Księga Jeremiasza, rozdział 46

1 Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam contra gentes.

1 Słowo Pańskie, które się stało do Jeremiasza proroka przeciw narodom.

2 Ad Ægyptum, adversum exercitum Pharaonis Nechao regis Ægypti, qui erat juxta fluvium Euphraten in Charcamis, quem percussit Nabuchodonosor rex Babylonis, in quarto anno Joakim filii Josiæ regis Juda.

2 Na Egipt. Przeciw wojsku Faraona Nechao, króla egipskiego, który był nad rzeką Eufratem w Charkamis i którego poraził Nabuchodonozor, król babiloński, czwartego roku Joakima, syna Jozjasza, króla judzkiego.

3 Præparate scutum et clypeum, et procedite ad bellum.

3 „Gotujcie tarczę i pawęż, i ruszajcie na wojnę.

4 Jungite equos, et ascendite, equites : state in galeis, polite lanceas, induite vos loricis.

4 Zaprzęgajcie konie i wsiadajcie, jezdni; stańcie w hełmach, wycierajcie oszczepy, obleczcie się w pancerze.

5 Quid igitur ? vidi ipsos pavidos, et terga vertentes, fortes eorum cæsos : fugerunt conciti, nec respexerunt : terror undique, ait Dominus.

5 Cóż tedy? Widziałem ich lękliwych i uciekających, mocnych ich pobitych, uciekali prędko, a nie obejrzeli się; strach zewsząd, mówi Pan.

6 Non fugiat velox, nec salvari se putet fortis : ad aquilonem juxta flumen Euphraten victi sunt, et ruerunt.

6 Niech ucieka prędki i niech nie mniema, aby miał być wybawiony mocny; na północy u rzeki Eufratu zwyciężeni zostali i polegli.

7 Quis est iste, qui quasi flumen ascendit, et veluti fluviorum intumescunt gurgites ejus ?

7 Któż to jest, który jak rzeka wzbiera, a jak rzeki nadymające się wody jego?

8 Ægyptus fluminis instar ascendit, et velut flumina movebuntur fluctus ejus, et dicet : Ascendens operiam terram : perdam civitatem, et habitatores ejus.

8 Egipt jak rzeka wzbiera, a jak rzeki wzruszać się będą fale jego, i powie: „Wstąpię i pokryję ziemię; wygubię miasto i mieszkańców jego.”

9 Ascendite equos, et exsultate in curribus, et procedant fortes, Æthiopia et Libyes tenentes scutum, et Lydii arripientes et jacientes sagittas.

9 Wsiadajcie na konie i wyskakujcie na wozach, a niech się ruszą mocni, Etiopia i Libijczycy, którzy noszą tarczę, i Lidyjczycy porywający i puszczający strzały.

10 Dies autem ille Domini Dei exercituum dies ultionis, ut sumat vindictam de inimicis suis : devorabit gladius, et saturabitur, et inebriabitur sanguine eorum : victima enim Domini Dei exercituum in terra aquilonis juxta flumen Euphraten.

10 Ale to dzień Pana, Boga zastępów, dzień pomsty, aby się pomścił nad nieprzyjaciółmi swymi; pożre miecz i nasyci się i upije się krwią ich; bo ofiara Pana, Boga zastępów, w ziemi północnej nad rzeką Eufratem.

11 Ascende in Galaad, et tolle resinam, virgo filia Ægypti : frustra multiplicas medicamina : sanitas non erit tibi.

11 Wstąp do Galaad, a nabierz żywicy, panno, córko Egipska! Próżno mnożysz lekarstwa, zdrowia mieć nie będziesz.

12 Audierunt gentes ignominiam tuam, et ululatus tuus replevit terram : quia fortis impegit in fortem, et ambo pariter conciderunt.

12 Usłyszały narody o hańbie twojej, a krzyk twój napełnił ziemię; bo mocny natarł na mocnego, i obaj razem upadli.”

13 Verbum quod locutus est Dominus ad Jeremiam prophetam, super eo quod venturus esset Nabuchodonosor rex Babylonis, et percussurus terram Ægypti :

13 Słowo, które wypowiedział Pan do Jeremiasza proroka o tym, że ma przyjść Nabuchodonozor, król babiloński, i pobić ziemię Egipską:

14 Annuntiate Ægypto, et auditum facite in Magdalo, et resonet in Memphis, et in Taphnis : dicite : Sta, et præpara te, quia devorabit gladius ea quæ per circuitum tuum sunt.

14 „Oznajmijcie Egiptowi i dajcie słyszeć w Magdalu, i niech brzmi w Memfis i w Tafnis; mówcie: „Stań a gotuj się, bo pożre miecz to, co wokoło ciebie jest.”

15 Quare computruit fortis tuus ? non stetit, quoniam Dominus subvertit eum.

15 Czemuż zgnił mocarz twój? nie ostał się, bo go Pan wywrócił.

16 Multiplicavit ruentes, ceciditque vir ad proximum suum, et dicent : Surge, et revertamur ad populum nostrum, et ad terram nativitatis nostræ, a facie gladii columbæ.

16 Namnożył upadających i padł mąż na bliźniego swego; i rzekną: „Wstań, a wróćmy się do ludu swego i do ziemi narodzenia naszego, przed mieczem gołębicy.”

17 Vocate nomen Pharaonis regis Ægypti : tumultum adduxit tempus.

17 Nazwijcie imię Faraona, króla egipskiego: „Trwogę przywiódł czas.”

18 Vivo ego, inquit Rex (Dominus exercituum nomen ejus), quoniam sicut Thabor in montibus, et sicut Carmelus in mari, veniet.

18 Żyję ja (mówi król, Pan zastępów imię jego), że jak Tabor między górami i jak Karmel nad morzem przyjdzie.

19 Vasa transmigrationis fac tibi, habitatrix filia Ægypti : quia Memphis in solitudinem erit, et deseretur, et inhabitabilis erit.

19 Sprzęt do przesiedlenia przygotuj sobie, mieszkanko, córko Egipska; bo Memfis pustynią będzie i spustoszeje, i będzie niemieszkalne.

20 Vitula elegans atque formosa Ægyptus, stimulator ab aquilone veniet ei.

20 Cielicą piękną i krasną jest Egipt, poganiacz z północy przyjdzie na nią.

21 Mercenarii quoque ejus, qui versabantur in medio ejus quasi vituli saginati, versi sunt, et fugerunt simul, nec stare potuerunt : quia dies interfectionis eorum venit super eos, tempus visitationis eorum.

21 Najemnicy też jej, którzy mieszkali wpośród niej, jak cielce ukarmione obrócili się i uciekli razem, i ostać się nie mogli; bo dzień wygubienia ich przyszedł na nich, czas nawiedzenia ich.

22 Vox ejus quasi æris sonabit : quoniam cum exercitu properabunt, et cum securibus venient ei quasi cædentes ligna.

22 Głos jej jak miedź zabrzmi; bo się z wojskiem pospieszą i z siekierami przyjdą do niej jako ci, co drwa rąbią.

23 Succiderunt saltum ejus, ait Dominus, qui supputari non potest : multiplicati sunt super locustas, et non est eis numerus.

23 Wyrąbali las jej, mówi Pan, który zliczony nie może być; rozmnożyli się nad szarańczę i nie ma im liczby.

24 Confusa est filia Ægypti, et tradita in manu populi aquilonis.

24 Zawstydziła się córka Egipska i wydana jest w ręce ludu północnego.

25 Dixit Dominus exercituum, Deus Israël : Ecce ego visitabo super tumultum Alexandriæ, et super Pharaonem, et super Ægyptum, et super deos ejus, et super reges ejus, et super Pharaonem, et super eos qui confidunt in eo :

25 Rzekł Pan zastępów, Bóg Izraelów: Oto ja nawiedzę trwogę aleksandryjską i Faraona, i Egipt, i bogów jego, i królów jego, i Faraona, i tych, którzy w nim ufają.

26 et dabo eos in manu quærentium animam eorum, et in manu Nabuchodonosor regis Babylonis, et in manu servorum ejus : et post hæc habitabitur sicut diebus pristinis, ait Dominus.

26 I dam ich w ręce szukających duszy ich i w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego, i w ręce sług jego; a potem mieszkać w nim będą jak za dawnych dni, mówi Pan.

27 Et tu ne timeas, serve meus Jacob, et ne paveas, Israël : quia ecce ego salvum te faciam de longinquo, et semen tuum de terra captivitatis tuæ : et revertetur Jacob, et requiescet, et prosperabitur, et non erit qui exterreat eum.

27 A ty nie bój się, sługo mój Jakubie, i nie lękaj się, Izraelu! Bo oto ja ciebie wybawię z daleka i potomstwo twoje z ziemi pojmania twego, i wróci się Jakub, i odpocznie, i poszczęści się mu, a nie będzie, kto by go straszył.

28 Et tu noli timere, serve meus Jacob, ait Dominus, quia tecum ego sum : quia ego consumam cunctas gentes ad quas ejeci te, te vero non consumam : sed castigabo te in judicio, nec quasi innocenti parcam tibi.

28 A ty nie bój się sługo mój Jakubie, mówi Pan, bo ja jestem z tobą! Bo ja wyniszczę wszystkie narody, do których cię wygnałem, a ciebie nie wyniszczę, ale cię skarzę w sądzie, a nie przepuszczę jakby niewinnemu.”