Księga Ezechiela, rozdział 43

1 Et duxit me ad portam quæ respiciebat ad viam orientalem.

1 I powiódł mię do bramy prowadzącej na drogę wschodnią.

2 Et ecce gloria Dei Israël ingrediebatur per viam orientalem : et vox erat ei quasi vox aquarum multarum, et terra splendebat a majestate ejus.

2 A oto chwała Boga izraelskiego szła drogą wschodnią, a głos miała jak głos wód wielkich, a ziemia się świeciła od majestatu jego.

3 Et vidi visionem secundum speciem quam videram quando venit ut disperderet civitatem, et species secundum aspectum quem videram juxta fluvium Chobar : et cecidi super faciem meam.

3 I oglądałem widzenie na podobieństwo tego, które oglądałem, gdy był przyszedł, aby wytracić miasto, a kształt według widzenia, które oglądałem nad rzeką Chobar, i padłem na oblicze swoje.

4 Et majestas Domini ingressa est templum per viam portæ quæ respiciebat ad orientem.

4 A majestat Pański wszedł do kościoła drogą bramy, zwróconej na wschód.

5 Et elevavit me spiritus, et introduxit me in atrium interius : et ecce repleta erat gloria Domini domus.

5 I podniósł mię duch, i wwiódł mię do dziedzińca wewnętrznego, a oto dom pełen był chwały Pańskiej.

6 Et audivi loquentem ad me de domo : et vir qui stabat juxta me

6 I usłyszałem mówiącego do mnie z domu, a mąż, który stał obok mnie,

7 dixit ad me : Fili hominis, locus solii mei, et locus vestigiorum pedum meorum, ubi habito in medio filiorum Israël in æternum : et non polluent ultra domus Israël nomen sanctum meum, ipsi et reges eorum, in fornicationibus suis, et in ruinis regum suorum, et in excelsis.

7 rzekł do mnie: „Synu człowieczy, to miejsce stolicy mojej i miejsce stóp nóg moich, gdzie mieszkam wpośród synów Izraelowych na wieki, a nie skala więcej dom Izraelski imienia mego świętego, oni i królowie ich, wszeteczeństwami swymi i trupami królów swych, i wyżynami swymi;

8 Qui fabricati sunt limen suum juxta limen meum, et postes suos juxta postes meos, et murus erat inter me et eos : et polluerunt nomen sanctum meum in abominationibus quas fecerunt : propter quod consumpsi eos in ira mea.

8 bo zbudowali próg swój obok progu mego i podwoje swe obok podwojów moich, a mur był między mną a nimi, i skalali imię święte moje obrzydłościami, które czynili; przeto ich wyniszczyłem w gniewie moim.

9 Nunc ergo repellant procul fornicationem suam et ruinas regum suorum a me, et habitabo in medio eorum semper.

9 Teraz więc niech oddalą wszeteczeństwo swe i trupy królów swych ode mnie, a będę mieszkał wpośród nich zawsze.

10 Tu autem, fili hominis, ostende domui Israël templum, et confundantur ab iniquitatibus suis, et metiantur fabricam,

10 A ty, synu człowieczy, ukaż domowi Izraelskiemu kościół, a niech się wstydzą nieprawości swych i niech zmierzą budowę,

11 et erubescant ex omnibus quæ fecerunt. Figuram domus, et fabricæ ejus, exitus et introitus, et omnem descriptionem ejus, et universa præcepta ejus, cunctumque ordinem ejus, et omnes leges ejus ostende eis, et scribes in oculis eorum, ut custodiant omnes descriptiones ejus, et præcepta illius, et faciant ea.

11 a niech się zawstydzą wszystkiego, co uczynili. Wizerunek domu i tej budowy wyjścia i wejścia, i cały opis jej i wszystkie przykazania jej, i cały porządek jej, i wszystkie ustawy jej ukaż im i napiszesz przed ich oczyma, aby strzegli całego opisu jej i przykazań jej, i pełnili je.

12 Ista est lex domus in summitate montis : omnis finis ejus in circuitu, Sanctum sanctorum est. Hæc est ergo lex domus.

12 To jest prawo domu na wierzchu góry: Wszystka granica jego wokoło jest to święte świętych. To tedy jest prawo domu.”

13 Istæ autem mensuræ altaris in cubito verissimo, qui habebat cubitum et palmum : in sinu ejus erat cubitus, et cubitus in latitudine : et definitio ejus usque ad labium ejus, et in circuitu palmus unus : hæc quoque erat fossa altaris.

13 A te miary ołtarza łokciem najprawdziwszym, który miał łokieć i dłoń: łono jego miało łokieć, i łokieć na szerokość, a granica jego aż do brzegu jego i wokoło dłoń jedną; ta też była wysokość ołtarza.

14 Et de sinu terræ usque ad crepidinem novissimam duo cubiti, et latitudo cubiti unius : et a crepidine minore usque ad crepidinem majorem quatuor cubiti, et latitudo cubiti unius.

14 A od wgłębienia ziemi aż do brzegu najniższego dwa łokcie, a szerokości łokieć jeden; a od brzegu mniejszego aż do brzegu większego cztery łokcie, a szerokość na jeden łokieć.

15 Ipse autem ariel quatuor cubitorum, et ab ariel usque ad sursum cornua quatuor.

15 A sam Ariel na cztery łokcie, a od Ariela w górę sterczały cztery rogi.

16 Et ariel duodecim cubitorum in longitudine per duodecim cubitos latitudinis, quadrangulatum æquis lateribus.

16 A Ariel miał dwanaście łokci wzdłuż na dwanaście łokci wszerz, czworograniasty i na równe granie.

17 Et crepido quatuordecim cubitorum longitudinis per quatuordecim cubitos latitudinis in quatuor angulis ejus : et corona in circuitu ejus dimidii cubiti, et sinus ejus unius cubiti per circuitum : gradus autem ejus versi ad orientem.

17 A brzeg miał czternaście łokci na długość i czternaście na szerokość po czterech bokach swoich, a korona wokoło niego na pół łokcia, a łono jego na łokieć wokoło, a stopnie jego obrócone na wschód.

18 Et dixit ad me : Fili hominis, hæc dicit Dominus Deus : Hi sunt ritus altaris, in quacumque die fuerit fabricatum, ut offeratur super illud holocaustum, et effundatur sanguis.

18 I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, to mówi Pan Bóg: Te są ustawy ołtarza, w którykolwiek dzień zbudowany będzie, aby na nim ofiarowano całopalenie i krew wylewano.

19 Et dabis sacerdotibus et Levitis qui sunt de semine Sadoc, qui accedunt ad me, ait Dominus Deus, ut offerant mihi vitulum de armento pro peccato.

19 I dasz kapłanom i Lewitom z rodu Sadoka, którzy przystępują do mnie, mówi Pan Bóg, aby mi ofiarowali cielca ze stada za grzech.

20 Et assumens de sanguine ejus, pones super quatuor cornua ejus, et super quatuor angulos crepidinis, et super coronam in circuitu : et mundabis illud et expiabis.

20 A wziąwszy z krwi jego włożysz na cztery rogi jego i na cztery węgły brzegu i na koronę wokoło, i oczyścisz go, i poświęcisz.

21 Et tolles vitulum qui oblatus fuerit pro peccato, et combures eum in separato loco domus, extra sanctuarium.

21 I weźmiesz cielca, który będzie ofiarowany za grzech, i spalisz go na miejscu odłączonym domu za świątynią.

22 Et in die secunda offeres hircum caprarum immaculatum pro peccato : et expiabunt altare sicut expiaverunt in vitulo.

22 A drugiego dnia ofiarujesz kozła z kóz nieskalanego za grzech, i oczyszczą ołtarz, jak oczyścili cielcem.

23 Cumque compleveris expians illud, offeres vitulum de armento immaculatum, et arietem de grege immaculatum.

23 A gdy dokonasz oczyszczenia jego, ofiarujesz cielca ze stada nieskalanego i barana z trzody nieskalanego.

24 Et offeres eos in conspectu Domini : et mittent sacerdotes super eos sal, et offerent eos holocaustum Domino.

24 I ofiarujesz je przed obliczem Pańskim, i wrzucą kapłani na nie soli, i ofiarują je na całopalenie Panu.

25 Septem diebus facies hircum pro peccato quotidie : et vitulum de armento, et arietem de pecoribus immaculatos offerent.

25 Przez siedem dni będziesz przyrządzał kozła za grzech na każdy dzień i cielca ze stada i barana z bydła, nieskalane ofiarować będą.

26 Septem diebus expiabunt altare et mundabunt illud, et implebunt manum ejus.

26 Przez siedem dni oczyszczać będą ołtarz i ochędożą go, i napełnią rękę jego.

27 Expletis autem diebus, in die octava et ultra, facient sacerdotes super altare holocausta vestra, et quæ pro pace offerunt : et placatus ero vobis, ait Dominus Deus.

27 A wypełniwszy dni, ósmego dnia i dalej będą składali kapłani na ołtarzu całopalenia wasze i zapokojne ofiary; a będę wam miłościw, mówi Pan Bóg.”