La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
I Paralipómenos 19
1 Accidit autem ut moreretur Naas rex filiorum Ammon, et regnaret filius ejus pro eo.
1 Sucedió que murió Naas, rey de los Ammonitas, en cuyo lugar reinó su hijo.
2 Dixitque David : Faciam misericordiam cum Hanon filio Naas : præstitit enim mihi pater ejus gratiam. Misitque David nuntios ad consolandum eum super morte patris sui. Qui cum pervenissent in terram filiorum Ammon ut consolarentur Hanon,
2 Y dijo David: Mostraré mi compasión ó sentimiento á Hanón, hijo de Naas; pues recibí favores de su padre. En consecuencia envió David embajadores para consolarle en la muerte de su padre. Luego que éstos llegaron al país de los Ammonitas con el fin de consolar á Hanón,
3 dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon : Tu forsitan putas, quod David honoris causa in patrem tuum miserit qui consolentur te : nec animadvertis quod ut explorent, et investigent, et scrutentur terram tuam, venerint ad te servi ejus.
3 dijeron á Hanón los príncipes de los Ammonitas: Tú quizá piensas que David por honrar la memoria de tu padre ha enviado á consolarte; y no echas de ver que estos criados suyos han venido á explorar, y examinar y escudriñar el estado de tu país.
4 Igitur Hanon pueros David decalvavit, et rasit, et præcidit tunicas eorum a natibus usque ad pedes, et dimisit eos.
4 Oido esto, hizo Hanón raer la cabeza y la barba á los enviados de David, y que les cortasen las túnicas desde medio cuerpo abajo, y así los despachó.
5 Qui cum abiissent, et hoc mandassent David, misit in occursum eorum (grandem enim contumeliam sustinuerant) et præcepit ut manerent in Jericho, donec cresceret barba eorum, et tunc reverterentur.
5 Los cuales habiéndose retirado y dado parte á David del suceso, envió éste quien le saliese al encuentro (atenta la gran afrenta que había recibido), y ordenóles que se detuviesen en Jericó, y no volviesen hasta que les hubiese crecido la barba.
6 Videntes autem filii Ammon quod injuriam fecissent David, tam Hanon quam reliquus populus, miserunt mille talenta argenti, ut conducerent sibi de Mesopotamia, et de Syria Maacha, et de Soba currus et equites.
6 Pero considerando los Ammonitas, así Hanón como todo el pueblo, la injuria que habían hecho á David, enviaron mil talentos de plata para tomar á sueldo tropas de las que iban en carros de guerra, y gente de á caballo de la Mesopotamia, y de la Siria de Maaca, y de Soba.
7 Conduxeruntque triginta duo millia curruum, et regem Maacha cum populo ejus. Qui cum venissent, castrametati sunt e regione Medaba. Filii quoque Ammon congregati de urbibus suis venerunt ad bellum.
7 En efecto, condujeron á su sueldo treinta y dos mil hombres en carros armados, y al rey de Maaca con su gente. Y reunidos que fueron éstos, se acamparon frente de Medaba. Al mismo tiempo los Ammonitas congregados de sus ciudades salieron á campaña.
8 Quod cum audisset David, misit Joab, et omnem exercitum virorum fortium :
8 Sabido todo esto por David, despachó á Joab con todas sus mejores tropas;
9 egressique filii Ammon, direxerunt aciem juxta portam civitatis ; reges autem, qui ad auxilium ejus venerant, separatim in agro steterunt.
9 y haciendo movimiento los ammonitas se formaron en batalla junto á la puerta de la ciudad, mientras que los reyes venidos á su socorro hicieron alto separadamente en la campiña.
10 Igitur Joab, intelligens bellum ex adverso et post tergum contra se fieri, elegit viros fortissimos de universo Israël, et perrexit contra Syrum.
10 Joab pues conociendo que querían atacarle de frente y por la espalda, escogió los mas valientes de todo Israel, y se dirigió contra los Siros.
11 Reliquam autem partem populi dedit sub manu Abisai fratris sui : et perrexerunt contra filios Ammon.
11 Y dió el mando de las demás tropas á su hermano Abisaí, las cuales marcharon contra los Ammonitas,
12 Dixitque : Si vicerit me Syrus, auxilio eris mihi : si autem superaverint te filii Ammon, ero tibi in præsidium.
12 y dijo: Si los Siros prevalecieren contra mí, tú vendrás á socorrerme; pero si los Ammonitas te llevaren á tí de vencida, yo acudiré á tu socorro.
13 Confortare, et agamus viriliter pro populo nostro, et pro urbibus Dei nostri : Dominus autem, quod in conspectu suo bonum est, faciet.
13 Ten buen ánimo, y peleemos valerosamente por nuestro pueblo, y por las ciudades de nuestro Dios; y el Señor haga lo que más sea de su agrado.
14 Perrexit ergo Joab et populus qui cum eo erat, contra Syrum ad prælium : et fugavit eos.
14 Marchó, pues, Joab y la gente que con él estaba al combate contra los Siros, y púsolos en huida.
15 Porro filii Ammon videntes quod fugisset Syrus, ipsi quoque fugerunt Abisai fratrem ejus, et ingressi sunt civitatem : reversusque est etiam Joab in Jerusalem.
15 Viendo los Ammonitas que los Siros habían huido, huyeron ellos también de Abisaí, hermano de Joab, y se metieron en la ciudad. Y volvióse también Joab á Jerusalén.
16 Videns autem Syrus quod cecidisset coram Israël, misit nuntios, et adduxit Syrum, qui erat trans fluvium : Sophach autem princeps militiæ Adarezer erat dux eorum.
16 Mas viéndose los Siros vencidos por Israel, despacharon mensajeros é hicieron venir. á los Siros que habitaban á la otra parte del río Eufrates; y Sofac, general de las tropas de Adarezer, era su comandante.
17 Quod cum nuntiatum esset David, congregavit universum Israël, et transivit Jordanem, irruitque in eos et direxit ex adverso aciem, illis contra pugnantibus.
17 Luego que David lo supo, juntó á todo Israel, y pasó el Jordán, y los cargó de frente con su ejército formado en batalla, sosteniendo ellos por su parte este choque con valor.
18 Fugit autem Syrus Israël, et interfecit David de Syris septem millia curruum, et quadraginta millia peditum, et Sophach exercitus principem.
18 En fin, volvieron los Siros las espaldas á Israel, y mató David á siete mil hombres de los que iban montados en carros, y Cuarenta mil de á pie, y á Sofac, general de este ejército.
19 Videntes autem servi Adarezer se ab Israël esse superatos, transfugerunt ad David, et servierunt ei : noluitque ultra Syria auxilium præbere filiis Ammon.
19 Entonces los vasallos de Adarezer, viéndose vencidos por Israel, se pasaron á David, y se sujetaron á su imperio. Con eso la Siria nunca más quiso dar socorro á los ammonitas.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
I Paralipómenos 19 · con la app
Recibir el enlace