Księga Judyty, rozdział 11

1 Tunc Holofernes dixit ei : Æquo animo esto, et noli pavere in corde tuo : quoniam ego numquam nocui viro qui voluit servire Nabuchodonosor regi :

1 Wtedy Holofernes rzekł jej: „Bądź dobrej myśli, a nie lękaj się w sercu twoim, bom ja nigdy nic złego nie uczynił mężowi, który chciał służyć królowi Nabuchodonozorowi.

2 populus autem tuus, si non contempsisset me, non levassem lanceam meam super eum.

2 A gdyby lud twój nie był mną wzgardził, nie podniósłbym był oszczepu swego przeciwko niemu.

3 Nunc autem dic mihi, qua ex causa recessisti ab illis, et placuit tibi ut venires ad nos ?

3 Ale teraz powiedz mi: Dla jakiej przyczyny odeszłaś od nich i spodobało ci się, abyś do nas przyszła?”

4 Et dixit illi Judith : Sume verba ancillæ tuæ, quoniam si secutus fueris verba ancillæ tuæ, perfectam rem faciet Dominus tecum.

4 Rzekła mu Judyta: „Przyjmij słowa służebnicy twojej, bo jeśli pójdziesz za słowami służebnicy twojej, dokończy Pan rzeczy z tobą.

5 Vivit enim Nabuchodonosor rex terræ, et vivit virtus ejus, quæ est in te ad correptionem omnium animarum errantium : quoniam non solum homines serviunt illi per te, sed et bestiæ agri obtemperant illi.

5 Żyje bowiem Nabuchodonozor, król ziemi, i żyje moc jego, która jest w tobie na ukaranie wszystkich dusz błądzących, że nie tylko ludzie służą mu przez ciebie, ale i zwierzęta polne są mu posłuszne.

6 Nuntiatur enim animi tui industria universis gentibus, et indicatum est omni sæculo quoniam tu solus bonus et potens es in omni regno ejus : et disciplina tua omnibus provinciis prædicatur.

6 Bo słynie dzielność rozumu twego u wszech narodów i powiedziano wszystkiemu światu, iżeś ty sam tylko dobry i możny we wszystkim królestwie jego, i rządy twoje głośne są po wszystkich krainach.

7 Nec hoc latet, quod locutus est Achior, nec illud ignoratur, quod ei jusseris evenire.

7 I nie jest to tajne, co mówił Achior, i wiedzą, coś z nim uczynić kazał.

8 Constat enim Deum nostrum sic peccatis offensum, ut mandaverit per prophetas suos ad populum quod tradat eum pro peccatis suis.

8 Bo wiadomo, że Bóg nasz tak jest obrażony grzechami, iż zapowiedział przez proroków swych ludowi, iż go wyda dla grzechów jego.

9 Et quoniam sciunt se offendisse Deum suum filii Israël, tremor tuus super ipsos est.

9 A iż wiedzą synowie izraelscy, że obrazili Boga swego, strach przed tobą nad nimi jest.

10 Insuper etiam fames invasit eos, et ab ariditate aquæ jam inter mortuos computantur.

10 Nadto i głód przyszedł na nich, a dla wyschnięcia wody już między umarłych są policzeni.

11 Denique hoc ordinant, ut interficiant pecora sua, et bibant sanguinem eorum :

11 Na koniec to postanawiają, żeby bić bydło swoje i pić krew jego;

12 et sancta Domini Dei sui, quæ præcepit Deus non contingi, in frumento, vino, et oleo, hæc cogitaverunt impendere, et volunt consumere quæ nec manibus deberent contingere : ergo quoniam hæc faciunt, certum est quod in perditionem dabuntur.

12 i święte rzeczy Pana, Boga swego, których się Bóg dotykać zakazał, w zbożu, winie i w oliwie, te umyślili wydać i chcą spożyć to, czego ani rękami dotykać by nie powinni. Otóż ponieważ to czynią, pewna rzecz, że będą wydani na stracenie.

13 Quod ego ancilla tua cognoscens, fugi ab illis, et misit me Dominus hæc ipsa nuntiare tibi.

13 Gdy ja, służebnica twoja, to zobaczyłam, uciekłam od nich, i posłał mię Pan, abym ci te rzeczy oznajmiła.

14 Ego enim ancilla tua Deum colo, etiam nunc apud te : et exiet ancilla tua, et orabo Deum,

14 Albowiem ja, służebnica twoja, służę Bogu też i teraz u ciebie, i będę wychodziła, służebnica twoja, i będę się modliła do Boga,

15 et dicet mihi quando eis reddat peccatum suum, et veniens nuntiabo tibi, ita ut ego adducam te per mediam Jerusalem, et habebis omnem populum Israël, sicut oves quibus non est pastor, et non latrabit vel unus canis contra te :

15 a powie mi, kiedy im ma oddać za grzech ich, a przyszedłszy oznajmię tobie; a tak ja cię przeprowadzę przez pośrodek Jeruzalem, i będziesz miał wszystek lud izraelski jak owce, które nie mają pasterza, a nie zaszczeknie ani jeden pies na ciebie,

16 quoniam hæc mihi dicta sunt per providentiam Dei,

16 bo to mi powiedziano z przejrzenia Boskiego.

17 et quoniam iratus est illis Deus, hæc ipsa missa sum nuntiare tibi.

17 A iż się Bóg rozgniewał na nich, posłana jestem, aby ci to powiedzieć.”

18 Placuerunt autem omnia verba hæc coram Holoferne, et coram pueris ejus, et mirabantur sapientiam ejus, et dicebant alter ad alterum :

18 I podobały się te wszystkie słowa Holofernesowi i sługom jego, i dziwili się mądrości jej, i mówili jeden do drugiego:

19 Non est talis mulier super terram in aspectu, in pulchritudine, et in sensu verborum.

19 „Nie masz takiej niewiasty w świecie w spojrzeniu, w piękności i w mądrości słów.”

20 Et dixit ad illam Holofernes : Benefecit Deus, qui misit te ante populum, ut des illum tu in manibus nostris :

20 I rzekł do niej Holofernes: „Dobrze uczynił Bóg, który cię posłał przed ludem, abyś go wydała w ręce nasze.

21 et quoniam bona est promissio tua, si fecerit mihi hoc Deus tuus, erit et Deus meus, et tu in domo Nabuchodonosor magna eris, et nomen tuum nominabitur in universa terra.

21 A iż dobra jest obietnica twoja, jeśli mi to Bóg twój uczyni, będzie i Bogiem moim, i ty w domu Nabuchodonozora będziesz wielką, i imię twoje będzie słynęło po wszystkiej ziemi.”