Księga Malachiasza, rozdział 1

1 Onus verbi Domini ad Israël in manu Malachiæ.

1 Brzemię słowa Pańskiego do Izraela przez Malachiasza.

2 Dilexi vos, dicit Dominus, et dixistis : In quo dilexisti nos ? Nonne frater erat Esau Jacob ? dicit Dominus : et dilexi Jacob,

2 Umiłowałem was, mówi Pan. I rzekliście: „W czymże nam miłość okazałeś?” Czy Ezaw nie był bratem Jakuba? mówi Pan, a umiłowałem Jakuba,

3 Esau autem odio habui, et posui montes ejus in solitudinem, et hæreditatem ejus in dracones deserti.

3 Ezawa zaś miałem w nienawiści i uczyniłem góry jego spustoszeniem, a dziedzictwo jego dla smoków pustyni.

4 Quod si dixerit Idumæa : Destructi sumus, sed revertentes ædificabimus quæ destructa sunt : hæc dicit Dominus exercituum : Isti ædificabunt, et ego destruam : et vocabuntur termini impietatis, et populus cui iratus est Dominus usque in æternum.

4 A jeśli powie Idumea: „Jesteśmy zniszczeni, ale znowu zbudujemy, co jest zniszczone,” to mówi Pan zastępów: Oni budować będą, a ja rozwalę, i nazwą ich krajem bezbożności i ludem, na który rozgniewał się Pan aż na wieki.

5 Et oculi vestri videbunt, et vos dicetis : Magnificetur Dominus super terminum Israël.

5 A wasze oczy oglądać będą, i wy powiecie: „Niech będzie uwielbiony Pan za granicą Izraela!”

6 Filius honorat patrem, et servus dominum suum. Si ergo pater ego sum, ubi est honor meus ? et si Dominus ego sum, ubi est timor meus ? dicit Dominus exercituum. Ad vos, o sacerdotes, qui despicitis nomen meum, et dixistis : In quo despeximus nomen tuum ?

6 Syn cześć oddaje ojcu, a sługa panu swemu; jeśli tedy ojcem ja jestem, gdzież jest cześć moja? a jeślim ja Pan, gdzież jest bojaźń przede mną? mówi Pan zastępów do was, o kapłani, którzy gardzicie imieniem moim. I rzekliście: „W czymże wzgardziliśmy imieniem twoim?”

7 Offertis super altare meum panem pollutum, et dicitis : In quo polluimus te ? in eo quod dicitis : Mensa Domini despecta est.

7 Ofiarujecie na ołtarzu moim chleb skalany, a mówicie: „Czymże cię skalaliśmy?” Tym, że mówicie: „Stół Pański jest wzgardzony.”

8 Si offeratis cæcum ad immolandum, nonne malum est ? et si offeratis claudum et languidum, nonne malum est ? offer illud duci tuo, si placuerit ei, aut si susceperit faciem tuam, dicit Dominus exercituum.

8 Jeśli przynosicie ślepe na ofiarę, czy to nie jest złe? i jeśli ofiarujecie chrome i chore, czy to nie jest złe? Ofiaruj to książęciu twemu, czy mu się spodoba albo czy łaskawie cię przyjmie, mówi Pan zastępów.

9 Et nunc deprecamini vultum Dei ut misereatur vestri (de manu enim vestra factum est hoc), si quomodo suscipiat facies vestras, dicit Dominus exercituum.

9 A teraz błagajcie oblicze Boga, żeby się zmiłował nad wami (bo z ręki waszej stało się to), czy może przyjmie was łaskawie, mówi Pan zastępów.

10 Quis est in vobis qui claudat ostia, et incendat altare meum gratuito ? non est mihi voluntas in vobis, dicit Dominus exercituum, et munus non suscipiam de manu vestra.

10 Kto jest między wami, który by zamykał wrota i zapalał na ołtarzu moim darmo? Nie mam upodobania w was, mówi Pan zastępów, i daru nie przyjmę z ręki waszej.

11 Ab ortu enim solis usque ad occasum, magnum est nomen meum in gentibus, et in omni loco sacrificatur : et offertur nomini meo oblatio munda, quia magnum est nomen meum in gentibus, dicit Dominus exercituum.

11 Bo od wschodu słońca aż do zachodu wielkie jest imię moje między narodami i na każdym miejscu poświęcają i składają imieniu memu ofiarę czystą; bo wielkie jest imię moje między narodami, mówi Pan zastępów.

12 Et vos polluistis illud in eo quod dicitis : Mensa Domini contaminata est, et quod superponitur contemptibilis est, cum igne qui illud devorat.

12 A wy splugawiliście je tym, że mówicie: „Stół Pański jest splugawiony i co nań kładą, wzgardzone jest wraz z ogniem, który je pożera.”

13 Et dixistis : Ecce de labore, et exsufflastis illud, dicit Dominus exercituum : et intulistis de rapinis claudum et languidum, et intulistis munus : numquid suscipiam illud de manu vestra ? dicit Dominus.

13 I rzekliście: „Oto z roboty,” i zdmuchnęliście je, mówi Pan zastępów, a wnieśliście z grabieży chrome i chore, i wnieśliście jako dar; czyż mam to przyjąć z ręki waszej, mówi Pan?

14 Maledictus dolosus qui habet in grege suo masculum, et votum faciens immolat debile Domino : quia rex magnus ego, dicit Dominus exercituum, et nomen meum horribile in gentibus.

14 Przeklęty oszust, który ma w trzodzie swojej samca, a uczyniwszy ślub ofiaruje ułomne Panu! Bo ja król wielki, mówi Pan zastępów, a imię moje straszne między narodami.