A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata

Isaías 15

Idioma

1 Onus Moab. Quia nocte vastata est Ar Moab, conticuit ; quia nocte vastatus est murus Moab, conticuit.

1 Desgraça de Moab. Porque de noite foi assolada Ar, Moab emudeceu: Porque de noite foi demolida a muralha, Moab também emudeceu.

2 Ascendit domus, et Dibon ad excelsa, in planctum super Nabo ; et super Medaba, Moab ululavit ; in cunctis capitibus ejus calvitium, et omnis barba radetur.

2 Subiu a casa, e Dibon aos altos para chorar sôbre Nabo, e sôbre Médaba, Moab uivou: Em tôdas as suas cabeças haverá calva e tôda a barba será rapada.

3 In triviis ejus accincti sunt sacco ; super tecta ejus et in plateis ejus omnis ululatus descendit in fletum.

3 Em suas encruzilhadas se acharam êles vestidos de saco: Sôbre os seus telhados, e nas suas praças todo o alarido se trocou em pranto.

4 Clamabit Hesebon et Eleale, usque Jasa audita est vox eorum ; super hoc expediti Moab ululabunt, anima ejus ululabit sibi.

4 Gritará Hesebon e Eleale, até Jasa foi ouvida a voz dêles. Sôbre isto uivarão os armados de Moab, a sua mesma alma dentro de si dará urros.

5 Cor meum ad Moab clamabit ; vectes ejus usque ad Segor, vitulam conternantem ; per ascensum enim Luith flens ascendet, et in via Oronaim clamorem contritionis levabunt.

5 O meu coração clamará à vista de Moab, os seus ferrolhos irão fugindo até Segor, novilha de três anos: Porque pelo outeiro Luit subirá chorando, e no caminho de Oronaim levantarão a voz em ais de contrição.

6 Aquæ enim Nemrim desertæ erunt, quia aruit herba, defecit germen, viror omnis interiit.

6 Porque as águas de Nemrim serão desamparadas, porquanto secou-se a erva, não vingaram as plantas, murchou-se tôda a verdura.

7 Secundum magnitudinem operis, et visitatio eorum : ad torrentem Salicum ducent eos.

7 Segundo a grandeza da obra assim será a sua visita: Levá-los-ão para a torrente dos salgueiros.

8 Quoniam circuivit clamor terminum Moab ; usque ad Gallim ululatus ejus, et usque ad puteum Elim clamor ejus.

8 Porque se fêz ouvir o clamor em tôrno dos confins de Moab: Chegaram até Galim os seus urros, e até ao poço de Elim se estendeu o seu clamor.

9 Quia aquæ Dibon repletæ sunt sanguine ; ponam enim super Dibon additamenta ; his qui fugerint de Moab leonem, et reliquiis terræ.

9 Porquanto cheias ficaram de sangue as águas de Dibon: Pois enviarei sôbre Dibon, uns acréscimos: Leões contra aquêles de Moab, que escaparem, e contra as relíquias da terra.

Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).

A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.