Księga Ezechiela, rozdział 17

1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, propone ænigma, et narra parabolam ad domum Israël,

2 „Synu człowieczy, daj zagadkę i wygłoś przypowieść do domu Izraelowego,

3 et dices : Hæc dicit Dominus Deus : Aquila grandis magnarum alarum, longo membrorum ductu, plena plumis et varietate, venit ad Libanum, et tulit medullam cedri.

3 i powiesz: To mówi Pan Bóg: Orzeł wielki o wielkich skrzydłach, długich lotach, pełen różnobarwnego upierzenia, przyleciał na Liban i wziął rdzeń cedru.

4 Summitatem frondium ejus avulsit, et transportavit eam in terram Chanaan : in urbe negotiatorum posuit illam.

4 Wierzchołek gałęzi jego ułamał, i przeniósł go do ziemi Chananejskiej, w mieście kupieckim położył go.

5 Et tulit de semine terræ, et posuit illud in terra pro semine, ut firmaret radicem super aquas multas : in superficie posuit illud.

5 I wziął z nasienia ziemi, i włożył je w ziemię jak nasienie, aby umocnił korzenie nad wodami wielkimi, nawierzchu położył je.

6 Cumque germinasset, crevit in vineam latiorem, humili statura, respicientibus ramis ejus ad eam, et radices ejus sub illa erant : facta est ergo vinea, et fructificavit in palmites, et emisit propagines.

6 A gdy się puściło, urosło w winnicę szeroką niskiego wzrostu; gałęzie jej zwracały się do niego, a korzenie jej pod nim były. Stała się tedy winnicą, wyrosła w gałęzie, i wypuściła latorośle.

7 Et facta est aquila altera grandis, magnis alis, multisque plumis : et ecce vinea ista quasi mittens radices suas ad eam, palmites suos extendit ad illam, ut irrigaret eam de areolis germinis sui.

7 I był drugi orzeł wielki z wielkimi skrzydłami i z bogatym upierzeniem, a oto winnica ta jakby puściła korzenie swe ku niemu, latorośle swe wyciągnęła do niego, aby ją podlewał z brózd, gdzie była zasadzona.

8 In terra bona super aquas multas plantata est, ut faciat frondes, et portet fructum, ut sit in vineam grandem.

8 Na ziemi dobrej nad wodami wielkimi była zasadzona, aby puszczała gałęzie i rodziła owoc, i aby była winnicą wielką.

9 Dic : Hæc dicit Dominus Deus : Ergone prosperabitur ? nonne radices ejus evellet, et fructus ejus distringet, et siccabit omnes palmites germinis ejus, et arescet, et non in brachio grandi, neque in populo multo, ut evelleret eam radicitus ?

9 Mów: To mówi Pan Bóg: A więc się jej powiedzie? Czyż korzeni jej nie wyrwie, a owocu jej nie oberwie, i nie wysuszy wszystkich rodzajnych latorośli jej, i nie uschnie, i to nie ramieniem wielkim ani ludem licznym, aby ją wytargać z korzeniem?

10 Ecce plantata est : ergone prosperabitur ? nonne, cum tetigerit eam ventus urens, siccabitur, et in areis germinis sui arescet ?

10 Oto jest wsadzona; a więc się jej powiedzie? Czy, skoro się jej dotknie wiatr palący, nie uschnie, i na brózdach, na których wzeszła, czy nie uschnie?”

11 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

11 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

12 Dic ad domum exasperantem : Nescitis quid ista significent ? Dic : Ecce venit rex Babylonis in Jerusalem, et assumet regem et principes ejus, et adducet eos ad semetipsum in Babylonem.

12 „Mów do domu drażniącego: Nie wiecie, co to znaczy? Mów: Oto idzie król babiloński do Jeruzalem i weźmie króla i książąt jego, i zawiedzie ich do siebie do Babilonu.

13 Et tollet de semine regni, ferietque cum eo fœdus, et ab eo accipiet jusjurandum. Sed et fortes terræ tollet,

13 I weźmie z rodu królewskiego i zawrze z nim przymierze, i weźmie od niego przysięgę; lecz i mocnych ziemi zabierze,

14 ut sit regnum humile, et non elevetur, sed custodiat pactum ejus, et servet illud.

14 aby było królestwo niskie i nie podnosiło się, ale żeby strzegło przymierza jego i zachowało je.

15 Qui recedens ab eo misit nuntios ad Ægyptum, ut daret sibi equos et populum multum : numquid prosperabitur, vel consequetur salutem, qui fecit hæc ? et qui dissolvit pactum, numquid effugiet ?

15 A on odstąpiwszy od niego posłał posłów do Egiptu, aby mu dał koni i ludu wiele. Czy mu się powiedzie albo znajdzie ocalenie ten, który to uczynił? czy ujdzie ten, co zrywa przymierze?

16 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam in loco regis qui constituit eum regem, cujus fecit irritum juramentum, et solvit pactum quod habebat cum eo, in medio Babylonis morietur.

16 Żyję ja, mówi Pan Bóg, że na miejscu króla, który go królem uczynił i którego przysięgę złamał i zerwał przymierze, które miał z nim, wpośród Babilonu umrze.

17 Et non in exercitu grandi, neque in populo multo, faciet contra eum Pharao prælium : in jactu aggeris, et in exstructione vallorum, ut interficiat animas multas.

17 A nie z wielkim wojskiem ani z wielkim ludem stoczy z nim Faraon bitwę, gdy sypie się groble i buduje wały, aby zabić wielu.

18 Spreverat enim juramentum, ut solveret fœdus, et ecce dedit manum suam : et cum omnia hæc fecerit, non effugiet.

18 Bo wzgardził był przysięgą, by zerwać przymierze, a oto dał na to rękę swoją; a chociaż to wszystko uczyni, nie uratuje się.

19 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Vivo ego, quoniam juramentum quod sprevit, et fœdus quod prævaricatus est, ponam in caput ejus.

19 Przeto to mówi Pan Bóg: Żyję ja, że przysięgę, którą wzgardził, i przymierze, które przestąpił, włożę na głowę jego.

20 Et expandam super eum rete meum, et comprehendetur in sagena mea : et adducam eum in Babylonem, et judicabo eum ibi in prævaricatione qua despexit me.

20 I zarzucę nań sieć moją, i będzie pojmany niewodem moim, i przywiodę go do Babilonu, a tam go sądzić będę za przestępstwo, którym mną wzgardził.

21 Et omnes profugi ejus, cum universo agmine suo, gladio cadent : residui autem in omnem ventum dispergentur : et scietis quia ego Dominus locutus sum.

21 A wszyscy zbiegowie jego ze wszystkimi hufcami jego od miecza polegną, a pozostali na każdy wiatr rozproszeni będą, i poznacie, że ja, Pan, mówiłem.

22 Hæc dicit Dominus Deus : Et sumam ego de medulla cedri sublimis, et ponam : de vertice ramorum ejus tenerum distringam, et plantabo super montem excelsum et eminentem.

22 To mówi Pan Bóg: I wezmę je ze rdzenia cedru wysokiego i położę; z wierzchołka gałązek jego młodą ułamię i zasadzę na górze wysokiej i wyniosłej.

23 In monte sublimi Israël plantabo illud, et erumpet in germen, et faciet fructum, et erit in cedrum magnam : et habitabunt sub ea omnes volucres, et universum volatile sub umbra frondium ejus nidificabit :

23 Na górze wysokiej izraelskiej wszczepię ją, a wypuści gałązki i uczyni owoc, i będzie cedrem wielkim; i będzie mieszkać pod nim wszelkie ptactwo i wszystko co lata pod cieniem gałęzi jego gnieździć się będzie.

24 et scient omnia ligna regionis quia ego Dominus humiliavi lignum sublime, et exaltavi lignum humile ; et siccavi lignum viride, et frondere feci lignum aridum. Ego Dominus locutus sum, et feci.

24 I wiedzieć będą wszystkie drzewa polne, że ja, Pan, zniżyłem drzewo wysokie, a wywyższyłem drzewo niskie, i wysuszyłem drzewo zielone, a sprawiłem, że drzewo suche puściło gałęzie. Ja, Pan, rzekłem i uczynię.”