Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Księga Nehemiasza, rozdział 8

Język

1 Et venerat mensis septimus : filii autem Israël erant in civitatibus suis. Congregatusque est omnis populus quasi vir unus ad plateam quæ est ante portam aquarum : et dixerunt Esdræ scribæ ut afferret librum legis Moysi, quam præceperat Dominus Israëli.

1 I przyszedł miesiąc siódmy, a synowie Izraelowi byli w miastach swoich. I zebrał się wszystek lud jak jeden mąż na plac, który jest przed Wodną bramą, i rzekli Ezdraszowi pisarzowi, aby przyniósł księgę zakonu Mojżeszowego, który dał Pan Izraelowi.

2 Attulit ergo Esdras sacerdos legem coram multitudine virorum et mulierum, cunctisque qui poterant intelligere, in die prima mensis septimi.

2 Przyniósł tedy Ezdrasz kapłan zakon przed zgromadzenie mężów i niewiast i wszystkich, którzy rozumieć mogli, pierwszego dnia miesiąca siódmego.

3 Et legit in eo aperte in platea quæ erat ante portam aquarum, de mane usque ad mediam diem, in conspectu virorum et mulierum, et sapientium : et aures omnis populi erant erectæ ad librum.

3 I czytał z niego jawnie na placu, który był przed Wodną bramą, od poranku aż do południa przed oczyma mężów i niewiast i mądrych, a uszy wszystkiego ludu były nastawione ku księdze.

4 Stetit autem Esdras scriba super gradum ligneum, quem fecerat ad loquendum : et steterunt juxta eum Mathathias, et Semeia, et Ania, et Uria, et Helcia, et Maasia, ad dexteram ejus : et ad sinistram, Phadaia, Misaël, et Melchia, et Hasum, et Hasbadana, Zacharia, et Mosollam.

4 I stanął Ezdrasz pisarz na stopniu drewnianym, który był uczynił na mówienie, a obok niego stanęli Matatiasz, Semeja, Ania, Uria, Helkia i Maasja po prawej stronie jego; a po lewej Fadaja, Misael, Melchia, Hasum, Hasbadana, Zacharia i Mosollam.

5 Et aperuit Esdras librum coram omni populo : super universum quippe populum eminebat : et cum aperuisset eum, stetit omnis populus.

5 I otworzył Ezdrasz księgę przed wszystkim ludem, bo stał wyżej niż wszystek lud; a gdy ją otworzył, powstał wszystek lud.

6 Et benedixit Esdras Domino Deo magno : et respondit omnis populus : Amen, amen, elevans manus suas : et incurvati sunt, et adoraverunt Deum proni in terram.

6 I błogosławił Ezdrasz Panu, Bogu wielkiemu, i odpowiedział wszystek lud: „Amen, amen!” podnosząc ręce swoje. I nachylili się, i kłaniali się Bogu twarzami na ziemię.

7 Porro Josue, et Bani, et Serebia, Jamin, Accub, Septhai, Odia, Maasia, Celita, Azarias, Jozabed, Hanan, Phalaia, Levitæ, silentium faciebant in populo ad audiendam legem : populus autem stabat in gradu suo.

7 A Jozue i Bani, i Serebia, Jamin, Akkub, Seftaj, Odia, Maasja, Celita, Azariasz, Jozabed, Hanan, Falaja, Lewici, czynili milczenie między ludem na słuchanie zakonu, a lud stał na swym miejscu.

8 Et legerunt in libro legis Dei distincte, et aperte ad intelligendum : et intellexerunt cum legeretur.

8 I czytali w księdze zakonu Bożego wyraźnie i jasno ku zrozumieniu; i rozumieli, gdy czytano.

9 Dixit autem Nehemias (ipse est Athersatha) et Esdras sacerdos et scriba, et Levitæ interpretantes universo populo : Dies sanctificatus est Domino Deo nostro : nolite lugere, et nolite flere. Flebat enim omnis populus cum audiret verba legis.

9 I rzekł Nehemiasz (to jest Atersata) i Ezdrasz, kapłan i pisarz, i Lewici, wykładający wszystkiemu ludowi: „Dzień ten poświęcony jest Panu, Bogu naszemu, nie smućcie się ani nie płaczcie.” Bo płakał wszystek lud, gdy słuchał słów zakonu.

10 Et dixit eis : Ite, comedite pinguia, et bibite mulsum, et mittite partes his qui non præparaverunt sibi, quia sanctus dies Domini est : et nolite contristari : gaudium etenim Domini est fortitudo nostra.

10 I rzekł im: „Idźcie, jedzcie rzeczy tłuste i pijcie słodycz, a posyłajcie części tym, którzy sobie nie nagotowali, bo święty Panu dzień jest; a nie bądźcie smutni, wesele bowiem Pańskie jest mocą naszą.”

11 Levitæ autem silentium faciebant in omni populo, dicentes : Tacete, quia dies sanctus est, et nolite dolere.

11 A Lewici czynili milczenie między wszystkim ludem mówiąc: „Milczcie, bo dzień święty jest, a nie smućcie się.”

12 Abiit itaque omnis populus ut comederet, et biberet, et mitteret partes, et faceret lætitiam magnam : quia intellexerant verba quæ docuerat eos.

12 Odszedł tedy wszystek lud, aby jeść i pić, i posyłał części i czynił wielkie wesele, iż rozumieli słowa, których ich nauczał.

13 Et in die secundo congregati sunt principes familiarum universi populi, sacerdotes et Levitæ, ad Esdram scribam, ut interpretaretur eis verba legis.

13 A drugiego dnia zebrali się przedniejsi domów wszystkiego ludu, kapłani i Lewici do Ezdrasza pisarza, aby im wykładał słowa zakonu.

14 Et invenerunt scriptum in lege præcepisse Dominum in manu Moysi ut habitent filii Israël in tabernaculis in die solemni, mense septimo :

14 I znaleźli napisane w zakonie, że Pan rozkazał przez ręce Mojżesza, aby synowie izraelscy mieszkali w kuczkach w dzień uroczysty miesiąca siódmego

15 et ut prædicent, et divulgent vocem in universis urbibus suis, et in Jerusalem, dicentes : Egredimini in montem, et afferte frondes olivæ, et frondes ligni pulcherrimi, frondes myrti, et ramos palmarum, et frondes ligni nemorosi, ut fiant tabernacula, sicut scriptum est.

15 i żeby opowiadali i rozgłaszali po wszystkich miastach swoich i w Jeruzalem, mówiąc: „Wynijdźcie na górę, a przynieście gałęzi oliwnych i gałęzi drzewa najpiękniejszego, gałązek mirtu, i gałęzi palmowych, i gałęzi drzewa gajowego, aby się naczyniło kuczek, jak jest napisane.”

16 Et egressus est populus, et attulerunt. Feceruntque sibi tabernacula unusquisque in domate suo : et in atriis suis, et in atriis domus Dei, et in platea portæ aquarum, et in platea portæ Ephraim.

16 I wyszedł lud, i przynieśli. I poczynili sobie kuczki każdy na domu swoim i w dziedzińcach swoich i w dziedzińcach domu Bożego, i na placu Wodnej bramy i na placu bramy Efraima.

17 Fecit ergo universa ecclesia eorum qui redierant de captivitate, tabernacula, et habitaverunt in tabernaculis : non enim fecerant a diebus Josue filii Nun taliter filii Israël usque ad diem illum. Et fuit lætitia magna nimis.

17 Uczyniło tedy wszystko zgromadzenie tych, którzy się wrócili z pojmania, kuczki i mieszkali w kuczkach; bo nie czynili byli tak synowie izraelscy od dni Jozuego, syna Nuna, aż do dnia tego. I było wesele bardzo wielkie.

18 Legit autem in libro legis Dei per dies singulos, a die primo usque ad diem novissimum. Et fecerunt solemnitatem septem diebus, et in die octavo collectam juxta ritum.

18 A z księgi zakonu Bożego czytał w każdy dzień od pierwszego dnia aż do dnia ostatniego; i czynili święto przez siedem dni, a dnia ósmego zgromadzenie według przepisu.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.