Księga Judyty, rozdział 12

1 Tunc jussit eam introire ubi repositi erant thesauri ejus, et jussit illic manere eam, et constituit quid daretur illi de convivio suo.

1 Kazał jej tedy wnijść, gdzie były złożone skarby jego, kazał jej tam mieszkać, i naznaczył, co jej miano dawać ze stołu jego.

2 Cui respondit Judith, et dixit : Nunc non potero manducare ex his quæ mihi præcipis tribui, ne veniat super me offensio : ex his autem quæ mihi detuli, manducabo.

2 Judyta mu odpowiedziała i rzekła: „Teraz nie będę mogła pożywać tych rzeczy, któreś mi dawać rozkazał, by nie przyszło na mnie nieszczęście; lecz z tego, com z sobą przyniosła, będę jadła.”

3 Cui Holofernes ait : Si defecerint tibi ista, quæ tecum detulisti, quid faciemus tibi ?

3 Rzekł jej Holofernes: „A jeśli ci nie starczy tego, coś z sobą przyniosła, cóż ci uczynimy?”

4 Et dixit Judith : Vivit anima tua, domine meus, quoniam non expendet omnia hæc ancilla tua, donec faciat Deus in manu mea hæc quæ cogitavi. Et induxerunt illam servi ejus in tabernaculum quod præceperat.

4 I rzekła Judyta: „Żyje dusza twoja, panie mój, że nie spożyje tego wszystkiego służebnica twoja, aż uczyni Bóg przez ręce moje to, com umyśliła.” I wwiedli ją słudzy jego do namiotu, do którego kazał.

5 Et petiit dum introiret, ut daretur ei copia nocte et ante lucem egrediendi foras ad orationem, et deprecandi Dominum.

5 I prosiła, gdy wchodziła, by jej dano wolność w nocy i przed dniem wychodzić na modlitwę i modlić się do Pana.

6 Et præcepit cubiculariis suis ut sicut placeret illi, exiret et introiret ad adorandum Deum suum per triduum :

6 I rozkazał komornym swoim, żeby, jak się jej podoba, wychodziła i wchodziła, aby chwaliła Boga przez trzy dni.

7 et exibat noctibus in vallem Bethuliæ, et baptizabat se in fonte aquæ.

7 I wychodziła w nocy na dolinę Betulii, i omywała się w źródle wody.

8 Et ut ascendebat, orabat Dominum Deum Israël ut dirigeret viam ejus ad liberationem populi sui.

8 A skoro wyszła, modliła się do Pana, Boga izraelskiego, aby kierował drogę jej ku wyzwoleniu ludu swego.

9 Et introiens, munda manebat in tabernaculo usque dum acciperet escam suam in vespere.

9 A wszedłszy mieszkała w namiocie czysta, aż gdy pod wieczór brała pokarm swój.

10 Et factum est, in quarto die Holofernes fecit cœnam servis suis, et dixit ad Vagao eunuchum suum : Vade, et suade Hebræam illam ut sponte consentiat habitare mecum.

10 I stało się czwartego dnia, że Holofernes sprawił wieczerzę sługom swym, i rzekł do Wagaa, rzezańca swego: „Idź, a namów tę Żydówkę, żeby dobrowolnie ze mną zgodziła się mieszkać.”

11 Fœdum est enim apud Assyrios, si femina irrideat virum agendo ut immunis ab eo transeat.

11 Bo jest to sromotą u Asyryjczyków, gdyby niewiasta naśmiewała się z męża, tak czyniąc, żeby odeszła niepoznana od niego.

12 Tunc introivit Vagao ad Judith, et dixit : Non vereatur bona puella introire ad dominum meum, ut honorificetur ante faciem ejus, ut manducet cum eo, et bibat vinum in jucunditate.

12 Wtedy wszedł Wagao do Judyty i rzekł: „Niech się nie wstydzi dobra dzieweczka wnijść do pana mego, aby była uczczona przed obliczem jego, iżby z nim jadła i piła wino w weselu.”

13 Cui Judith respondit : Quæ ego sum, ut contradicam domino meo ?

13 Odpowiedziała mu Judyta: „A cóżem ja jest, abym się miała sprzeciwiać panu memu?

14 omne quod erit ante oculos ejus bonum et optimum, faciam. Quidquid autem illi placuerit, hoc mihi erit optimum omnibus diebus vitæ meæ.

14 Wszystko, co będzie przed oczyma jego dobre i najlepsze, uczynię; a co jemu się będzie podobało, to dla mnie będzie najlepsze po wszystkie dni żywota mego.”

15 Et surrexit, et ornavit se vestimento suo, et ingressa stetit ante faciem ejus.

15 I wstała, i ubrała się w szaty swe, a wszedłszy stanęła przed obliczem jego.

16 Cor autem Holofernes concussum est : erat enim ardens in concupiscentia ejus.

16 A serce Holofernesa zadrżało, bo był zapalony pożądliwością ku niej.

17 Et dixit ad eam Holofernes : Bibe nunc, et accumbe in jucunditate, quoniam invenisti gratiam coram me.

17 I rzekł do niej Holofernes: „Pij teraz, a siądź z weselem, boś łaskę przede mną znalazła.”

18 Et dixit Judith : Bibam, domine, quoniam magnificata est anima mea hodie præ omnibus diebus meis.

18 I rzekła Judyta: „Będę piła, panie, bo dziś jest uwielbiona dusza moja nad wszystkie dni moje.”

19 Et accepit, et manducavit et bibit coram ipso ea quæ paraverat illi ancilla ejus.

19 I wzięła, i jadła i piła przed nim, co jej nagotowała służebnica jej.

20 Et jucundus factus est Holofernes ad eam, bibitque vinum multum nimis, quantum numquam biberat in vita sua.

20 I stał się Holofernes przy niej bardzo wesoły, i pił bardzo wiele wina, ile nigdy nie pił za żywota swego.