A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
Isaías 50
1 Hæc dicit Dominus : Quis est hic liber repudii matris vestræ, quo dimisi eam ? aut quis est creditor meus, cui vendidi vos ? Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis, et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram.
1 Eis-aqui o que diz o Senhor: Que libelo de divórcio é êste de vossa mãe, pelo qual a repudiei? ou quem é o meu credor, a quem eu vos vendi? eis-aí tendes que por causa das vossas iniqüidades é que fôstes vendidos, e por vossos crimes repudiei a vossa mãe.
2 Quia veni, et non erat vir ; vocavi, et non erat qui audiret. Numquid abbreviata et parvula facta est manus mea, ut non possim redimere ? aut non est in me virtus ad liberandum ? Ecce in increpatione mea desertum faciam mare, ponam flumina in siccum ; computrescent pisces sine aqua, et morientur in siti.
2 Porque eu vim, e não havia um homem: Chamei, e não havia quem ouvisse: Abreviou-se por acaso e fêz-se pequenina a minha mão, para que vos não possa eu resgatar? Ou não há poder em mim para vos livrar? Eis-aí está que à minha ameaça farei deserto o mar, porei em sêco os rios: Apodrecerão os peixes sem água, e morrerão à sêde.
3 Induam cælos tenebris, et saccum ponam operimentum eorum.
3 Vestirei os céus de trevas, e pôr-lhes-ei um saco por cobertura.
4 Dominus dedit mihi linguam eruditam, ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo. Erigit mane, mane erigit mihi aurem, ut audiam quasi magistrum.
4 O Senhor me deu uma língua erudita, para eu saber sustentar com a palavra o que está cansado: Êle me levanta pela manhã, pela manhã me levanta o ouvido, para que eu o ouça como mestre.
5 Dominus Deus aperuit mihi aurem, ego autem non contradico : retrorsum non abii.
5 O Senhor Deus me abriu o ouvido, e eu o não contradigo: Não me retirei para trás.
6 Corpus meum dedi percutientibus, et genas meas vellentibus ; faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus in me.
6 Eu entreguei o meu corpo aos que me feriam, e as maçãs do meu rosto aos que me arrancavam os cabelos da barba: Não virei a minha face aos que me afrontavam e cuspiam em mim.
7 Dominus Deus auxiliator meus, ideo non sum confusus ; ideo posui faciem meam ut petram durissimam, et scio quoniam non confundar.
7 O Senhor Deus é o meu auxiliador, por isso não foi confundido: Por isso ofereci a minha face como uma pedra duríssima, e sei que me não hei de envergonhar.
8 Juxta est qui justificat me ; quis contradicet mihi ? Stemus simul ; quis est adversarius meus ? accedat ad me.
8 Ao pé de mim está quem me justifica: quem me contradirá? Apresentemo-nos juntos, quem é o meu adversário? chegue-se para mim.
9 Ecce Dominus Deus auxiliator meus ; quis est qui condemnet me ? Ecce omnes quasi vestimentum conterentur ; tinea comedet eos.
9 Eis-aí está o Senhor Deus meu auxiliador: Quem há que me condene? Eis-aí serão todos consumidos como um vestido, a polilha os comerá.
10 Quis ex vobis timens Dominum, audiens vocem servi sui ? Qui ambulavit in tenebris, et non est lumen ei, speret in nomine Domini, et innitatur super Deum suum.
10 Qual de vós teme ao Senhor, qual ouve a voz do seu servo? O que andou em trevas, e não tem luz, espere no nome do Senhor, e firme-se sôbre o seu Deus.
11 Ecce vos omnes accendentes ignem, accincti flammis : ambulate in lumine ignis vestri, et in flammis quas succendistis ; de manu mea factum est hoc vobis : in doloribus dormietis.
11 Eis-aí está que todos vós acendendo o fogo vos achais rodeados de chamas, andai no lume do vosso fogo, e por entre as labaredas que ateastes: Da minha mão é que vos veio isto, vós dormireis nas dores.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
Isaías 50 · com o app
Acesso antecipado