Księga Zachariasza, rozdział 7

1 Et factum est in anno quarto Darii regis, factum est verbum Domini ad Zachariam, in quarta mensis noni, qui est Casleu.

1 I stało się roku czwartego Dariusza króla, stało się słowo Pańskie do Zachariasza czwartego dnia miesiąca dziewiątego, który jest Kasleu.

2 Et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogommelech, et viri qui erant cum eo, ad deprecandam faciem Domini :

2 I posłali do domu Bożego Sarasar i Rogomelech, i mężowie, którzy z nim byli, aby ubłagać oblicze Pańskie,

3 ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum, et prophetis, loquentes : Numquid flendum est mihi in quinto mense, vel sanctificare me debeo, sicut jam feci multis annis ?

3 żeby zapytali kapłanów domu Pana zastępów i proroków mówiąc: „Czy mam płakać miesiąca piątego albo się poświęcić mam, jak już pierwej czyniłem przez wiele lat?”

4 Et factum est verbum Domini exercituum ad me, dicens :

4 I stało się słowo Pana zastępów do mnie tej treści:

5 Loquere ad omnem populum terræ, et ad sacerdotes, dicens : Cum jejunaretis, et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos, numquid jejunium jejunastis mihi ?

5 „Powiedz do wszystkiego ludu ziemi i do kapłanów, mówiąc: Gdyście pościli i płakali piątego i siódmego przez te siedemdziesiąt lat, czy dla mnie post zachowywaliście?

6 et cum comedistis et bibistis, numquid non vobis comedistis et vobismetipsis bibistis ?

6 A gdyście jedli i pili, czy nie dla siebie jedliście i dla siebie piliście?

7 numquid non sunt verba quæ locutus est Dominus in manu prophetarum priorum, cum adhuc Jerusalem habitaretur ut esset opulenta, ipsa et urbes in circuitu ejus, et ad austrum, et in campestribus habitaretur ?

7 Czy nie te są słowa, które mówi Pan przez proroków pierwszych, gdy jeszcze w Jeruzalem mieszkano i było bogate ono i miasta wokoło niego, i gdy na południu i po polach mieszkano?”

8 Et factum est verbum Domini ad Zachariam, dicens :

8 I stało się słowo Pańskie do Zachariasza tej treści:

9 Hæc ait Dominus exercituum, dicens : Judicium verum judicate, et misericordiam et miserationes facite, unusquisque cum fratre suo.

9 „To powiada Pan zastępów mówiąc: Sprawiedliwie sądy sprawujcie, a miłosierdzie i litość czyńcie każdy nad bratem swoim.

10 Et viduam, et pupillum, et advenam, et pauperem nolite calumniari : et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo.

10 A wdowy i sieroty, przychodnia i ubogiego nie uciskajcie, i mąż bratu swemu w sercu swym niech złego nie myśli.

11 Et noluerunt attendere, et averterunt scapulam recedentem, et aures suas aggravaverunt ne audirent.

11 Ale nie chcieli dbać i odwrócili plecy odstępując, a uszy swe obciążyli, aby nie słyszeć.

12 Et cor suum posuerunt ut adamantem, ne audirent legem, et verba quæ misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum : et facta est indignatio magna a Domino exercituum.

12 I serce swoje uczynili jak diament, aby nie słuchać zakonu i słów, które posyłał Pan zastępów duchem swym przez proroków pierwszych. I stało się rozgniewanie wielkie od Pana zastępów.

13 Et factum est sicut locutus est, et non audierunt : sic clamabunt et non exaudiam, dicit Dominus exercituum.

13 I stało się, że jak powiedział, a nie słuchali, tak wołać będą, a nie wysłucham, mówi Pan zastępów.

14 Et dispersi eos per omnia regna quæ nesciunt : et terra desolata est ab eis, eo quod non esset transiens et revertens : et posuerunt terram desiderabilem in desertum.

14 I rozproszyłem ich po wszystkich królestwach, których nie znają, i ziemia opustoszała po nich, dlatego że nie było przechodzącego i wracającego się; i uczynili ziemię pożądaną spustoszeniem.”