Księga Habakuka, rozdział 1

1 Onus quod vidit Habacuc propheta.

1 Brzemię, które widział Habakuk prorok.

2 Usquequo, Domine, clamabo, et non exaudies ? vociferabor ad te, vim patiens, et non salvabis ?

2 Dokądże, Panie, wołać będę, a nie wysłuchasz? krzyczeć będę do ciebie, gwałt cierpiąc, a nie wybawisz?

3 Quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem, videre prædam et injustitiam contra me ? Et factum est judicium, et contradictio potentior.

3 Czemuż ukazałeś mi nieprawość i trud, i żebym patrzał na łup i niesprawiedliwość przede mną? I stał się swar i przeciwieństwo potężniejsze.

4 Propter hoc lacerata est lex, et non pervenit usque ad finem judicium ; quia impius prævalet adversus justum, propterea egreditur judicium perversum.

4 Dlatego podarty jest zakon i nie przyszedł aż do końca sąd; ponieważ bezbożny przemaga przeciw sprawiedliwemu, dlatego wychodzi sąd przewrotny.

5 Aspicite in gentibus, et videte ; admiramini, et obstupescite : quia opus factum est in diebus vestris, quod nemo credet cum narrabitur.

5 Spojrzyjcie między narody, a przypatrzcie się, dziwujcie się i zdumiejcie się; bo stało się dzieło za dni waszych, któremu nikt wierzyć nie będzie, gdy będą o nim opowiadać.

6 Quia ecce ego suscitabo Chaldæos, gentem amaram et velocem, ambulantem super latitudinem terræ, ut possideat tabernacula non sua.

6 Bo oto ja wzbudzę Chaldejczyków, naród gorzki a prędki, idący po szerokości ziemi, aby posiąść mieszkania nie swoje.

7 Horribilis et terribilis est : ex semetipsa judicium et onus ejus egredietur.

7 Straszny i ogromny jest, od niego samego sąd i brzemię jego wyjdzie.

8 Leviores pardis equi ejus, et velociores lupis vespertinis : et diffundentur equites ejus : equites namque ejus de longe venient ; volabunt quasi aquila festinans ad comedendum.

8 Lżejsze niż pantery konie jego, a prędsze niż wilki wieczorne, rozbiegną się jezdni jego; bo jezdni jego z daleka przyjdą latać, będą jak orzeł spieszący się na żer.

9 Omnes ad prædam venient, facies eorum ventus urens ; et congregabit quasi arenam captivitatem.

9 Wszyscy na łupiestwo przyjdą, twarze ich - wiatr palący: i zgromadzi jak piasek pojmanie.

10 Et ipse de regibus triumphabit, et tyranni ridiculi ejus erunt ; ipse super omnem munitionem ridebit, et comportabit aggerem, et capiet eam.

10 A on nad królami triumfować będzie, a tyrani błaznami u niego będą; ten się będzie śmiał z każdej twierdzy i usypie wał, i weźmie ją.

11 Tunc mutabitur spiritus, et pertransibit, et corruet : hæc est fortitudo ejus dei sui.

11 Wtedy się odmieni duch, i przekroczy, i upadnie; ta jest moc jego od boga jego.

12 Numquid non tu a principio, Domine, Deus meus, sancte meus, et non moriemur ? Domine, in judicium posuisti eum, et fortem, ut corriperes, fundasti eum.

12 Czy nie ty jesteś od początku, Panie, Boże mój, Święty mój? a nie umrzemy! Panie, na sąd postawiłeś go, i mocnego na karanie ugruntowałeś go.

13 Mundi sunt oculi tui, ne videas malum, et respicere ad iniquitatem non poteris. Quare respicis super iniqua agentes, et taces devorante impio justiorem se ?

13 Czyste są oczy twoje, abyś nie patrzył na zło, a patrzeć na nieprawość nie będziesz mógł. Czemuż patrzysz na nieprawość czyniących, a milczysz, gdy bezbożny pożera sprawiedliwszego od siebie?

14 Et facies homines quasi pisces maris, et quasi reptile non habens principem.

14 I uczynisz ludzi jak ryby morskie i jak płaz nie mający wodza.

15 Totum in hamo sublevavit, traxit illud in sagena sua, et congregavit in rete suum. Super hoc lætabitur, et exsultabit.

15 Wszystko wędą podniósł, wyciągnął je niewodem swoim i zgromadził w sieć swoją. Dlatego się weselić i radować będzie,

16 Propterea immolabit sagenæ suæ, et sacrificabit reti suo, quia in ipsis incrassata est pars ejus, et cibus ejus electus.

16 dlatego będzie ofiarował niewodowi swemu i złoży ofiarę sieci swej; bo przez nie utył dział jego i pokarm jego wyborny.

17 Propter hoc ergo expandit sagenam suam, et semper interficere gentes non parcet.

17 Dlatego tedy rozszerzył niewód swój i ustawicznie zabijać narodów nie przestanie.