Księga Malachiasza, rozdział 3

1 Ecce ego mitto angelum meum, et præparabit viam ante faciem meam : et statim veniet ad templum suum Dominator quem vos quæritis, et angelus testamenti quem vos vultis. Ecce venit, dicit Dominus exercituum.

1 Oto ja posyłam anioła mojego, a zgotuje drogę przed obliczem moim. A zaraz przyjdzie do kościoła swego Panujący, którego wy szukacie, i Anioł przymierza, którego wy pożądacie. Oto idzie, mówi Pan zastępów.

2 Et quis poterit cogitare diem adventus ejus, et quis stabit ad videndum eum ? ipse enim quasi ignis conflans, et quasi herba fullonum :

2 A kto będzie mógł myślą ogarnąć dzień przyjścia jego i kto się ostoi na widzenie jego? Bo on jak ogień stapiający i jak ziele wałkarza.

3 et sedebit conflans, et emundans argentum : et purgabit filios Levi, et colabit eos quasi aurum et quasi argentum, et erunt Domino offerentes sacrificia in justitia.

3 I usiądzie wypalając i oczyszczając srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i jak srebro, i będą Panu składać ofiary w sprawiedliwości.

4 Et placebit Domino sacrificium Juda et Jerusalem, sicut dies sæculi, et sicut anni antiqui.

4 I spodoba się Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak dni wieku i jak dawne lata.

5 Et accedam ad vos in judicio, et ero testis velox maleficis, et adulteris, et perjuris, et qui calumniantur mercedem mercenarii, viduas et pupillos, et opprimunt peregrinum, nec timuerunt me, dicit Dominus exercituum.

5 I przystąpię do was w sądzie, a będę świadkiem prędkim czarownikom i cudzołożnikom, i krzywoprzysięzcom, i tym, którzy krzywdzą najemnika w zapłacie, oraz wdowy i sieroty, i uciskają cudzoziemca, a nie bali się mnie, mówi Pan zastępów.

6 Ego enim Dominus, et non mutor : et vos filii Jacob, non estis consumpti.

6 Bo ja Pan i nie odmieniam się, a wy, synowie Jakubowi, nie jesteście wyniszczeni.

7 A diebus enim patrum vestrorum recessistis a legitimis meis, et non custodistis : revertimini ad me, et revertar ad vos, dicit Dominus exercituum. Et dixistis : In quo revertemur ?

7 Bo ode dni ojców waszych odstąpiliście od praw moich, a nie strzegliście ich. Wróćcie się do mnie, a wrócę się do was, mówi Pan zastępów. I rzekliście: „W czymże się wrócimy?”

8 Si affliget homo Deum, quia vos configitis me ? Et dixistis : In quo configimus te ? In decimis et in primitiis.

8 Czy może człowiek ukłuć Boga, że wy mnie kłujecie? I rzekliście: „W czymże cię kłujemy?” W dziesięcinach i w pierwocinach.

9 Et in penuria vos maledicti estis, et me vos configitis gens tota.

9 I w niedostatku wy przeklęci jesteście, a wy mnie kłujecie, narodzie wszystek.

10 Inferte omnem decimam in horreum, et sit cibus in domo mea : et probate me super hoc, dicit Dominus : si non aperuero vobis cataractas cæli, et effudero vobis benedictionem usque ad abundantiam :

10 Wnoście wszystkie dziesięciny do gumna i niech będzie żywność w domu moim, a doświadczcie mię w tym, mówi Pan, czy wam nie otworzę upustów niebieskich i nie wyleję na was błogosławieństwa aż do obfitości,

11 et increpabo pro vobis devorantem, et non corrumpet fructum terræ vestræ, nec erit sterilis vinea in agro, dicit Dominus exercituum.

11 i zgromię dla was pożeracza, i nie popsuje owocu ziemi waszej, i nie będzie winnica niepłodna na polu, mówi Pan zastępów.

12 Et beatos vos dicent omnes gentes : eritis enim vos terra desiderabilis, dicit Dominus exercituum.

12 I będą was błogosławionymi nazywać wszystkie narody, bo wy będziecie ziemią pożądaną, mówi Pan zastępów.

13 Invaluerunt super me verba vestra, dicit Dominus.

13 Wzmogły się przeciw mnie słowa wasze, mówi Pan.

14 Et dixistis : Quid locuti sumus contra te ? Dixistis : Vanus est qui servit Deo : et quod emolumentum quia custodivimus præcepta ejus, et quia ambulavimus tristes coram Domino exercituum ?

14 I rzekliście: „Cóż mówiliśmy przeciwko tobie?” Mówiliście: „Marny jest, kto Bogu służy, a co za pożytek, żeśmy strzegli przykazań jego i żeśmy chodzili smutni przed Panem zastępów?

15 Ergo nunc beatos dicimus arrogantes : siquidem ædificati sunt facientes impietatem, et tentaverunt Deum, et salvi facti sunt.

15 Przeto teraz błogosławionymi zowiemy hardych, bo zbudowani są ci, którzy czynią bezbożność, i kusili Boga, a zachowani są.”

16 Tunc locuti sunt timentes Dominum, unusquisque cum proximo suo : et attendit Dominus, et audivit, et scriptus est liber monumenti coram eo timentibus Dominum, et cogitantibus nomen ejus.

16 Wtedy mówili, którzy się boją Pana, każdy z bliźnim swoim. I uważał Pan, i usłyszał; i napisano księgę wspomnień przed nim dla bojących się Pana i myślących o imieniu jego.

17 Et erunt mihi, ait Dominus exercituum, in die qua ego facio, in peculium : et parcam eis, sicut parcit vir filio suo servienti sibi.

17 I będą mi własnością, mówi Pan zastępów, w dniu w którym ja uczynię; i oszczędzę ich, jak oszczędza mąż syna swego, który mu służy.

18 Et convertemini, et videbitis quid sit inter justum et impium, et inter servientem Deo et non servientem ei.

18 I nawrócicie się, a ujrzycie, co za różnica jest między sprawiedliwym a bezbożnym, i między służącym Bogu, a nie służącym jemu.