Księga Micheasza, rozdział 6

1 Audite quæ Dominus loquitur : Surge, contende judicio adversum montes, et audiant colles vocem tuam.

1 Słuchajcie, co Pan mówi: „Wstań, wytocz sprawę przeciw górom, a niech słuchają pagórki głosu twego.

2 Audiant montes judicium Domini, et fortia fundamenta terræ ; quia judicium Domini cum populo suo, et cum Israël dijudicabitur.

2 Niech słuchają góry sądu Pańskiego i mocne fundamenty ziemi; bo sąd Pana z ludem jego, i z Izraelem rozsądzi się.

3 Popule meus, quid feci tibi ? aut quid molestus fui tibi ? Responde mihi.

3 Ludu mój, cóżem ci uczynił albo w czymem ci się uprzykrzył? Odpowiedz mi!

4 Quia eduxi te de terra Ægypti, et de domo servientium liberavi te, et misi ante faciem tuam Moysen, et Aaron, et Mariam.

4 Iż cię wywiodłem z ziemi Egipskiej i z domu niewolników wybawiłem cię, i posłałem przed obliczem twoim Mojżesza i Aarona i Marię?

5 Popule meus, memento, quæso, quid cogitaverit Balach, rex Moab, et quid responderit ei Balaam, filius Beor, de Setim usque ad Galgalam, ut cognosceres justitias Domini.

5 Ludu mój, wspomnij, proszę, co myślał Balak, król Moabu i co mu odpowiedział Balaam, syn Beora, od Setim aż do Galgala, żebyś poznał sprawiedliwości Pańskie.”

6 Quid dignum offeram Domino ? curvabo genu Deo excelso ? Numquid offeram ei holocautomata et vitulos anniculos ?

6 „Cóż godnego ofiaruję Panu? pokłonię się Bogu wysokiemu? Czy mu ofiaruję całopalenia i cielce roczne?

7 numquid placari potest Dominus in millibus arietum, aut in multis millibus hircorum pinguium ? numquid dabo primogenitum meum pro scelere meo, fructum ventris mei pro peccato animæ meæ ?

7 Czy Pan może być ubłagany tysiącami baranów albo wielu tysiącami kozłów tłustych? Czy dam pierworodnego mego za złość moją, owoc żywota mego za grzech duszy mojej?”

8 Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum, et quid Dominus requirat a te : utique facere judicium, et diligere misericordiam, et sollicitum ambulare cum Deo tuo.

8 Pokażę tobie, człowiecze, co jest dobre i czego Pan chce od ciebie: Zaiste, żebyś czynił sąd, a miłował miłosierdzie i z pilnością chodził z Bogiem twoim.

9 Vox Domini ad civitatem clamat, et salus erit timentibus nomen tuum : audite, tribus, et quis approbabit illud ?

9 Głos Pański do miasta woła a zbawienie będzie bojącym się imienia twego: „Słuchajcie pokolenia! a któż to pochwali?

10 Adhuc ignis in domo impii thesauri iniquitatis, et mensura minor iræ plena.

10 Jeszcze jest ogień w domu bezbożnego: skarby nieprawości i miara mniejsza, gniewu pełna.

11 Numquid justificabo stateram impiam, et saccelli pondera dolosa ?

11 Czy usprawiedliwię szale niegodziwe, a w mieszku ciężarki fałszywe?

12 In quibus divites ejus repleti sunt iniquitate, et habitantes in ea loquebantur mendacium, et lingua eorum fraudulenta in ore eorum.

12 Przez nie bogacze jego napełnili się nieprawością, a mieszkający w nim mówili kłamstwo i język ich zdradliwy w ich ustach.

13 Et ego ergo cœpi percutere te perditione super peccatis tuis.

13 A tak i ja począłem cię karać zatraceniem dla grzechów twoich.

14 Tu comedes, et non saturaberis, et humiliatio tua in medio tui : et apprehendes, et non salvabis, et quos salvaveris, in gladium dabo.

14 Ty będziesz jeść, a nie najesz się, uniżenie twoje wpośród ciebie; i pochwycisz, a nie zachowasz, a których zachowasz, dam pod miecz.

15 Tu seminabis, et non metes : tu calcabis olivam, et non ungeris oleo ; et mustum, et non bibes vinum.

15 Ty siać będziesz, a żąć nie będziesz, ty będziesz tłoczyć oliwę, a oliwą się namaszczać nie będziesz, i moszcz, a nie będziesz pić wina.

16 Et custodisti præcepta Amri, et omne opus domus Achab, et ambulasti in voluntatibus eorum : ut darem te in perditionem, et habitantes in ea in sibilum, et opprobrium populi mei portabitis.

16 I przestrzegałeś przykazania Amriego i każdego uczynku domu Achabowego, i chodziłeś po ich woli, żebym cię dał na zatracenie, a mieszkających w nim na pośmiewisko, i hańbę ludu mego znosić będziecie.”