Księga Tobiasza, rozdział 9

1 Tunc vocavit Tobias angelum ad se, quem quidem hominem existimabat, dixitque ei : Azaria frater, peto ut auscultes verba mea.

1 Wezwał tedy Tobiasz do siebie anioła, którego miał za człowieka, i rzekł mu: „Bracie Azariaszu, proszę, abyś posłuchał słów moich.

2 Si meipsum tradam tibi servum, non ero condignus providentiæ tuæ :

2 Gdybym sam oddał ci się za sługę, nie odpłaciłbym ci dostatecznie opatrzności twojej.

3 tamen obsecro te ut assumas tibi animalia sive servitia, et vadas ad Gabelum in Rages civitatem Medorum, reddasque ei chirographum suum, et recipias ab eo pecuniam, et roges eum venire ad nuptias meas.

3 Wszakże proszę cię, żebyś wziął sobie bydlęta albo sługi i poszedł do Gabela do Rages, miasta medyjskiego, i oddał mu zapis, a odebrał od niego pieniądze i prosił go, aby przybył na wesele moje.

4 Scis enim ipse quoniam numerat pater meus dies, et si tardavero una die plus, contristatur anima ejus.

4 Bo sam wiesz, że ojciec mój dni liczy, a jeśli spóźnię się o jeden dzień, zafrasuje się dusza jego.

5 Et certe vides quomodo adjuravit me Raguel, cujus adjuramentum spernere non possum.

5 A pewnie też widzisz, jak zaprzysiągł mnie Raguel, i że zaprzysiężeniem jego wzgardzić nie mogę.”

6 Tunc Raphaël assumens quatuor ex servis Raguelis, et duos camelos, in Rages civitatem Medorum perrexit : et inveniens Gabelum, reddidit ei chirographum suum, et recepit ab eo omnem pecuniam.

6 Rafał tedy wziąwszy czterech sług Raguelowych i dwa wielbłądy, poszedł do Rages, miasta medyjskiego, a znalazłszy Gabela, oddał mu zapis jego i odebrał od niego wszystkie pieniądze.

7 Indicavitque ei de Tobia filio Tobiæ omnia quæ gesta sunt, fecitque eum secum venire ad nuptias.

7 I oznajmił mu o Tobiaszu, synu Tobiasza, wszystko, co się stało, i przywiódł go z sobą na wesele.

8 Cumque ingressus esset domum Raguelis, invenit Tobiam discumbentem : et exiliens, osculati sunt se invicem : et flevit Gabelus, benedixitque Deum,

8 A gdy wszedł do domu Raguela, znalazł Tobiasza siedzącego za stołem, i przyskoczywszy, pocałowali się nawzajem; i płakał Gabel, a błogosławił Pana Boga,

9 et dixit : Benedicat te Deus Israël, quia filius es optimi viri et justi, et timentis Deum, et eleemosynas facientis :

9 i rzekł: „Niech ci błogosławi Bóg izraelski, boś jest synem bardzo dobrego, sprawiedliwego, bogobojnego i jałmużny czyniącego męża.

10 et dicatur benedictio super uxorem tuam, et super parentes vestros,

10 I niech będzie wymówione błogosławieństwo nad żoną twoją i nad rodzicami waszymi;

11 et videatis filios vestros, et filios filiorum vestrorum, usque in tertiam et quartam generationem : et sit semen vestrum benedictum a Deo Israël, qui regnat in sæcula sæculorum.

11 i oglądajcie synów waszych i synów synów waszych aż do trzeciego i czwartego pokolenia; i potomstwo wasze niech będzie błogosławione od Boga izraelskiego, który króluje na wieki wieków!”

12 Cumque omnes dixissent : Amen : accesserunt ad convivium : sed et cum timore Domini nuptiarum convivium exercebant.

12 A gdy wszyscy rzekli: „Amen,” zasiedli do uczty; ale i wesele małżeńskie z bojaźnią Bożą odprawiali.