Księga Nehemiasza, rozdział 9

1 In die autem vigesimo quarto mensis hujus, convenerunt filii Israël in jejunio et in saccis, et humus super eos.

1 A dnia dwudziestego czwartego tego miesiąca zeszli się synowie izraelscy w poście i w worach, posypani ziemią.

2 Et separatum est semen filiorum Israël ab omni filio alienigena : et steterunt, et confitebantur peccata sua, et iniquitates patrum suorum.

2 I odłączyło się potomstwo synów Izraelowych od wszelkiego syna obcego; i stanęli, i wyznawali grzechy swoje i nieprawości ojców swoich.

3 Et consurrexerunt ad standum : et legerunt in volumine legis Domini Dei sui, quater in die, et quater confitebantur, et adorabant Dominum Deum suum.

3 I podnieśli się, aby stojąc czytać w księdze zakonu Pana, Boga swego, czterykroć przez dzień i czterykroć się spowiadali i kłaniali się Panu, Bogu swemu.

4 Surrexerunt autem super gradum Levitarum Josue, et Bani, et Cedmihel, Sabania, Bonni, Sarebias, Bani, et Chanani : et clamaverunt voce magna ad Dominum Deum suum.

4 A powstali na stopniu Lewitów: Jozue, Bani, Kedmihel, Sabania, Bonni, Sarebias, Bani i Chanani, i wołali głosem wielkim do Pana, Boga swego.

5 Et dixerunt Levitæ Josue, et Cedmihel, Bonni, Hasebnia, Serebia, Odaia, Sebnia, Phathathia : Surgite, benedicite Domino Deo vestro ab æterno usque in æternum : et benedicant nomini gloriæ tuæ excelso in omni benedictione et laude.

5 I mówili Lewici, Jozue i Kedmihel, Bonni, Hasebnia, Serebia, Odaja, Sebnia, Fatahia: „Wstańcie, błogosławcie Panu, Bogu waszemu, od wieku aż do wieku; a niech błogosławią imieniu chwały twojej wysokiemu we wszelakim błogosławieństwie i chwale.

6 Tu ipse, Domine, solus, tu fecisti cælum, et cælum cælorum, et omnem exercitum eorum : terram, et universa quæ in ea sunt : maria, et omnia quæ in eis sunt : et tu vivificas omnia hæc, et exercitus cæli te adorat.

6 Tyś sam jedyny, Panie, tyś uczynił niebo i niebo niebios, i wszystko wojsko ich, ziemię i wszystko, co jest na niej, morza i wszystko co w nich jest, i ty żywisz to wszystko, a wojsko niebieskie tobie się kłania.

7 Tu ipse, Domine Deus, qui elegisti Abram, et eduxisti eum de igne Chaldæorum, et posuisti nomen ejus Abraham :

7 Tyś sam, Panie Boże, któryś wybrał Abrama i wywiodłeś go z ognia chaldejskiego, a dałeś mu imię Abraham.

8 et invenisti cor ejus fidele coram te, et percussisti cum eo fœdus ut dares ei terram Chananæi, Hethæi, et Amorrhæi, et Pherezæi, et Jebusæi, et Gergesæi, ut dares semini ejus : et implesti verba tua, quoniam justus es.

8 I znalazłeś serce jego wierne przed tobą, i uczyniłeś z nim przymierze, żeby mu dać ziemię Chananejczyków, Hetejczyków, Amorejczyków, Ferezejczyków, Jebuzejczyków i Gergezejczyków, aby dać potomstwo jego, i ziściłeś słowa twe, gdyż jesteś sprawiedliwy.

9 Et vidisti afflictionem patrum nostrorum in Ægypto, clamoremque eorum audisti super mare Rubrum.

9 I widziałeś utrapienie ojców naszych w Egipcie, i wysłuchałeś wołanie ich nad Morzem Czerwonym.

10 Et dedisti signa atque portenta in Pharaone, et in universis servis ejus, et in omni populo terræ illius : cognovisti enim quia superbe egerant contra eos : et fecisti tibi nomen, sicut et in hac die.

10 I dałeś znaki i cuda na Faraonie i na wszystkich sługach jego, i na wszystkim ludzie ziemi jego, boś poznał, że hardo z nimi postępowali; i uczyniłeś sobie imię, jak jest i dzisiaj.

11 Et mare divisisti ante eos, et transierunt per medium maris in sicco : persecutores autem eorum projecisti in profundum, quasi lapidem in aquas validas.

11 I rozdzieliłeś morze przed nimi, i przeszli przez środek morza po suszy, a prześladowców ich wrzuciłeś w głębokość jak kamień w wody gwałtowne.

12 Et in columna nubis ductor eorum fuisti per diem, et in columna ignis per noctem, ut appareret eis via per quam ingrediebantur.

12 I byłeś wodzem ich we dnie w słupie obłoku, a w nocy w słupie ognistym, aby widzieli drogę po której szli.

13 Ad montem quoque Sinai descendisti, et locutus es cum eis de cælo, et dedisti eis judicia recta, et legem veritatis, cæremonias, et præcepta bona :

13 Zstąpiłeś też na górę Synaj i mówiłeś z nimi z nieba, i dałeś im sądy prawe i zakon prawdy, ustawy i przykazania dobre.

14 et sabbatum sanctificatum tuum ostendisti eis : et mandata, et cæremonias, et legem præcepisti eis in manu Moysi servi tui.

14 I sabat poświęcony twój ukazałeś im i przykazania i ustawy, i zakon dałeś im przez ręce Mojżesza, sługi twego.

15 Panem quoque de cælo dedisti eis in fame eorum, et aquam de petra eduxisti eis sitientibus, et dixisti eis ut ingrederentur et possiderent terram, super quam levasti manum tuam ut traderes eis.

15 Chleb też z nieba dałeś im w głodzie ich, i wywiodłeś im wodę ze skały, gdy pragnęli; i rzekłeś im, aby weszli, a posiedli ziemię, nad którą podniosłeś rękę swą, abyś im dał.

16 Ipsi vero et patres nostri superbe egerunt, et induraverunt cervices suas, et non audierunt mandata tua.

16 A oni i ojcowie nasi hardo postępowali i zatwardzili karki swe, i nie słuchali rozkazania twego.

17 Et noluerunt audire, et non sunt recordati mirabilium tuorum quæ feceras eis. Et induraverunt cervices suas, et dederunt caput ut converterentur ad servitutem suam, quasi per contentionem. Tu autem, Deus propitius, clemens, et misericors, longanimis, et multæ miserationis, non dereliquisti eos,

17 I nie chcieli słuchać, ani wspomnieli na dziwy twoje, któreś im uczynił. I zatwardzili karki swoje, i ustanowili głowę, aby się wrócić w niewolę swą jakby przez upór. Ale ty, Boże miłościwy, łaskawy i miłosierny, nieskwapliwy i wielkiego zlitowania, nie opuściłeś ich,

18 et quidem cum fecissent sibi vitulum conflatilem, et dixissent : Iste est deus tuus, qui eduxit te de Ægypto : feceruntque blasphemias magnas :

18 nawet gdy sobie sprawili cielca ulanego i mówili: Tenci jest Bóg twój, który cię wywiódł z Egiptu, i dopuścili się wielkich bluźnierstw.

19 tu autem in misericordiis tuis multis non dimisisti eos in deserto : columna nubis non recessit ab eis per diem ut duceret eos in viam, et columna ignis per noctem ut ostenderet eis iter per quod ingrederentur.

19 Ty w wielkich miłosierdziach twych nie opuściłeś ich na puszczy; słup obłoku nie odstąpił od nich we dnie, aby ich prowadzić w drodze, i słup ognia w nocy, żeby im ukazywać drogę, którą iść mieli.

20 Et spiritum tuum bonum dedisti, qui doceret eos : et manna tuum non prohibuisti ab ore eorum, et aquam dedisti eis in siti.

20 I ducha twego dobrego dałeś, który by ich uczył, i manny twojej nie odjąłeś od ust ich i wodę dałeś im w pragnieniu.

21 Quadraginta annis pavisti eos in deserto, nihilque eis defuit : vestimenta eorum non inveteraverunt, et pedes eorum non sunt attriti.

21 Przez czterdzieści lat żywiłeś ich na puszczy, i na niczym im nie schodziło; szaty ich nie zwiotczały, a nogi ich nie starły się.

22 Et dedisti eis regna, et populos, et partitus es eis sortes : et possederunt terram Sehon, et terram regis Hesebon, et terram Og regis Basan.

22 I dałeś im królestwa i narody, i podzieliłeś im losy, posiedli ziemię Sehona i ziemię króla Hesebonu i ziemię Oga, króla Basanu.

23 Et multiplicasti filios eorum sicut stellas cæli, et adduxisti eos ad terram de qua dixeras patribus eorum ut ingrederentur et possiderent.

23 I rozmnożyłeś synów ich, jak gwiazdy niebieskie, i przywiodłeś ich do ziemi, o której powiedziałeś był ojcom ich, aby weszli i posiedli.

24 Et venerunt filii, et possederunt terram, et humiliasti coram eis habitatores terræ Chananæos, et dedisti eos in manu eorum, et reges eorum, et populos terræ, ut facerent eis sicut placebat illis.

24 I przyszli synowie, i posiedli ziemię, i poniżyłeś przed nimi mieszkańców ziemi Chananejczyków, i podałeś ich w ręce ich i królów ich, i narody ziemi, aby im uczynili, jak się im podobało.

25 Ceperunt itaque urbes munitas et humum pinguem, et possederunt domos plenas cunctis bonis : cisternas ab aliis fabricatas, vineas, et oliveta, et ligna pomifera multa : et comederunt, et saturati sunt, et impinguati sunt, et abundaverunt deliciis in bonitate tua magna.

25 Pobrali tedy miasta obronne i ziemię tłustą, i posiedli domy pełne wszystkich dóbr, studnie od innych wykopane, winnice i oliwnice, i drzew owocowych wiele; i jedli, i byli nasyceni, i utyli, i mieli dostatek rozkoszy z dobroci twej wielkiej.

26 Provocaverunt autem te ad iracundiam, et recesserunt a te, et projecerunt legem tuam post terga sua : et prophetas tuos occiderunt, qui contestabantur eos ut reverterentur ad te : feceruntque blasphemias grandes.

26 A ciebie poruszyli do gniewu i odstąpili od ciebie, i zarzucili w tył swój zakon twój, i zabili proroków twoich, którzy ich napominali, aby się do ciebie nawrócili, i dopuszczali się bluźnierstw wielkich.

27 Et dedisti eos in manu hostium suorum, et afflixerunt eos. Et in tempore tribulationis suæ clamaverunt ad te, et tu de cælo audisti, et secundum miserationes tuas multas dedisti eis salvatores, qui salvarent eos de manu hostium suorum.

27 I podałeś ich w rękę nieprzyjaciół, i utrapili ich. A czasu utrapienia swego wołali do ciebie, a ty wysłuchiwałeś z nieba, i podług wielkich zlitowań twoich dawałeś im wybawicieli, którzy by ich wybawili z ręki nieprzyjaciół ich.

28 Cumque requievissent, reversi sunt ut facerent malum in conspectu tuo, et dereliquisti eos in manu inimicorum suorum, et possederunt eos. Conversique sunt, et clamaverunt ad te : tu autem de cælo exaudisti, et liberasti eos in misericordiis tuis, multis temporibus.

28 A gdy odpoczęli, wracali się, aby zło czynić przed oczyma twymi; i zostawiałeś ich w rękach nieprzyjaciół ich, i opanowywali ich. I nawracali się, i wołali do ciebie, a ty wysłuchiwałeś z nieba i wybawiałeś ich w miłosierdziach twoich przez wiele czasów.

29 Et contestatus es eos ut reverterentur ad legem tuam. Ipsi vero superbe egerunt, et non audierunt mandata tua, et in judiciis tuis peccaverunt, quæ faciet homo, et vivet in eis : et dederunt humerum recedentem, et cervicem suam induraverunt, nec audierunt.

29 I przestrzegałeś ich, aby się nawrócili do zakonu twego, ale oni hardo czynili i nie słuchali rozkazania twego, i grzeszyli przeciw sądom twoim, które gdy zachowa człowiek, będzie w nich żył; i ukazali ramię odwrócone, i zatwardzili kark swój, a nie słuchali.

30 Et protraxisti super eos annos multos, et contestatus es eos in spiritu tuo per manum prophetarum tuorum : et non audierunt, et tradidisti eos in manu populorum terrarum.

30 I czekałeś z nimi wiele lat, i napominałeś ich w duchu twym przez usta proroków twoich, a nie słuchali, i podałeś ich w rękę narodom ziemi.

31 In misericordiis autem tuis plurimis non fecisti eos in consumptionem, nec dereliquisti eos : quoniam Deus miserationum et clemens es tu.

31 Ale w miłosierdziach twoich wielkich nie dałeś ich na wytracenie, aniś ich nie opuścił; bo Bogiem zlitowania i łaskawym ty jesteś.

32 Nunc itaque Deus noster magne, fortis et terribilis, custodiens pactum et misericordiam, ne avertas a facie tua omnem laborem, qui invenit nos, reges nostros, et principes nostros, et sacerdotes nostros, et prophetas nostros, et patres nostros, et omnem populum tuum a diebus regis Assur usque in diem hanc.

32 Teraz tedy, Boże nasz wielki, mocny i straszliwy, strzegący przymierza i miłosierdzia, nie odwracaj od oblicza twego wszystkiego utrapienia, które spotkało nas, królów naszych i książąt naszych, i kapłanów naszych, i proroków naszych, i ojców naszych, i wszystek lud twój, od dni króla Assuru aż do dnia tego.

33 Et tu justus es in omnibus quæ venerunt super nos : quia veritatem fecisti, nos autem impie egimus.

33 A ty sprawiedliwy jesteś we wszystkim, co przyszło na nas, boś prawdę uczynił, a myśmy niezbożnie czynili.

34 Reges nostri, principes nostri, sacerdotes nostri et patres nostri non fecerunt legem tuam, et non attenderunt mandata tua, et testimonia tua quæ testificatus es in eis.

34 Królowie nasi, książęta nasi, kapłani nasi i ojcowie nasi nie pełnili zakonu twego ani słuchali rozkazania twego i świadectw twoich, któreś im jawnie ogłaszał.

35 Et ipsi in regnis suis, et in bonitate tua multa quam dederas eis, et in terra latissima et pingui quam tradideras in conspectu eorum, non servierunt tibi, nec reversi sunt a studiis suis pessimis.

35 I oni w królestwach swoich i w dobroci twojej wielkiej, którą im okazałeś, i w ziemi bardzo szerokiej i tłustej, którą dałeś w oczach ich, nie służyli tobie ani się odwrócili od złych żądz swoich.

36 Ecce nos ipsi hodie servi sumus : et terra quam dedisti patribus nostris ut comederent panem ejus, et quæ bona sunt ejus, et nos ipsi servi sumus in ea.

36 Oto my sami dziś niewolnikami jesteśmy i ziemia, którą dałeś ojcom naszym, aby jedli chleb jej i dobra jej, i my w niej jesteśmy niewolnikami.

37 Et fruges ejus multiplicantur regibus quos posuisti super nos propter peccata nostra : et corporibus nostris dominantur, et jumentis nostris secundum voluntatem suam : et in tribulatione magna sumus.

37 I urodzaje jej mnożą się królom, których postawiłeś nad nami dla grzechów naszych, i panują nad ciałami naszymi i nad bydlętami naszymi według woli swej, i jesteśmy w wielkim uciśnieniu.

38 Super omnibus ergo his nos ipsi percutimus fœdus, et scribimus : et signant principes nostri, Levitæ nostri, et sacerdotes nostri.

38 W tym tedy wszystkim my sami zawieramy przymierze i piszemy, i pieczętują książęta nasi, Lewici nasi, i kapłani nasi.