A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata

Naum 3

Idioma

1 Væ civitas sanguinum, universa mendacii dilaceratione plena ! non recedet a te rapina.

1 Ai de ti, cidade de sangues, tôda cheia de mentiras, e de estragos: Não se apartará de ti a rapina.

2 Vox flagelli, et vox impetus rotæ, et equi frementis, et quadrigæ ferventis, et equitis ascendentis,

2 Ouvir-se-á em ti o sonido dos azorragues, e o estrépito do ímpeto das rodas, e dos cavalos que relincham, e das carroças ferventes pela agitação, e da cavalaria que avança:

3 et micantis gladii, et fulgurantis hastæ, et multitudinis interfectæ, et gravis ruinæ ; nec est finis cadaverum, et corruent in corporibus suis.

3 E das reluzentes espadas, e das fuzilantes lanças, e da multidão de mortos, e do grande estrago: Não têm fim os cadáveres, e cairão os corpos uns sôbre os outros.

4 Propter multitudinem fornicationum meretricis speciosæ, et gratæ, et habentis maleficia, quæ vendidit gentes in fornicationibus suis, et familias in maleficiis suis.

4 Tudo isto pela multidão das fornicações de uma meretriz formosa, e engraçada, e que tem encantamentos, que vendeu as gentes pelas suas fornicações, e as famílias pelos seus malefícios:

5 Ecce ego ad te, dicit Dominus exercituum, et revelabo pudenda tua in facie tua ; et ostendam gentibus nuditatem tuam, et regnis ignominiam tuam.

5 Eis-me aqui contra ti, diz o Senhor dos exércitos, e eu descobrirei na tua face o quê em ti deve estar escondido, e exporei a tua nudez às gentes, e aos reinos a tua ignomínia.

6 Et projiciam super te abominationes, et contumeliis te afficiam, et ponam te in exemplum.

6 E lançarei sôbre ti as tuas abominações, e te cobrirei de afrontas, e te porei por escarmento.

7 Et erit : omnis qui viderit te resiliet a te, et dicet : Vastata est Ninive. Quis commovebit super te caput ? unde quæram consolatorem tibi ?

7 E acontecerá: Todo o que te vir, saltará para trás retirando-se de ti, e dirá: Nínive está destruída: Quem moverá a cabeça sôbre ti? Aonde te irei buscar um consolador?

8 Numquid melior es Alexandria populorum, quæ habitat in fluminibus ? aquæ in circuitu ejus ; cujus divitiæ, mare ; aquæ, muri ejus.

8 Porventura és tu mais considerável do que Alexandria, tão cheia de povos, que tem o seu assento entre os rios? Correm as águas em tôrno dela: Cujas riquezas são o mar: As águas as suas muralhas.

9 Æthiopia fortitudo ejus, et Ægyptus, et non est finis ; Africa et Libyes fuerunt in auxilio tuo.

9 A Etiópia era a sua fôrça, como também o Egito, que não tem fim: A África e a Líbia te foram de socorro.

10 Sed et ipsa in transmigrationem ducta est in captivitatem : parvuli ejus elisi sunt in capite omnium viarum, et super inclytos ejus miserunt sortem, et omnes optimates ejus confixi sunt in compedibus.

10 Isto não obstante, essa mesma foi levada cativa para uma terra estranha: Os seus pequeninos foram machucados no tôpo de tôdas as ruas, e sôbre os nobres dela deitaram sortes, e todos os seus grandes senhores foram carregados de ferros.

11 Et tu ergo inebriaberis, et eris despecta : et tu quæres auxilium ab inimico.

11 Também tu pois serás embriagada, e cairás em vilipêndio: E tu pedirás socorro ao teu inimigo.

12 Omnes munitiones tuæ sicut ficus cum grossis suis : si concussæ fuerint, cadent in os comedentis.

12 Tôdas as tuas fortificações serão como a figueira com os seus primeiros figos: Se se sacudirem, cairão na bôca do que os come.

13 Ecce populus tuus mulieres in medio tui : inimicis tuis adapertione pandentur portæ terræ tuæ, devorabit ignis vectes tuos.

13 Eis-aí que o teu povo é como mulheres no meio de ti: As portas da tua terra se abrirão de par em par aos teus inimigos, e o fogo devorará as tuas trancas.

14 Aquam propter obsidionem hauri tibi : exstrue munitiones tuas, intra in lutum, et calca, subigens tene laterem.

14 Tira água, para te preparares para o cêrco, repara as tuas fortificações: Mete-te no barro, e pisa-o aos pés, amassa-o para fazeres ladrilhos.

15 Ibi comedet te ignis, peribis gladio, devorabit te ut bruchus : congregare ut bruchus, multiplicare ut locusta.

15 Ali te consumirá o fogo: Tu perecerás à espada, ela te devorará como o brugo: Ajunta-te como uma nuvem de brugos: Multiplica-te em enxames como gafanhotos.

16 Plures fecisti negotiationes tuas quam stellæ sint cæli ; bruchus expansus est, et avolavit.

16 Tu fizeste as tuas negociações em maior número do que são as estrêlas do céu: O brugo espalhou-se, e depois se foi voando.

17 Custodes tui quasi locustæ, et parvuli tui quasi locustæ locustarum, quæ considunt in sepibus in die frigoris : sol ortus est, et avolaverunt, et non est cognitus locus earum ubi fuerint.

17 Os teus guardas são como gafanhotos, e os teus pequeninos são como os gafanhotinhos, que param sôbre as sebes em tempo de frio: Assim que o sol nasceu logo voaram, e não se achou mais o lugar onde êles tenham estado.

18 Dormitaverunt pastores tui, rex Assur, sepelientur principes tui : latitavit populus tuus in montibus, et non est qui congreget.

18 Os teus pastôres, ó rei Assur, dormitaram: Os teus príncipes serão sepultados: O teu povo foi-se esconder nos montes, e não há quem o ajunte.

19 Non est obscura contritio tua ; pessima est plaga tua. Omnes qui audierunt auditionem tuam compresserunt manum super te : quia super quem non transiit malitia tua semper ?

19 A tua destruição não está oculta, a tua chaga é muito maligna: Todos os que ouviram a tua fama bateram as palmas sôbre ti: Porque sôbre quem não passou sempre a tua malícia?

Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).

A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.