmierci swej i mieszkał w osobnym domu pełen trądu, dla którego został wypędzony z domu Pańskiego. A Joatam, syn jego, rządził domem królewskim i sądził lud ziemi.
22 Reliqua autem sermonum Oziæ priorum et novissimorum scripsit Isaias filius Amos propheta.
22 A resztę czynów Ozjasza pierwszych i ostatnich opisał Izajasz, syn Amosa, prorok.
23 Dormivitque Ozias cum patribus suis, et sepelierunt eum in agro regalium sepulchrorum, eo quod esset leprosus : regnavitque Joatham filius ejus pro eo.
23 I zasnął Ozjasz z ojcami swymi i pogrzebali go na polu grobów królewskich, przeto iż był trędowaty; a królem został Joatam, syn jego, zamiast niego.
Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).
Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.
II Księga Paralipomenon 26 · z aplikacją
Wczesny dostęp