Księga Zachariasza, rozdział 9

1 Onus verbi Domini in terra Hadrach et Damasci requiei ejus, quia Domini est oculus hominis et omnium tribuum Israël.

1 Brzemię słowa Pańskiego w ziemi Hadrach i Damaszku, odpoczynku jego; bo Pańskie jest oko nad człowiekiem i nad wszystkimi pokoleniami Izraelowymi.

2 Emath quoque in terminis ejus, et Tyrus, et Sidon : assumpserunt quippe sibi sapientiam valde.

2 Emat też w granicy jego i Tyr i Sydon; bo przypisywali sobie wielką mądrość.

3 Et ædificavit Tyrus munitionem suam, et coacervavit argentum quasi humum, et aurum ut lutum platearum.

3 I zbudował sobie Tyr zamek i nagromadził srebra jak ziemi, a złota jak błota ulicznego.

4 Ecce Dominus possidebit eam : et percutiet in mari fortitudinem ejus, et hæc igni devorabitur.

4 Oto Pan posiądzie go i porazi na morzu moc jego, a jego samego ogień pożre.

5 Videbit Ascalon, et timebit, et Gaza, et dolebit nimis, et Accaron, quoniam confusa est spes ejus : et peribit rex de Gaza, et Ascalon non habitabitur.

5 Ujrzy Askalon, a zlęknie się, i Gaza, a rozboleje się bardzo; i Akkaron, bo się zawstydziła nadzieja jego; i zginie król z Gazy, a w Askalonie mieszkać nie będą.

6 Et sedebit separator in Azoto, et disperdam superbiam Philisthinorum.

6 I siedzieć będzie oddzielacz w Azocie, a wytracę pychę Filistynów.

7 Et auferam sanguinem ejus de ore ejus, et abominationes ejus de medio dentium ejus : et relinquetur etiam ipse Deo nostro, et erit quasi dux in Juda, et Accaron quasi Jebusæus.

7 I wydrę mu krew jego z ust, a obrzydłości jego spośród zębów jego; i zostawiony będzie i ten Bogu naszemu, i będzie jak książę w Judzie, a Akkaron jak Jebuzejczyk.

8 Et circumdabo domum meam ex his qui militant mihi euntes et revertentes : et non transibit super eos ultra exactor, quia nunc vidi in oculis meis.

8 I otoczę dom mój tymi, którzy mi bojują idąc i wracając się; i nie przejdzie po nich więcej ciemięzca, bo teraz ujrzałem oczyma mymi.

9 Exsulta satis, filia Sion ; jubila, filia Jerusalem : ecce rex tuus veniet tibi justus, et salvator : ipse pauper, et ascendens super asinam et super pullum filium asinæ.

9 Raduj się wielce, córko Syjon! Wykrzykuj, córko Jeruzalem! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel, on ubogi, a wsiadający na oślicę i na źrebię, młodego źrebca oślicy.

10 Et disperdam quadrigam ex Ephraim, et equum de Jerusalem, et dissipabitur arcus belli : et loquetur pacem gentibus, et potestas ejus a mari usque ad mare, et a fluminibus usque ad fines terræ.

10 I wytracę wóz z Efraima i konia z Jeruzalem, a połamany będzie łuk wojenny; i będzie mówił pokój narodom, a władza jego od morza aż do morza, a od rzek aż do kończyn ziemi.

11 Tu quoque in sanguine testamenti tui emisisti vinctos tuos de lacu in quo non est aqua.

11 Ty też w krwi przymierza twego wypuściłeś więźniów twoich z dołu, w którym nie ma wody.

12 Convertimini ad munitionem, vincti spei : hodie quoque annuntians duplicia reddam tibi.

12 Wróćcie się do miejsca obronnego, więźniowie nadziei! Dziś też zwiastując podwójnie oddam tobie.

13 Quoniam extendi mihi Judam quasi arcum : implevi Ephraim : et suscitabo filios tuos, Sion, super filios tuos, Græcia : et ponam te quasi gladium fortium.

13 Bo naciągnąłem sobie Judę jak łuk, napełniłem Efraima i wzbudzę synów twoich, Syjonie, przeciw synom twoim, Grecka ziemio; i uczynię cię jak miecz mocarzów.

14 Et Dominus Deus super eos videbitur, et exibit ut fulgur jaculum ejus : et Dominus Deus in tuba canet, et vadet in turbine austri.

14 A Pan Bóg nad nimi widziany będzie i wyjdzie jak błyskawica strzała jego; a Pan Bóg w trąbę zatrąbi i pójdzie w wichrze południowym.

15 Dominus exercituum proteget eos : et devorabunt, et subjicient lapidibus fundæ : et bibentes inebriabuntur quasi a vino, et replebuntur ut phialæ, et quasi cornua altaris.

15 Pan zastępów osłoni ich, i pożerać będą i podbiją kamieniami procy, a pijąc upiją się jakby winem i napełnią się jak czasze i jak rogi ołtarza.

16 Et salvabit eos Dominus Deus eorum in die illa, ut gregem populi sui, quia lapides sancti elevabuntur super terram ejus.

16 I zbawi ich Pan, Bóg ich, dnia owego, jako trzodę ludu swego; bo kamienie święte podwyższą się na ziemi jego.

17 Quid enim bonum ejus est, et quid pulchrum ejus, nisi frumentum electorum, et vinum germinans virgines ?

17 Bo cóż jest dobrem jego i co pięknem jego, jeno zboże wybranych i wino, które rodzi dziewice?