Księga Ezechiela, rozdział 5

1 Et tu, fili hominis, sume tibi gladium acutum, radentem pilos, et assumes eum et duces per caput tuum et per barbam tuam, et assumes tibi stateram ponderis et divides eos.

1 A ty, synu człowieczy, weźmij sobie miecz ostry, golący włosy; i weźmiesz go i pociągniesz po głowie twojej i po brodzie twojej; i weźmiesz sobie szale wagi, i rozdzielisz je.

2 Tertiam partem igni combures in medio civitatis, juxta completionem dierum obsidionis, et assumes tertiam partem, et concides gladio in circuitu ejus : tertiam vero aliam disperges in ventum, et gladium nudabo post eos.

2 Trzecią część spalisz ogniem wpośród miasta, gdy się wypełnią dni oblężenia; i weźmiesz trzecią część, i zsiekasz mieczem dokoła niego; a inną trzecią część roztrzęsiesz na wiatr, a miecza dobędę za nimi.

3 Et sumes inde parvum numerum, et ligabis eos in summitate pallii tui :

3 I weźmiesz z nich małą ilość, i zawiążesz je na krańcu płaszcza twego.

4 et ex eis rursum tolles, et projicies eos in medio ignis, et combures eos igni, et ex eo egredietur ignis in omnem domum Israël.

4 A z tych jeszcze weźmiesz i wrzucisz je w środek ognia, i spalisz je w ogniu; a z niego wyjdzie ogień na wszystek dom Izraelów.

5 Hæc dicit Dominus Deus : Ista est Jerusalem : in medio gentium posui eam, et in circuitu ejus terras.

5 To mówi Pan Bóg: To jest Jeruzalem! Wpośród narodów położyłem je, a wokoło niego ziemie.

6 Et contempsit judicia mea, ut plus esset impia quam gentes, et præcepta mea ultra quam terræ quæ in circuitu ejus sunt : judicia enim mea projecerunt, et in præceptis meis non ambulaverunt.

6 I wzgardziło sądami moimi, że się stało bezbożniejsze niźli narody; i przykazaniami moimi więcej niźli te ziemie, które są wokoło niego; bo sądy moje porzucili, a według przykazań moich nie postępowali.

7 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Quia superastis gentes quæ in circuitu vestro sunt, et in præceptis meis non ambulastis, et judicia mea non fecistis, et juxta judicia gentium quæ in circuitu vestro sunt non estis operati,

7 Przeto to mówi Pan Bóg: Ponieważ przewyższyliście narody, które są dokoła was, a nie chodziliście według przykazań moich i sądów moich nie zachowaliście, i wedle sądów narodów, które są dokoła was, nie czyniliście,

8 ideo hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, et ipse ego faciam in medio tui judicia in oculis gentium :

8 przeto to mówi Pan Bóg: Oto ja przeciw tobie, i ja sam uczynię w pośrodku ciebie sądy przed oczyma narodów;

9 et faciam in te quod non feci, et quibus similia ultra non faciam, propter omnes abominationes tuas.

9 a uczynię w tobie, czego nie uczyniłem i czemu podobnego czynić nie będę więcej, dla wszystkich obrzydłości twoich.

10 Ideo patres comedent filios in medio tui, et filii comedent patres suos : et faciam in te judicia, et ventilabo universas reliquias tuas in omnem ventum.

10 Przeto ojcowie będą jeść synów wpośród ciebie, a synowie będą jeść ojców swych, i spełnię na tobie sądy i rozsypię wszystkie ostatki twoje na wszelki wiatr.

11 Idcirco vivo ego, dicit Dominus Deus, nisi pro eo quod sanctum meum violasti in omnibus offensionibus tuis et in cunctis abominationibus tuis, ego quoque confringam : et non parcet oculus meus, et non miserebor.

11 Przeto żyję ja, mówi Pan Bóg, dlatego że świątynię moją zgwałciłoś wszelakim obrażeniem twoim i wszelakimi obrzydłościami twymi, ja też połamię, a nie przepuści oko moje i nie zlituję się.

12 Tertia pars tui peste morietur, et fame consumetur in medio tui, et tertia pars tui in gladio cadet in circuitu tuo : tertiam vero partem tuam in omnem ventum dispergam, et gladium evaginabo post eos.

12 Trzecia część z ciebie morem pomrze i głodem wyginie wpośród ciebie, a trzecia część z ciebie od miecza polegnie wokoło ciebie; a trzecią część twoją na wszelki wiatr rozproszę, a miecza dobędę za nimi.

13 Et complebo furorem meum, et requiescere faciam indignationem meam in eis, et consolabor : et scient quia ego Dominus locutus sum in zelo meo, cum implevero indignationem meam in eis.

13 I wykonam zapalczywość moją, i uspokoję rozgniewanie moje na nich i ucieszę się; i poznają, że ja, Pan, mówiłem w żarliwości mojej, gdy wykonam rozgniewanie moje na nich.

14 Et dabo te in desertum, et in opprobrium gentibus quæ in circuitu tuo sunt, in conspectu omnis prætereuntis :

14 I dam cię na spustoszenie i na hańbę narodom, które są dokoła ciebie przed obliczem każdego mijającego.

15 et eris opprobrium et blasphemia, exemplum et stupor in gentibus quæ in circuitu tuo sunt, cum fecero in te judicia in furore, et in indignatione, et in increpationibus iræ.

15 I będziesz hańbą i złorzeczeniem, przykładem i zdumieniem między narodami, które są dokoła ciebie, gdy spełnię na tobie sądy w zapalczywości i w rozgniewaniu i w łajaniu zawziętym.

16 Ego Dominus locutus sum : quando misero sagittas famis pessimas in eos, quæ erunt mortiferæ, et quas mittam ut disperdam vos : et famem congregabo super vos, et conteram in vobis baculum panis :

16 Ja, Pan, powiedziałem: gdy wypuszczę na nich złe strzały głodu, które będą śmiertelne, a które wypuszczę, aby was wytracić, i głód zbiorę na was, a połamię u was laskę chleba.

17 et immittam in vos famem et bestias pessimas, usque ad internecionem : et pestilentia et sanguis transibunt per te, et gladium inducam super te. Ego Dominus locutus sum.

17 I puszczę na was głód i zwierzęta złe aż do wytracenia; a zarazy i krew przechodzić będą przez ciebie, i miecz przywiodę na cię. Ja, Pan, mówiłem.”