Księga Zachariasza, rozdział 1

1 In mense octavo, in anno secundo Darii regis, factum est verbum Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam, dicens :

1 Miesiąca ósmego, roku drugiego Dariusza króla, stało się słowo Pańskie do Zachariasza, syna Barachiasza, syna Adda, proroka, mówiąc:

2 Iratus est Dominus super patres vestros iracundia.

2 „Rozgniewał się Pan na ojców waszych rozgniewaniem.

3 Et dices ad eos : Hæc dicit Dominus exercituum : Convertimini ad me, ait Dominus exercituum, et convertar ad vos, dicit Dominus exercituum.

3 I rzeczesz do nich: To mówi Pan zastępów: Nawróćcie się do mnie, mówi Pan zastępów, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów.

4 Ne sitis sicut patres vestri, ad quos clamabant prophetæ priores, dicentes : Hæc dicit Dominus exercituum : Convertimini de viis vestris malis, et de cogitationibus vestris pessimis : et non audierunt, neque attenderunt ad me, dicit Dominus.

4 Nie bądźcie jak ojcowie wasi, do których wołali prorocy pierwsi mówiąc: „To mówi Pan zastępów: Nawróćcie się od dróg waszych złych, od myśli waszych złośliwych,” a nie słuchali ani nie zważali na mnie, mówi Pan.

5 Patres vestri, ubi sunt ? et prophetæ numquid in sempiternum vivent ?

5 Gdzież są ojcowie wasi? a prorocy czy na wieki żyć będą?

6 Verumtamen verba mea, et legitima mea, quæ mandavi servis meis prophetis, numquid non comprehenderunt patres vestros, et conversi sunt, et dixerunt : Sicut cogitavit Dominus exercituum facere nobis secundum vias nostras, et secundum adinventiones nostras, fecit nobis ?

6 Wszelako słowa moje i prawa moje, które poruczyłem sługom moim prorokom, czy nie dosięgły ojców waszych? i nawrócili się, i mówili: „Jak był umyślił Pan zastępów uczynić nam według dróg naszych i według wynalazków naszych, tak nam uczynił.”

7 In die vigesima et quarta undecimi mensis Sabath, in anno secundo Darii, factum est verbum Domini ad Zachariam filium Barachiæ filii Addo prophetam, dicens :

7 Dnia dwudziestego czwartego, jedenastego miesiąca Sabat, roku drugiego Dariusza, stało się słowo Pańskie do Zachariasza, syna Barachiasza, syna Adda, proroka, jak następuje:

8 Vidi per noctem, et ecce vir ascendens super equum rufum, et ipse stabat inter myrteta, quæ erant in profundo, et post eum equi rufi, varii, et albi.

8 widziałem w nocy, a oto mąż wsiadający na konia ryżego stał między mirtami, które były w głębi, a za nim konie ryże, pstrokate i białe.

9 Et dixi : Quid sunt isti, domine mi ? Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me : Ego ostendam tibi quid sint hæc.

9 I rzekłem: „Co to za jedni są, panie mój?” I rzekł do mnie anioł, który mówił we mnie: „Ja ukażę tobie, co to jest.”

10 Et respondit vir qui stabat inter myrteta, et dixit : Isti sunt quos misit Dominus ut perambulent terram.

10 I odpowiedział mąż, który stał między mirtami, i rzekł: „Ci są, których posłał Pan, aby obiegli ziemię.”

11 Et responderunt angelo Domini, qui stabat inter myrteta, et dixerunt : Perambulavimus terram, et ecce omnis terra habitatur, et quiescit.

11 I odpowiedzieli aniołowi Pańskiemu, który stał między mirtami, i rzekli: „Obiegliśmy ziemię, a oto cała ziemia jest zamieszkana i odpoczywa.”

12 Et respondit angelus Domini, et dixit : Domine exercituum, usquequo tu non misereberis Jerusalem, et urbium Juda, quibus iratus es ? iste jam septuagesimus annus est.

12 I odpowiedział anioł Pański, i rzekł: „Panie zastępów, pókiż się ty nie zlitujesz nad Jeruzalem i nad miastami judzkimi, na które się rozgniewałeś? Już to siedemdziesiąty rok jest.”

13 Et respondit Dominus angelo qui loquebatur in me verba bona, verba consolatoria.

13 I odpowiedział Pan aniołowi, który mówił we mnie, słowa dobre, słowa pocieszające.

14 Et dixit ad me angelus qui loquebatur in me : Clama, dicens : Hæc dicit Dominus exercituum : Zelatus sum Jerusalem et Sion zelo magno,

14 I rzekł do mnie anioł, który mówił we mnie: „Wołaj mówiąc: To mówi Pan zastępów: Ogarnęła mnie wielka żarliwość o Jeruzalem i Syjon.

15 et ira magna ego irascor super gentes opulentas, quia ego iratus sum parum, ipsi vero adjuverunt in malum.

15 A gniewem wielkim pałam na narody bogate; bo ja rozgniewałem się mało, a oni pomogli do złego.

16 Propterea hæc dicit Dominus : Revertar ad Jerusalem in misericordiis, et domus mea ædificabitur in ea, ait Dominus exercituum, et perpendiculum extendetur super Jerusalem.

16 Dlatego to mówi Pan: Wrócę się do Jeruzalem z miłosierdziem, a dom mój zbudowany będzie w nim, mówi Pan zastępów, i miara będzie rozciągnięta nad Jeruzalem.

17 Adhuc clama, dicens : Hæc dicit Dominus exercituum : Adhuc affluent civitates meæ bonis, et consolabitur adhuc Dominus Sion, et eliget adhuc Jerusalem.

17 Jeszcze wołaj mówiąc: To mówi Pan zastępów: Jeszcze będą miasta moje opływać dobrami i jeszcze Pan pocieszy Syjon, i obierze jeszcze Jeruzalem.”

18 Et levavi oculos meos, et vidi, et ecce quatuor cornua.

18 I podniosłem oczy moje, i ujrzałem, a oto cztery rogi.

19 Et dixi ad angelum qui loquebatur in me : Quid sunt hæc ? Et dixit ad me : Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam, et Israël, et Jerusalem.

19 I rzekłem do anioła, który mówił we mnie: „Co to jest?” I rzekł do mnie: „Te są rogi, które rozrzuciły Judę i Izraela i Jeruzalem.”

20 Et ostendit mihi Dominus quatuor fabros.

20 I ukazał mi Pan czterech rzemieślników.

21 Et dixi : Quid isti veniunt facere ? Qui ait, dicens : Hæc sunt cornua quæ ventilaverunt Judam per singulos viros, et nemo eorum levavit caput suum : et venerunt isti deterrere ea, ut dejiciant cornua gentium, quæ levaverunt cornu super terram Juda ut dispergerent eam.

21 I rzekłem: „Co ci idą czynić?” Odpowiedział mówiąc: „Te są rogi, które rozmiotały Judę, każdego z osobna, i żaden z nich nie podniósł głowy swej; a ci przyszli, aby ich odstraszyć, aby strącić rogi narodów, które podniosły róg na ziemię Judzką, aby ją rozproszyć.”