Księga Jozuego, rozdział 22

1 Eodem tempore vocavit Josue Rubenitas, et Gaditas, et dimidiam tribum Manasse,

1 Tegoż czasu przyzwał Jozue Rubenitów i Gadytów, i połowę pokolenia Manassesa,

2 dixitque ad eos : Fecistis omnia quæ præcepit vobis Moyses famulus Domini : mihi quoque in omnibus obedistis,

2 i rzekł do nich: „Uczyniliście wszystko, co wam przykazał Mojżesz, sługa Pański; mnieście też we wszystkim byli posłuszni,

3 nec reliquistis fratres vestros longo tempore, usque in præsentem diem, custodientes imperium Domini Dei vestri.

3 a nie opuściliście braci waszych przez długi czas, aż do dnia dzisiejszego, przestrzegając rozkazania Pana, Boga waszego.

4 Quia igitur dedit Dominus Deus vester fratribus vestris quietem et pacem, sicut pollicitus est : revertimini, et ite in tabernacula vestra, et in terram possessionis, quam tradidit vobis Moyses famulus Domini trans Jordanem :

4 Ponieważ tedy dał Pan, Bóg wasz, braciom waszym odpoczynek i pokój, jak był obiecał, wróćcież się i idźcie do przybytków waszych i do ziemi posiadłości, którą wam dał Mojżesz, sługa Pański, za Jordanem,

5 ita dumtaxat ut custodiatis attente, et opere compleatis mandatum et legem quam præcepit vobis Moyses famulus Domini, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et ambuletis in omnibus viis ejus, et observetis mandata illius, adhæreatisque ei, ac serviatis in omni corde, et in omni anima vestra.

5 wszakże tak, żebyście strzegli pilnie i czynem wypełniali przykazania i zakon, który wam przykazał Mojżesz, sługa Pański, żebyście miłowali Pana, Boga waszego, a chodzili wszystkimi drogami jego i zachowali przykazania jego, trzymali się go i służyli ze wszystkiego serca i ze wszystkiej duszy waszej.”

6 Benedixitque eis Josue, et dimisit eos. Qui reversi sunt in tabernacula sua.

6 I błogosławił im Jozue, i puścił ich, a oni się wrócili do przybytków swoich.

7 Dimidiæ autem tribui Manasse possessionem Moyses dederat in Basan : et idcirco mediæ, quæ superfuit, dedit Josue sortem inter ceteros fratres suos trans Jordanem ad occidentalem plagam. Cumque dimitteret eos in tabernacula sua, et benedixisset eis,

7 A połowie pokolenia Manassesa dał był Mojżesz posiadłość w Basanie, i przeto połowie, która została, dał Jozue dział między innymi braćmi ich za Jordanem po zachodniej stronie. A gdy ich puszczał Jozue do przybytków ich i błogosławił im,

8 dixit ad eos : In multa substantia atque divitiis revertimini ad sedes vestras, cum argento et auro, ære ac ferro, et veste multiplici : dividite prædam hostium cum fratribus vestris.

8 rzekł do nich: „Z wielką majętnością i bogactwy wracacie się do siedlisk waszych, ze srebrem i złotem, z miedzią i z żelazem, i z odzieniem rozmaitym; podzielcież się zdobyczą nieprzyjacielską z braćmi waszymi.”

9 Reversique sunt, et abierunt filii Ruben, et filii Gad, et dimidia tribus Manasse, a filiis Israël de Silo, quæ sita est in Chanaan, ut intrarent Galaad terram possessionis suæ, quam obtinuerant juxta imperium Domini in manu Moysi.

9 I wrócili się, i poszli synowie Rubena i synowie Gada, i pół pokolenia Manassesa od synów Izraelowych z Silo, które leży w Chanaan, aby wejść do Galaadu, ziemi posiadłości swojej, którą otrzymali według rozkazania Pańskiego przez usta Mojżesza.

10 Cumque venissent ad tumulos Jordanis in terram Chanaan, ædificaverunt juxta Jordanem altare infinitæ magnitudinis.

10 A gdy przyszli do pagórków Jordańskich, do ziemi Chananejskiej, zbudowali przy Jordanie ołtarz niezmiernie wielki.

11 Quod cum audissent filii Israël, et ad eos certi nuntii detulissent, ædificasse filios Ruben, et Gad, et dimidiæ tribus Manasse, altare in terra Chanaan, super Jordanis tumulos, contra filios Israël :

11 Gdy to usłyszeli synowie Izraelowi i pewni posłowie im donieśli, że synowie Rubena i Gada i pół pokolenia Manassesa zbudowali ołtarz w ziemi Chananejskiej na pagórkach Jordanowych przeciwko synom Izraelowym,

12 convenerunt omnes in Silo, ut ascenderent, et dimicarent contra eos.

12 zeszli się wszyscy do Silo, aby ciągnąć i walczyć przeciwko nim.

13 Et interim miserunt ad illos in terram Galaad Phinees filium Eleazari sacerdotis,

13 A tymczasem posłali do nich do ziemi Galaad Fineesa, syna Eleazara kapłana,

14 et decem principes cum eo, singulos de singulis tribubus.

14 i dziesięciu książąt z nim, po jednemu z każdego pokolenia.

15 Qui venerunt ad filios Ruben, et Gad, et dimidiæ tribus Manasse in terram Galaad, dixeruntque ad eos :

15 Ci przyszli do synów Rubena i Gada i połowy pokolenia Manassesa do ziemi Galaad, i rzekli do nich:

16 Hæc mandat omnis populus Domini : Quæ est ista transgressio ? cur reliquistis Dominum Deum Israël, ædificantes altare sacrilegum, et a cultu illius recedentes ?

16 „To oznajmia wszystek lud Pański: Cóż to jest za przestępstwo? Czemuście opuścili Pana, Boga izraelskiego, budując ołtarz świętokradzki i od służby jego odstępując?

17 an parum vobis est quod peccastis in Beelphegor, et usque in præsentem diem macula hujus sceleris in nobis permanet, multique de populo corruerunt ?

17 Czy mało na tym macie, żeście zgrzeszyli w Beelfegor i aż do dzisiejszego dnia zmaza tego grzechu na nas trwa i siła z ludu padło?

18 Et vos hodie reliquistis Dominum, et cras in universum Israël ira ejus desæviet.

18 Wyście dziś opuścili Pana, a jutro na wszystkiego Izraela gniew jego srożyć się będzie.

19 Quod si putatis immundam esse terram possessionis vestræ, transite ad terram, in qua tabernaculum Domini est, et habitate inter nos : tantum ut a Domino et a nostro consortio non recedatis, ædificato altari præter altare Domini Dei nostri.

19 Jeśli rozumiecie, że nieczysta jest ziemia posiadłości waszej, przeprowadźcie się do ziemi, w której jest przybytek Pański, i mieszkajcie między nami; tylko żebyście od Pana i od naszej społeczności nie odstąpili, budując ołtarz oprócz ołtarza Pana, Boga naszego.

20 Nonne Achan filius Zare præteriit mandatum Domini, et super omnem populum Israël ira ejus incubuit ? et ille erat unus homo, atque utinam solum periisset in scelere suo.

20 Czyż Achan, syn Zarego, nie przestąpił przykazania Pańskiego i na wszystek lud izraelski gniew jego nie przypadł? A on był jeden człowiek i bodaj był sam zginął w grzechu swoim!”

21 Responderuntque filii Ruben et Gad, et dimidia tribus Manasse, principibus legationis Israël :

21 I odpowiedzieli synowie Rubena i Gada i pół pokolenia Manassesa książętom poselstwa izraelskiego:

22 Fortissimus Deus Dominus, fortissimus Deus Dominus, ipse novit, et Israël simul intelliget : si prævaricationis animo hoc altare construximus, non custodiat nos, sed puniat nos in præsenti :

22 „Najmocniejszy Bóg Pan, Najmocniejszy Bóg Pan sam wie i Izrael także zrozumie: jeśli z zamiarem przestępstwa zbudowaliśmy ten ołtarz, niechaj nas nie strzeże, ale niechaj nas skarze teraz!

23 et si ea mente fecimus ut holocausta, et sacrificium, et pacificas victimas super eo imponeremus, ipse quærat et judicet :

23 I jeśliśmy w tym zamiarze uczynili, abyśmy całopalenia, obiaty i ofiary zapokojne na nim kładli, on niechaj bada i sądzi;

24 et non ea magis cogitatione atque tractatu, ut diceremus : Cras dicent filii vestri filiis nostris : Quid vobis et Domino Deo Israël ?

24 a nie raczej w tej myśli i rozważaniu, żeśmy mówili: Jutro powiedzą synowie wasi synom naszym: „Cóż wam i Panu, Bogu izraelskiemu?

25 terminum posuit Dominus inter nos et vos, o filii Ruben, et filii Gad, Jordanem fluvium, et idcirco partem non habetis in Domino : et per hanc occasionem avertent filii vestri filios nostros a timore Domini. Putavimus itaque melius,

25 Między nami i wami, o synowie Rubena i synowie Gada, położył Pan granicę, Jordan rzekę, a przeto nie macie części w Panu”; i z tego powodu synowie wasi odwrócą synów naszych od bojaźni Pańskiej. Zdało się nam tedy lepiej,

26 et diximus : Exstruamus nobis altare, non in holocausta, neque ad victimas offerendas,

26 i rzekliśmy: Zbudujmy sobie ołtarz nie na całopalenia ani na składanie ofiar,

27 sed in testimonium inter nos et vos, et sobolem nostram vestramque progeniem, ut serviamus Domino, et juris nostri sit offerre et holocausta, et victimas, et pacificas hostias : et nequaquam dicant cras filii vestri filiis nostris : Non est vobis pars in Domino.

27 ale na świadectwo między nami i wami, i dziećmi naszymi a potomstwem waszym, abyśmy służyli Panu i mieli prawo składać całopalenia, obiaty i zapokojne ofiary; i by żadną miarą nie mówili jutro synowie wasi synom naszym: „Nie macie wy cząstki w Panu!”

28 Quod si voluerint dicere, respondebunt eis : Ecce altare Domini, quod fecerunt patres nostri, non in holocausta, neque in sacrificium, sed in testimonium nostrum ac vestrum.

28 A jeśliby chcieli mówić odpowiedzą im: „Oto ołtarz Pański który uczynili ojcowie nasi, nie na całopalenia ani na ofiarę, ale na świadectwo dla nas i dla was.”

29 Absit a nobis hoc scelus, ut recedamus a Domino, et ejus vestigia relinquamus, exstructo altari ad holocausta, et sacrificia, et victimas offerendas, præter altare Domini Dei nostri, quod exstructum est ante tabernaculum ejus.

29 Boże nas uchowaj tego grzechu, żebyśmy mieli odstąpić od Pana i opuścić ślady jego, budując ołtarz na całopalenia i obiaty, i na składanie ofiar, oprócz ołtarza Pana, Boga naszego, który zbudowano przed przybytkiem jego!”

30 Quibus auditis, Phinees sacerdos, et principes legationis Israël, qui erant cum eo, placati sunt : et verba filiorum Ruben, et Gad, et dimidiæ tribus Manasse, libentissime susceperunt.

30 Usłyszawszy to Finees kapłan i książęta poselstwa Izraelowego, którzy z nimi byli, ułagodzili się, a słowa synów Rubena i Gada i połowy pokolenia Manassesa bardzo wdzięcznie przyjęli.

31 Dixitque Phinees filius Eleazari sacerdos ad eos : Nunc scimus quod nobiscum sit Dominus, quoniam alieni estis a prævaricatione hac, et liberastis filios Israël de manu Domini.

31 I rzekł do nich Finees kapłan, syn Eleazara: „Teraz poznaliśmy, że jest Pan z nami, ponieważ wolni jesteście od tego przestępstwa i wybawiliście synów Izraelowych z ręki Pańskiej.”

32 Reversusque est cum principibus a filiis Ruben et Gad de terra Galaad, finium Chanaan, ad filios Israël, et retulit eis.

32 I wrócił się z książętami od synów Rubena i Gada, z ziemi Galaad, z granic Chananejskich do synów Izraelowych, i zdał im sprawę.

33 Placuitque sermo cunctis audientibus. Et laudaverunt Deum filii Israël, et nequaquam ultra dixerunt, ut ascenderent contra eos, atque pugnarent, et delerent terram possessionis eorum.

33 I podobała się mowa wszystkim, którzy słyszeli. I chwalili Boga synowie Izraelowi, a nie mówili dalej, żeby iść przeciwko nim i walczyć, i zgładzić ziemię ich posiadłości.

34 Vocaveruntque filii Ruben, et filii Gad, altare quod exstruxerant, Testimonium nostrum, quod Dominus ipse sit Deus.

34 I nazwali synowie Rubena i synowie Gada ołtarz, który byli zbudowali: Świadectwo nasze, że Pan sam jest Bogiem.