Księga Abdiasza, rozdział 1

1 Visio Abdiæ. Hæc dicit Dominus Deus ad Edom : Auditum audivimus a Domino, et legatum ad gentes misit : surgite, et consurgamus adversus eum in prælium.

1 Widzenie Abdiasza. To mówi Pan Bóg do Edoma. Wieść słyszeliśmy od Pana i posła do narodów posłał: „Wstańcie i podnieśmy się przeciw niemu do bitwy!”

2 Ecce parvulum dedi te in gentibus : contemptibilis tu es valde.

2 „Oto malutkim uczyniłem cię między narodami, wzgardzony ty jesteś bardzo.

3 Superbia cordis tui extulit te, habitantem in scissuris petrarum, exaltantem solium tuum ; qui dicis in corde tuo : Quis detrahet me in terram ?

3 Pycha serca twego wyniosła cię, mieszkającego w rozpadlinach skał, podwyższającego stolicę swoją, który mówisz w sercu twoim: „Kto mię ściągnie na ziemię?”

4 Si exaltatus fueris ut aquila, et si inter sidera posueris nidum tuum, inde detraham te, dicit Dominus.

4 Choćbyś się wywyższył jak orzeł i choćbyś między gwiazdami założył gniazdo twoje, stamtąd ściągnę cię, mówi Pan.

5 Si fures introissent ad te, si latrones per noctem, quomodo conticuisses ? nonne furati essent sufficientia sibi ? Si vindemiatores introissent ad te, numquid saltem racemum reliquissent tibi ?

5 Gdyby złodzieje przyszli do ciebie, gdyby zbójcy w nocy, jakbyś zamilknął? Czyż nie nakradliby sobie dosyć? Gdyby winobrańcy przyszli do ciebie, czy przynajmniej grona nie zostawiliby tobie?

6 Quomodo scrutati sunt Esau ; investigaverunt abscondita ejus ?

6 Jakże wyszperali Ezawa, wyśledzili tajemne miejsca jego.

7 Usque ad terminum emiserunt te : omnes viri fœderis tui illuserunt tibi : invaluerunt adversum te viri pacis tuæ, qui comedunt tecum, ponent insidias subter te ; non est prudentia in eo.

7 Aż do granicy wypędzili cię, wszyscy mężowie przymierza twego naśmiali się z ciebie; zmogli cię mężowie pokoju twego; którzy jadają z tobą, zastawiają zasadzki nad tobą. Nie ma rozumu w nim.

8 Numquid non in die illa, dicit Dominus, perdam sapientes de Idumæa, et prudentiam de monte Esau ?

8 Czy owego dnia, mówi Pan, nie wytracę mędrców z Idumei i roztropności z góry Ezawa?

9 Et timebunt fortes tui a meridie, ut intereat vir de monte Esau.

9 I będą się bać mężni twoi od południa, aby zginął mąż z góry Ezawa.

10 Propter interfectionem, et propter iniquitatem in fratrem tuum Jacob, operiet te confusio, et peribis in æternum.

10 Dla rzezi i dla zbrodni przeciw bratu twemu Jakubowi okryje cię wstyd i zginiesz na wieki.

11 In die cum stares adversus eum, quando capiebant alieni exercitum ejus, et extranei ingrediebantur portas ejus, et super Jerusalem mittebant sortem, tu quoque eras quasi unus ex eis.

11 W dzień, kiedy stałeś przeciw niemu, gdy imali cudzy wojsko jego, a obcy wchodzili bramami jego, a o Jeruzalem rzucali los, ty też byłeś jako jeden z nich.

12 Et non despicies in die fratris tui, in die peregrinationis ejus : et non lætaberis super filios Juda in die perditionis eorum : et non magnificabis os tuum in die angustiæ.

12 A nie wzgardzisz w dzień brata twego, w dzień pielgrzymowania jego, i nie będziesz się weselił nad synami judzkimi w dzień zatracenia ich i nie będziesz rozwierał ust twoich w dzień ucisku.

13 Neque ingredieris portam populi mei in die ruinæ eorum ; neque despicies et tu in malis ejus in die vastitatis illius. Et non emitteris adversus exercitum ejus in die vastitatis illius,

13 I nie wejdziesz w bramę ludu mego w dzień upadku ich ani z góry patrzeć nie będziesz i ty na nieszczęście jego w dzień pustoszenia jego, i nie puszczą cię na wojsko jego w dzień pustoszenia jego.

14 neque stabis in exitibus ut interficias eos qui fugerint, et non concludes reliquos ejus in die tribulationis.

14 I nie będziesz stał na rozstajach, aby zabić tych, co uciekli, ani nie zawrzesz pozostałych jego w dzień ucisku.

15 Quoniam juxta est dies Domini super omnes gentes : sicut fecisti, fiet tibi ; retributionem tuam convertet in caput tuum.

15 Bo blisko jest dzień Pański na wszystkie narody: jak uczyniłeś, tak stanie ci się, zapłatę twoją obróci na głowę twoją.

16 Quomodo enim bibistis super montem sanctum meum, bibent omnes gentes jugiter : et bibent, et absorbebunt, et erunt quasi non sint.

16 Bo jak piliście na górze świętej mojej, pić będą narody ustawicznie; a pić będą i połkną, i będą jakby ich nie było.

17 Et in monte Sion erit salvatio, et erit sanctus ; et possidebit domus Jacob eos qui se possederant.

17 A na górze Syjon będzie zbawienie i będzie święta; i posiądzie dom Jakuba tych, którzy go byli posiedli.

18 Et erit domus Jacob ignis, et domus Joseph flamma, et domus Esau stipula : et succendentur in eis, et devorabunt eos, et non erunt reliquiæ domus Esau, quia Dominus locutus est.

18 I będzie dom Jakuba ogniem, a dom Józefa płomieniem, a dom Ezawa słomą; i zapalą się w nich, i pożrą ich, a nie będzie szczątku domu Ezawa, bo Pan przemówił.

19 Et hæreditabunt hi, qui ad austrum sunt, montem Esau, et qui in campestribus, Philisthiim : et possidebunt regionem Ephraim et regionem Samariæ, et Benjamin possidebit Galaad.

19 A odziedziczą ci, którzy są na południu, górę Ezawa, a którzy na polach - Filistynów; i posiądą krainę Efraima i krainę Samarii, a Beniamin posiądzie Galaad;

20 Et transmigratio exercitus hujus filiorum Israël, omnia loca Chananæorum usque ad Sareptam : et transmigratio Jerusalem, quæ in Bosphoro est, possidebit civitates austri.

20 a uprowadzeni wojska tego synów izraelskich - wszystkie miasta Chananejczyków aż do Sarepty, a uprowadzeni Jeruzalem, którzy są w Bosforze, posiądą miasta południowe.

21 Et ascendent salvatores in montem Sion judicare montem Esau, et erit Domino regnum.

21 I wstąpią wybawcy na górę Syjon, sądzić górę Ezawa, i Pańskie będzie królestwo.”