II Księga Królewska, rozdział 22

1 Locutus est autem David Domino verba carminis hujus in die qua liberavit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum, et de manu Saul.

1 Dawid zaś mówił Panu słowa tej pieśni, w ów dzień, gdy go wybawił Pan z ręki wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saula.

2 Et ait : Dominus petra mea, et robur meum, et salvator meus.

2 I rzekł: „Pan skała moja i siła moja i zbawiciel mój.

3 Deus fortis meus : sperabo in eum ; scutum meum, et cornu salutis meæ : elevator meus, et refugium meum ; salvator meus : de iniquitate liberabis me.

3 Bóg mocny mój, będę w nim ufał; tarcza moja i róg zbawienia mego; wywyższacz mój i ucieczka moja, zbawiciel mój, od nieprawości wybawisz mię.

4 Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

4 Chwalebnego będę wzywał Pana, a od nieprzyjaciół moich wybawiony będę.

5 Quia circumdederunt me contritiones mortis : torrentes Belial terruerunt me.

5 Bo ogarnęły mię skruszenia śmierci, potoki Beliala przestraszyły mię.

6 Funes inferni circumdederunt me : prævenerunt me laquei mortis.

6 Powrozy otchłani otoczyły mię, uprzedziły mię sidła śmierci.

7 In tribulatione mea invocabo Dominum, et ad Deum meum clamabo : et exaudiet de templo suo vocem meam, et clamor meus veniet ad aures ejus.

7 W utrapieniu moim będę wzywał Pana i zawołam do Boga mego; a wysłucha z kościoła swego głos mój i wołanie moje dojdzie do uszu jego.

8 Commota est et contremuit terra ; fundamenta montium concussa sunt, et conquassata : quoniam iratus est eis.

8 Wzruszyła się i zadrżała ziemia, fundamenty gór zatrzęsły się i rozbiły, gdyż się rozgniewał na nie.

9 Ascendit fumus de naribus ejus, et ignis de ore ejus vorabit : carbones succensi sunt ab eo.

9 Wystąpił dym z nozdrzy jego, a żrący ogień z ust jego tchnie, węgle się rozpaliły od niego.

10 Inclinavit cælos, et descendit : et caligo sub pedibus ejus.

10 Nakłonił niebiosa i zstąpił, a ciemność pod nogami jego.

11 Et ascendit super cherubim, et volavit : et lapsus est super pennas venti.

11 I wsiadł na cherubiny i leciał, i puścił się na skrzydłach wiatrowych.

12 Posuit tenebras in circuitu suo latibulum, cribrans aquas de nubibus cælorum.

12 Położył ciemność wokoło siebie kryjówką, cedząc wody z obłoków niebieskich.

13 Præ fulgore in conspectu ejus, succensi sunt carbones ignis.

13 Od blasku przed oczyma jego rozpaliły się węgle ogniste.

14 Tonabit de cælo Dominus, et excelsus dabit vocem suam.

14 Zagrzmi Pan z nieba, a Najwyższy głos swój wypuści.

15 Misit sagittas et dissipavit eos ; fulgur, et consumpsit eos.

15 Wypuścił strzały i rozproszył ich, błyskawice i poraził ich.

16 Et apparuerunt effusiones maris, et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione Domini, ab inspiratione spiritus furoris ejus.

16 I ukazały się wylania morskie, i odkryły się fundamenty świata od fukania Pańskiego, od tchnienia ducha zapalczywości jego.

17 Misit de excelso, et assumpsit me, et extraxit me de aquis multis.

17 Spuścił z wysokości, a uchwycił mię i wyrwał mię z wód wielkich.

18 Liberavit me ab inimico meo potentissimo, et ab his qui oderant me : quoniam robustiores me erant.

18 Wybawił mię od nieprzyjaciela mego bardzo potężnego i od tych, którzy mię w nienawiści mieli; bo byli mocniejsi ode mnie.

19 Prævenit me in die afflictionis meæ, et factus est Dominus firmamentum meum.

19 Uprzedził mię w dzień utrapienia mego, i stał się Pan twierdzą moją.

20 Et eduxit me in latitudinem : liberavit me, quia complacui ei.

20 I wywiódł mię na przestronność, wybawił mię, bom się mu spodobał.

21 Retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam : et secundum munditiam manuum mearum reddet mihi.

21 Odda mi Pan według sprawiedliwości mojej, i według czystości rąk moich odda mi.

22 Quia custodivi vias Domini, et non egi impie a Deo meo.

22 Bom strzegł dróg Pańskich, i nie czyniłem niezbożnie daleko od Boga mego.

23 Omnia enim judicia ejus in conspectu meo, et præcepta ejus non amovi a me.

23 Wszystkie bowiem ustawy jego przed oblicznością moją, a przykazań jego nie odrzuciłem od siebie.

24 Et ero perfectus cum eo, et custodiam me ab iniquitate mea.

24 I będę doskonałym z nim, i będę się strzegł nieprawości mojej.

25 Et restituet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum suorum.

25 I odda mi Pan według sprawiedliwości mojej, i według czystości rąk moich przed oblicznością oczu swych.

26 Cum sancto sanctus eris, et cum robusto perfectus.

26 Ze świętym święty będziesz, a z mocnym doskonały.

27 Cum electo electus eris, et cum perverso perverteris.

27 Z wybranym wybrany będziesz, a z przewrotnym przewrotnym się staniesz.

28 Et populum pauperem salvum facies : oculisque tuis excelsos humiliabis.

28 I lud ubogi zbawisz, a oczyma twymi wysokich poniżysz.

29 Quia tu lucerna mea, Domine, et tu, Domine, illuminabis tenebras meas.

29 Boś ty świeca moja, Panie; i ty, Panie, oświecisz ciemności moje.

30 In te enim curram accinctus : in Deo meo transiliam murum.

30 Bo przez cię przepasany pobieżę, w Bogu moim przeskoczę mur.

31 Deus, immaculata via ejus ; eloquium Domini igne examinatum : scutum est omnium sperantium in se.

31 Bóg, nieskalana droga jego, słowa Pańskie ogniem doświadczone, tarczą jest wszystkich w nim ufających.

32 Quis est Deus præter Dominum, et quis fortis præter Deum nostrum ?

32 Któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto mocnym oprócz Boga naszego?

33 Deus qui accinxit me fortitudine, et complanavit perfectam viam meam.

33 Bóg, który mię opasał mocą i wyrównał doskonałą drogę moją,

34 Coæquans pedes meos cervis, et super excelsa mea statuens me ;

34 zrównywając nogi moje z jeleniami, a na wyżynach moich stawiając mię,

35 docens manus meas ad prælium, et componens quasi arcum æreum brachia mea.

35 ucząc ręce moje do boju i składając jak łuk miedziany ramiona moje.

36 Dedisti mihi clypeum salutis tuæ, et mansuetudo tua multiplicavit me.

36 Dałeś mi tarczę zbawienia twego, a cichość twoja rozmnożyła mię.

37 Dilatabis gressus meos subtus me, et non deficient tali mei.

37 Rozszerzysz kroki moje pode mną, i nie osłabną kostki moje.

38 Persequar inimicos meos, et conteram, et non convertar donec consumam eos.

38 Będę gonił nieprzyjacioły moje i skruszę; a nie wrócę się, aż ich wytracę.

39 Consumam eos et confringam, ut non consurgant : cadent sub pedibus meis.

39 Wyniszczę ich i połamię, tak iż nie powstaną; upadną pod nogami moimi.

40 Accinxisti me fortitudine ad prælium : incurvasti resistentes mihi subtus me.

40 Przepasałeś mię mocą ku bitwie, nachyliłeś sprzeciwiających mi się pode mnie.

41 Inimicos meos dedisti mihi dorsum ; odientes me, et disperdam eos.

41 Nieprzyjacioły moje obróciłeś mi tyłem, nienawidzących mię, i wygubię ich.

42 Clamabunt, et non erit qui salvet ; ad Dominum, et non exaudiet eos.

42 Będą wołali, a nie będzie, kto by wybawił, do Pana, a nie wysłucha ich.

43 Delebo eos ut pulverem terræ ; quasi lutum platearum comminuam eos atque confringam.

43 Wygładzę ich, jak proch ziemi, jak błoto na ulicach zetrę ich i pokruszę.

44 Salvabis me a contradictionibus populi mei ; custodies me in caput gentium : populus quem ignoro serviet mihi.

44 Wybawisz mię od przeciwności ludu mego; strzec mię będziesz na głowę narodów; lud, którego nie znam, służyć mi będzie.

45 Filii alieni resistent mihi ; auditu auris obedient mihi.

45 Synowie obcy sprzeciwiają mi się, słuchaniem ucha będą mi posłuszni.

46 Filii alieni defluxerunt, et contrahentur in angustiis suis.

46 Synowie obcy spłynęli i skurczą się w uciskach swoich.

47 Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltabitur Deus fortis salutis meæ.

47 Żyje Pan, i błogosławiony Bóg mój; i będzie podwyższony Bóg mocny zbawienia mego.

48 Deus qui das vindictas mihi, et dejicis populos sub me.

48 Boże, który mi dajesz pomstę i obalasz narody pode mnie,

49 Qui educis me ab inimicis meis, et a resistentibus mihi elevas me : a viro iniquo liberabis me.

49 który mię wywodzisz od nieprzyjaciół moich i od sprzeciwiających mi się podwyższasz mię: od męża niesprawiedliwego wybawisz mię.

50 Propterea confitebor tibi, Domine, in gentibus, et nomini tuo cantabo :

50 Przeto będę cię, Panie, wysławiał między narodami, i imieniu twemu będę śpiewał,

51 magnificans salutes regis sui, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus in sempiternum.

51 wielmożący wybawienia króla swego, i czyniący miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi i potomstwu jego na wieki.”