Księga Jeremiasza, rozdział 42

1 Et accesserunt omnes principes bellatorum, et Johanan filius Caree, et Jezonias filius Osaiæ, et reliquum vulgus, a parvo usque ad magnum,

1 I przystąpili wszyscy przełożeni wojowników i Johanan, syn Kareego, i Jezoniasz, syn Ozjasza, i reszta pospólstwa od małego aż do wielkiego,

2 dixeruntque ad Jeremiam prophetam : Cadat oratio nostra in conspectu tuo, et ora pro nobis ad Dominum Deum tuum, pro universis reliquiis istis, quia derelicti sumus pauci de pluribus, sicut oculi tui nos intuentur :

2 i rzekli do Jeremiasza proroka: „Niech padnie prośba nasza przed oczyma twymi, a módl się za nami do Pana, Boga twego, za wszystek ten ostatek, bo nas zostało mało z wielu, jak nas widzą oczy twoje;

3 et annuntiet nobis Dominus Deus tuus viam per quam pergamus, et verbum quod faciamus.

3 a niech nam oznajmi Pan, Bóg twój, drogę, którą iść mamy, i słowo, które czynić mamy.”

4 Dixit autem ad eos Jeremias propheta : Audivi. Ecce ego oro ad Dominum Deum vestrum secundum verba vestra : omne verbum quodcumque responderit mihi indicabo vobis, nec celabo vos quidquam.

4 I rzekł do nich Jeremiasz prorok: „Słyszałem. Oto się pomodlę do Pana, Boga waszego, według słów waszych; każde słowo, które mi odpowie, oznajmię wam i nie zataję przed wami żadnej rzeczy.

5 Et illi dixerunt ad Jeremiam : Sit Dominus inter nos testis veritatis et fidei, si non juxta omne verbum in quo miserit te Dominus Deus tuus ad nos, sic faciemus :

5 A oni rzekli do Jeremiasza: „Niech Pan będzie między nami świadkiem prawdy i wiary, jeśli nie uczynimy według każdego słowa, z którym cię pośle Pan, Bóg twój do nas.

6 sive bonum est, sive malum, voci Domini Dei nostri, ad quem mittimus te, obediemus, ut bene sit nobis cum audierimus vocem Domini Dei nostri.

6 Czy dobre będzie, czy złe, głosowi Pana, Boga naszego, do którego cię posyłamy, będziemy posłuszni, aby nam dobrze było, gdy usłuchamy głosu Pana, Boga naszego!”

7 Cum autem completi essent decem dies, factum est verbum Domini ad Jeremiam,

7 A gdy przeszło dziesięć dni, stało się słowo Pańskie do Jeremiasza.

8 vocavitque Johanan filium Caree, et omnes principes bellatorum qui erant cum eo, et universum populum, a minimo usque ad magnum.

8 I zawołał Johanana, syna Kareego, i wszystkich przełożonych wojowników, którzy z nim byli, i wszystek lud, małych i wielkich.

9 Et dixit ad eos : Hæc dicit Dominus Deus Israël, ad quem misistis me ut prosternerem preces vestras in conspectu ejus :

9 I rzekł do nich: „To mówi Pan, Bóg Izraelów, do któregoście mię posłali, abym przedłożył prośby wasze przed obliczem jego.

10 Si quiescentes manseritis in terra hac, ædificabo vos, et non destruam : plantabo, et non evellam : jam enim placatus sum super malo quod feci vobis.

10 Jeśli spokojnie mieszkać będziecie w tej ziemi, pobuduję was, a nie rozwalę, zasadzę, a nie powyrywam; bo jestem już ubłagany złem, które wam uczyniłem.

11 Nolite timere a facie regis Babylonis, quem vos pavidi formidatis : nolite metuere eum, dicit Dominus, quia vobiscum sum ego ut salvos vos faciam, et eruam de manu ejus :

11 Nie bójcie się oblicza króla babilońskiego, którego się wy lękając boicie; nie bójcie się go, mówi Pan, bo ja z wami jestem, aby was wybawić i wyrwać z ręki jego.

12 et dabo vobis misericordias, et miserebor vestri, et habitare vos faciam in terra vestra.

12 I dam wam zmiłowanie, i zlituję się nad wami, i uczynię, że będziecie mieszkać w ziemi waszej.

13 Si autem dixeritis vos : Non habitabimus in terra ista, nec audiemus vocem Domini Dei nostri,

13 Lecz jeśli wy rzeczecie: „Nie będziemy mieszkać w tej ziemi, i nie będziemy słuchać głosu Pana, Boga naszego,”

14 dicentes : Nequaquam, sed ad terram Ægypti pergemus, ubi non videbimus bellum, et clangorem tubæ non audiemus, et famem non sustinebimus, et ibi habitabimus :

14 mówiąc: „Nie, ale do ziemi Egipskiej pójdziemy, gdzie nie ujrzymy wojny i głosu trąby nie usłyszymy, i głodu cierpieć nie będziemy, i tam mieszkać będziemy,”

15 propter hoc nunc audite verbum Domini, reliquiæ Juda : Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël : Si posueritis faciem vestram ut ingrediamini Ægyptum, et intraveritis ut ibi habitetis,

15 dlatego słuchajcie teraz głosu Pańskiego, ostatku Judy! To mówi Pan zastępów, Bóg izraelski: Jeśli postanowicie iść do Egiptu i wejdziecie, aby tam mieszkać:

16 gladius quem vos formidatis ibi comprehendet vos in terra Ægypti : et fames, pro qua estis solliciti, adhærebit vobis in Ægypto, et ibi moriemini.

16 miecz, którego się wy boicie, tam was ogarnie w ziemi Egipskiej, a głód, dla którego się troskacie, przylgnie do was w Egipcie, i tam pomrzecie.

17 Omnesque viri qui posuerunt faciem suam ut ingrediantur Ægyptum, ut habitent ibi, morientur gladio, et fame, et peste : nullus de eis remanebit, nec effugiet a facie mali quod ego afferam super eos.

17 Wszyscy też mężowie, którzy postanowili wejść do Egiptu, aby tam mieszkać, pomrą od miecza, od głodu i od moru; żaden z nich nie zostanie, ani nie ujdzie przed złem, które ja przywiodę na nich.

18 Quia hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël : Sicut conflatus est furor meus et indignatio mea super habitatores Jerusalem, sic conflabitur indignatio mea super vos cum ingressi fueritis Ægyptum : et eritis in jusjurandum, et in stuporem, et in maledictum, et in opprobrium, et nequaquam ultra videbitis locum istum.

18 Bo to mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Jak się zlał gniew mój i zapalczywość moja na mieszkańców Jeruzalem, tak się zleje gniew mój na was, gdy wejdziecie do Egiptu; i będziecie na przysięgę i na zdumienie, i na złorzeczenie, i na hańbę, a nie ujrzycie więcej tego miejsca.

19 Verbum Domini super vos, reliquiæ Juda : Nolite intrare Ægyptum : scientes scietis, quia obtestatus sum vos hodie,

19 Słowo Pańskie o was, ostatku Judy: Nie wchodźcie do Egiptu! Wiedzcie dobrze, iż ostrzegałem was dzisiaj,

20 quia decepistis animas vestras. Vos enim misistis me ad Dominum Deum nostrum, dicentes : Ora pro nobis ad Dominum Deum nostrum, et juxta omnia quæcumque dixerit tibi Dominus Deus noster, sic annuntia nobis, et faciemus.

20 że zwiedliście dusze wasze. Bo wyście mnie posłali do Pana, Boga naszego, mówiąc: „Módl się za nami do Pana Boga naszego, a wedle wszystkiego, cokolwiek tobie powie Pan, Bóg nasz, tak nam oznajmij, a uczynimy.”

21 Et annuntiavi vobis hodie, et non audistis vocem Domini Dei vestri super universis pro quibus misit me ad vos.

21 I oznajmiłem wam dzisiaj, a nie usłuchaliście głosu Pana, Boga waszego we wszystkim, o co mię do was posłał.

22 Nunc ergo scientes scietis quia gladio, et fame, et peste moriemini in loco ad quem voluistis intrare ut habitaretis ibi.

22 A tak teraz wiedzcie dobrze, że mieczem i głodem i morem pomrzecie na miejscu, do którego chcieliście iść, aby tam mieszkać.”