Księga Ezechiela, rozdział 26

1 Et factum est in undecimo anno, prima mensis : factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 I stało się jedenastego roku, pierwszego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Fili hominis, pro eo quod dixit Tyrus de Jerusalem : Euge, confractæ sunt portæ populorum, conversa est ad me : implebor ; deserta est :

2 „Synu człowieczy, za to, że mówił Tyr o Jeruzalem: „Hej! połamano bramy narodów; obróciła się do mnie, napełnię się, spustoszona jest,”

3 propterea hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego super te, Tyre, et ascendere faciam ad te gentes multas, sicut ascendit mare fluctuans.

3 przeto mówi Pan Bóg: Oto ja przeciw tobie, Tyrze, i przywiodę na ciebie narody wielkie, jak wzdyma się morze falujące:

4 Et dissipabunt muros Tyri, et destruent turres ejus : et radam pulverem ejus de ea, et dabo eam in limpidissimam petram.

4 I rozwalą mury Tyru; i zburzą wieże jego, i wyskrobię proch jego z niego, i uczynię go jak najczystszą skałę.

5 Siccatio sagenarum erit in medio maris, quia ego locutus sum, ait Dominus Deus : et erit in direptionem gentibus.

5 Na suszenie niewodów będzie wpośród morza; bo ja rzekłem, mówi Pan Bóg, i będzie na rozchwycenie narodom.

6 Filiæ quoque ejus quæ sunt in agro, gladio interficientur : et scient quia ego Dominus.

6 Córki też jego, które są na polu, mieczem pobite będą; a poznają, żem ja Pan.

7 Quia hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego adducam ad Tyrum Nabuchodonosor regem Babylonis ab aquilone, regem regum, cum equis, et curribus, et equitibus, et cœtu, populoque magno.

7 Bo to mówi Pan Bóg: Oto ja przywiodę na Tyr od północy, Nabuchodonozora, króla babilońskiego, króla królów, z końmi i z wozami i z jezdnymi, ze zgrają i z ludem wielkim.

8 Filias tuas quæ sunt in agro, gladio interficiet, et circumdabit te munitionibus, et comportabit aggerem in gyro, et elevabit contra te clypeum :

8 Córki twoje, które są na polu, mieczem pobije, i otoczy cię basztami, i usypie groblę wokoło, i podniesie przeciw tobie tarczę.

9 et vineas et arietes temperabit in muros tuos, et turres tuas destruet in armatura sua.

9 I tarany postawi przeciw murom, a wieże twoje zburzy orężem swoim.

10 Inundatione equorum ejus operiet te pulvis eorum : a sonitu equitum, et rotarum, et curruum, movebuntur muri tui, cum ingressus fuerit portas tuas quasi per introitum urbis dissipatæ.

10 Od zalewu koni jego okryje cię proch ich, od tętentu jezdnych i kół wozów poruszą się mury twoje, gdy wejdzie bramami twymi, jak przez wejście do miasta zburzonego.

11 Ungulis equorum suorum conculcabit omnes plateas tuas : populum tuum gladio cædet, et statuæ tuæ nobiles in terram corruent.

11 Kopytami koni swych zdepce wszystkie ulice twoje, twój lud mieczem siec będzie, a słupy twoje sławne na ziemię upadną.

12 Vastabunt opes tuas, diripient negotiationes tuas, et destruent muros tuos, et domos tuas præclaras subvertent : et lapides tuos, et ligna tua, et pulverem tuum in medio aquarum ponent.

12 Spustoszą majętności twoje, rozchwycą kupiectwa twoje i rozwalą mury twoje, a domy twe okazałe wywrócą; i kamienie twoje, i drzewo twoje, i proch twój w głębię wody wrzucą.

13 Et quiescere faciam multitudinem canticorum tuorum : et sonitus cithararum tuarum non audietur amplius.

13 I uczynię, że ustanie mnóstwo pieśni twoich, a głos cytr twoich nie będzie więcej słyszany.

14 Et dabo te in limpidissimam petram, siccatio sagenarum eris, nec ædificaberis ultra, quia ego locutus sum, ait Dominus Deus.

14 I uczynię cię najczystszą skałą, suszeniem niewodów będziesz, nie zbudują cię więcej, bo ja powiedziałem, mówi Pan Bóg.

15 Hæc dicit Dominus Deus Tyro : Numquid non a sonitu ruinæ tuæ, et gemitu interfectorum tuorum, cum occisi fuerint in medio tui, commovebuntur insulæ ?

15 To mówi Pan Bóg Tyrowi: Czy od głosu walenia się twego i od wzdychania pobitych twoich, gdy będą zabijani wpośród ciebie, nie zachwieją się wyspy?

16 Et descendent de sedibus suis omnes principes maris, et auferent exuvias suas, et vestimenta sua varia abjicient, et induentur stupore : in terra sedebunt, et attoniti super repentino casu tuo admirabuntur :

16 I zstąpią ze stolic swych wszyscy książęta morscy, i zdejmą odzienie swoje, i różnobarwne szaty swoje odrzucą, a obloką się zdumieniem; na ziemi usiądą, a zdumieni nagłym upadkiem twoim, dziwować się będą.

17 et assumentes super te lamentum, dicent tibi : Quomodo peristi, quæ habitas in mari, urbs inclyta, quæ fuisti fortis in mari cum habitatoribus tuis, quos formidabant universi ?

17 I podniosą nad tobą narzekanie; i rzekną tobie: „Jakże zginąłeś, ty, który mieszkasz na morzu, grodzie znamienity, który byłeś mocny na morzu z mieszkańcami swymi, których się bali wszyscy!

18 Nunc stupebunt naves in die pavoris tui, et turbabuntur insulæ in mari, eo quod nullus egrediatur ex te.

18 Teraz zdumieją się okręty w dzień strachu twego i zatrwożą się wyspy na morzu, przeto iż nikt nie wychodzi z ciebie.”

19 Quia hæc dicit Dominus Deus : Cum dedero te urbem desolatam, sicut civitates quæ non habitantur ; et adduxero super te abyssum, et operuerint te aquæ multæ ;

19 Bo to mówi Pan Bóg: Gdy cię uczynię miastem spustoszonym jak miasta, w których się nie mieszka, i przywiodę na cię głębinę i okryją cię wody mnogie,

20 et detraxero te cum his qui descendunt in lacum ad populum sempiternum ; et collocavero te in terra novissima sicut solitudines veteres, cum his qui deducuntur in lacum, ut non habiteris ; porro cum dedero gloriam in terra viventium :

20 a ściągnę cię z tymi, którzy zstępują do dołu, do ludu wiecznego, i położę cię w ziemi głębokiej; jak pustynie dawne, z tymi, których sprowadzają do dołu, aby w tobie nie mieszkano, i gdy okażę chwałę w ziemi żyjących

21 in nihilum redigam te, et non eris : et requisita non invenieris ultra in sempiternum, dicit Dominus Deus.

21 wniwecz cię obrócę i nie będzie ciebie, a gdy cię szukać będą, nie znajdą cię więcej na wieki, mówi Pan Bóg.”