II Księga Paralipomenon, rozdział 35

1 Fecit autem Josias in Jerusalem Phase Domino, quod immolatum est quartadecima die mensis primi :

1 I uczynił Jozjasz w Jeruzalem Paschę Panu, którą ofiarowano czternastego dnia miesiąca pierwszego.

2 et constituit sacerdotes in officiis suis, hortatusque est eos ut ministrarent in domo Domini :

2 I ustanowił kapłanów na ich urzędach, i upomniał ich, aby służyli w domu Pańskim.

3 Levitis quoque, ad quorum eruditionem omnis Israël sanctificabatur Domino, locutus est : Ponite arcam in sanctuario templi, quod ædificavit Salomon filius David rex Israël, nequaquam enim eam ultra portabitis : nunc autem ministrate Domino Deo vestro, et populo ejus Israël.

3 Lewitom też, przez których naukę wszystek Izrael poświęcał się Panu, mówił: „Postawcie skrzynię w świątnicy kościoła, który zbudował Salomon, syn Dawida, król izraelski, bo jej już więcej nosić nie będziecie; ale teraz służcie Panu, Bogu waszemu, i ludowi jego izraelskiemu.

4 Et præparate vos per domos et cognationes vestras in divisionibus singulorum, sicut præcepit David rex Israël, et descripsit Salomon filius ejus.

4 A przygotujcie się według domów i rodów waszych w oddziałach każdego, jak rozkazał Dawid, król izraelski, i opisał Salomon, syn jego.

5 Et ministrate in sanctuario per familias turmasque Leviticas,

5 I służcie w świątyni według domów i hufców lewickich,

6 et sanctificati immolate Phase : fratres etiam vestros, ut possint juxta verba quæ locutus est Dominus in manu Moysi facere, præparate.

6 a poświęciwszy się ofiarujcie Paschę, przygotujcie też braci waszych, aby mogli czynić według słowa, które mówił Pan przez usta Mojżesza.”

7 Dedit præterea Josias omni populo qui ibi fuerat inventus in solemnitate Phase, agnos et hædos de gregibus et reliqui pecoris triginta millia, boum quoque tria millia : hæc de regis universa substantia.

7 Nadto dał Jozjasz wszystkiemu ludowi, który się tam znalazł na święto Paschy, baranków i koźląt z trzód i innego drobnego bydła trzydzieści tysięcy, wołów też trzy tysiące, to wszystko z majętności królewskiej.

8 Duces quoque ejus sponte quod voverant, obtulerunt, tam populo quam sacerdotibus et Levitis. Porro Helcias, et Zacharias, et Jahiel principes domus Domini dederunt sacerdotibus ad faciendum Phase pecora commixtim duo millia sexcenta, et boves trecentos.

8 Książęta też jego, co dobrowolnie ślubowali byli, ofiarowali tak ludowi jak i kapłanom i Lewitom. A Helkiasz, Zachariasz i Jahiel, przełożeni domu Bożego, dali kapłanom na czynienie Paschy drobnego bydła mieszanego dwa tysiące sześćset i wołów trzysta.

9 Chonenias autem, et Semeias, etiam Nathanaël fratres ejus, necnon Hasabias, et Jehiel, et Jozabad principes Levitarum, dederunt ceteris Levitis ad celebrandum Phase quinque millia pecorum, et boves quingentos.

9 A Choneniasz i Semejasz, Natanael też, bracia jego, Hasabiasz, Jehiel i Jozabad, książęta Lewitów, dali innym Lewitom na święcenie Paschy pięć tysięcy drobnego bydła, a wołów pięćset.

10 Præparatumque est ministerium, et steterunt sacerdotes in officio suo : Levitæ quoque in turmis, juxta regis imperium.

10 I zgotowała się posługa, i stanęli kapłani na urzędzie swoim, Lewici też w hufcach, według rozkazu króla.

11 Et immolatum est Phase : asperseruntque sacerdotes manu sua sanguinem, et Levitæ detraxerunt pelles holocaustorum :

11 I ofiarowano Paschę, i kropili kapłani krew rękami swymi, a Lewici zdzierali skórę z całopalenia.

12 et separaverunt ea ut darent per domos et familias singulorum, et offerrentur Domino, sicut scriptum est in libro Moysi : de bobus quoque fecerunt similiter.

12 I oddzielili je, aby dać według domów i familij każdego, i aby były ofiarowane Panu, jak napisano w księdze Mojżeszowej; i z wołami też podobnie uczynili.

13 Et assaverunt Phase super ignem, juxta quod in lege scriptum est : pacificas vero hostias coxerunt in lebetibus, et cacabis, et ollis, et festinato distribuerunt universæ plebi :

13 I piekli Paschę na ogniu wedle tego, jak w zakonie napisano, a ofiary zapokojne warzyli w kotłach, na panwiach i w garnkach, i rozdali spiesznie wszystkiemu pospólstwu,

14 sibi autem et sacerdotibus postea paraverunt, nam in oblatione holocaustorum et adipum usque ad noctem sacerdotes fuerunt occupati, unde Levitæ sibi et sacerdotibus filiis Aaron paraverunt novissimis.

14 a sobie i kapłanom przygotowali potem; bo kapłani około ofiar całopalnych i około tłustości byli zajęci aż do nocy, a przeto Lewici sobie i kapłanom, synom Aaronowym, na końcu przygotowali.

15 Porro cantores filii Asaph stabant in ordine suo, juxta præceptum David, et Asaph, et Heman, et Idithun prophetarum regis : janitores vero per portas singulas observabant, ita ut nec puncto quidem discederent a ministerio : quam ob rem et fratres eorum Levitæ paraverunt eis cibos.

15 A śpiewacy, synowie Asafa, stali w swoim rzędzie, według rozkazu Dawida i Asafa, i Hemana, i Idituna, proroków królewskich: a odźwierni u każdych wrót pilnowali, tak iż ani na chwilę nie odstąpili od posługi; i dlatego bracia ich Lewici gotowali im pokarmy.

16 Omnis igitur cultura Domini rite completa est in die illa, ut facerent Phase, et offerrent holocausta super altare Domini, juxta præceptum regis Josiæ.

16 Wszystka tedy służba Pańska porządnie była wykonana dnia owego, przez obchód Paschy i ofiarowanie całopalenia na ołtarzu Pańskim według rozkazu króla Jozjasza.

17 Feceruntque filii Israël, qui reperti fuerant ibi, Phase in tempore illo, et solemnitatem azymorum septem diebus.

17 I obchodzili synowie izraelscy, którzy się tam znaleźli, Paschę w tym czasie i święto Przaśników przez siedem dni.

18 Non fuit Phase simile huic in Israël a diebus Samuelis prophetæ : sed nec quisquam de cunctis regibus Israël fecit Phase sicut Josias, sacerdotibus, et Levitis, et omni Judæ et Israël qui repertus fuerat, et habitantibus in Jerusalem.

18 Nie było podobnej Paschy w Izraelu od dni Samuela proroka; ale ani żaden ze wszystkich królów izraelskich nie uczynił Paschy jak Jozjasz, kapłanom i Lewitom, i wszystkiemu Judzie i Izraelowi, który się znalazł, i mieszkającym w Jeruzalem.

19 Octavodecimo anno regni Josiæ hoc Phase celebratum est.

19 Osiemnastego roku królestwa Jozjaszowego obchodzono tę Paschę.

20 Postquam instauraverat Josias templum, ascendit Nechao rex Ægypti ad pugnandum in Charcamis juxta Euphraten : et processit in occursum ejus Josias.

20 Potem, gdy naprawił Jozjasz kościół, przyciągnął Nechao, król egipski, do Charkamis nad Eufratem, i wyciągnął przeciwko niemu Jozjasz.

21 At ille, missis ad eum nuntiis, ait : Quid mihi et tibi est, rex Juda ? non adversum te hodie venio, sed contra aliam pugno domum, ad quam me Deus festinato ire præcepit : desine adversum Deum facere, qui mecum est, ne interficiat te.

21 Ale on, wyprawiwszy do niego posłów swych, rzekł: „Co mnie i tobie jest, królu judzki? Nie przeciw tobie dziś ciągnę, ale walczę przeciwko innemu domowi, do którego mi Bóg co rychlej jechać kazał. Przestań czynić przeciw Bogu, który ze mną jest, by cię nie zabił.”

22 Noluit Josias reverti, sed præparavit contra eum bellum, nec acquievit sermonibus Nechao ex ore Dei : verum perrexit ut dimicaret in campo Mageddo.

22 Nie chciał Jozjasz wrócić się, ale przygotował przeciw niemu bitwę, i nie przystał na słowa Nechao z ust Bożych, ale ciągnął, aby walczyć na polu Magedda.

23 Ibique vulneratus a sagittariis, dixit pueris suis : Educite me de prælio, quia oppido vulneratus sum.

23 I tamże raniony od strzelców, rzekł sługom swoim: „Wyprowadźcie mię z bitwy, bom jest bardzo raniony.”

24 Qui transtulerunt eum de curru in alterum currum, qui sequebatur eum more regio, et asportaverunt eum in Jerusalem : mortuusque est, et sepultus in mausoleo patrum suorum, et universus Juda et Jerusalem luxerunt eum.

24 Ci go przenieśli z wozu na drugi wóz, który szedł za nim zwyczajem królewskim, i przywieźli go do Jeruzalem, i umarł, i pogrzebany został w grobie ojców swoich; i płakał go wszystek lud judzki i jerozolimski,

25 Jeremias maxime : cujus omnes cantores atque cantatrices, usque in præsentem diem, lamentationes super Josiam replicant, et quasi lex obtinuit in Israël : Ecce scriptum fertur in lamentationibus.

25 a najwięcej Jeremiasz, którego lament nad Jozjaszem wszyscy śpiewacy i śpiewaczki aż po dzisiejszy dzień powtarzają, i weszło jakby w zwyczaj w Izraelu: „Oto napisano w lamentacjach.”

26 Reliqua autem sermonum Josiæ, et misericordiarum ejus, quæ lege præcepta sunt Domini,

26 A reszta spraw Jozjasza i jego dzieła miłosierdzia, przykazane zakonem Pańskim,

27 opera quoque illius prima et novissima, scripta sunt in libro regum Juda et Israël.

27 uczynki te jego i pierwsze i ostatnie opisane są w księdze królów judzkich i izraelskich.