Księga Nahuma, rozdział 2

1 Ascendit qui dispergat coram te, qui custodiat obsidionem : contemplare viam, conforta lumbos, robora virtutem valde.

1 Przyciągnął, który by rozpraszał przed tobą, który by strzegł oblężenia; przypatrz się drodze, wzmocnij biodra, umocnij bardzo siłę.

2 Quia reddidit Dominus superbiam Jacob, sicut superbiam Israël ; quia vastatores dissipaverunt eos, et propagines eorum corruperunt.

2 Bo oddał Pan pychę Jakuba jak pychę Izraela; bo ich pustoszyciele rozrzucili i latorośle ich zniszczyli.

3 Clypeus fortium ejus ignitus, viri exercitus in coccineis ; igneæ habenæ currus in die præparationis ejus, et agitatores consopiti sunt.

3 Tarcza mocarzów jego ognista, mężowie wojska w szkarłacie, ogniem błyskają lejce wozu w dzień przygotowania jego, a woźnice uśpieni są.

4 In itineribus conturbati sunt ; quadrigæ collisæ sunt in plateis : aspectus eorum quasi lampades, quasi fulgura discurrentia.

4 Na drogach pomieszani są, wozy starły się na ulicach, wygląd ich jak pochodni, jak błyskawic tam i sam biegających.

5 Recordabitur fortium suorum ; ruent in itineribus suis : velociter ascendent muros ejus, et præparabitur umbraculum.

5 Wspomni na mocarzów swoich, będą upadali na drogach swoich, prędko wskoczą na mury jego, i zgotowany będzie daszek.

6 Portæ fluviorum apertæ sunt, et templum ad solum dirutum.

6 Bramy rzek zostały otwarte, a zbór aż do ziemi rozwalony.

7 Et miles captivus abductus est, et ancillæ ejus minabantur gementes ut columbæ, murmurantes in cordibus suis.

7 Żołnierzy w niewolę uprowadzono, a służebnice jego prowadzono wzdychające jak gołębice, szemrzące w sercach swoich.

8 Et Ninive quasi piscina aquarum aquæ ejus ; ipsi vero fugerunt. State, state ! et non est qui revertatur.

8 A Niniwa, jak sadzawka wód wody jej, ale oni uciekli. „Stójcie, stójcie!” - nie ma, kto by się wrócił.

9 Diripite argentum, diripite aurum : et non est finis divitiarum ex omnibus vasis desiderabilibus.

9 Rozchwyćcie srebro, rozchwyćcie złoto, a nie ma końca bogactwom wielkich sprzętów kosztownych.

10 Dissipata est, et scissa, et dilacerata ; et cor tabescens, et dissolutio geniculorum, et defectio in cunctis renibus, et facies omnium eorum sicut nigredo ollæ.

10 Rozproszona jest i rozerwana i rozdrapana: a serce struchlałe i zemdlenie kolan i zwątlenie we wszystkich nerkach, a twarze wszystkich jak garniec okopcony.

11 Ubi est habitaculum leonum, et pascua catulorum leonum, ad quam ivit leo ut ingrederetur illuc catulus leonis, et non est qui exterreat ?

11 Gdzie jest legowisko lwów i pastwiska szczeniąt lwich, odkąd szedł lew, aby tam wejść, szczenię lwie, a nie ma nikogo, kto by wystraszył?

12 Leo cepit sufficienter catulis suis, et necavit leænis suis, et implevit præda speluncas suas, et cubile suum rapina.

12 Lew nachwytał dostatecznie szczeniętom swym i nabił lwicom swym i napełnił łupem jaskinie swoje, a legowisko swe drapieżą.

13 Ecce ego ad te, dicit Dominus exercituum, et succendam usque ad fumum quadrigas tuas, et leunculos tuos comedet gladius, et exterminabo de terra prædam tuam, et non audietur ultra vox nuntiorum tuorum.

13 Oto ja przeciw tobie, mówi Pan zastępów, i puszczę z dymem wozy twoje, a lwięta twoje pożre miecz, i wykorzenię z ziemi łup twój, i nie będzie więcej słychać głosu posłów twoich.