La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

I Reyes 28

Idioma

1 Factum est autem in diebus illis, congregaverunt Philisthiim agmina sua, ut præpararentur ad bellum contra Israël : dixitque Achis ad David : Sciens nunc scito quoniam mecum egredieris in castris, tu et viri tui.

1 Acaeció en aquellos días que los Filisteos reunieron sus fuerzas para prepararse á la guerra contra Israel; y dijo Aquis á David: Ten entendido que has de salir conmigo á campaña tú y los tuyos.

2 Dixitque David ad Achis : Nunc scies quæ facturus est servus tuus. Et ait Achis ad David : Et ego custodem capitis mei ponam te cunctis diebus.

2 Respondió David: Ahora has de ver lo que hará tu siervo. Y yo, díjole Aquis, te confiaré para siempre la guarda de mi persona.

3 Samuel autem mortuus est, planxitque eum omnis Israël, et sepelierunt eum in Ramatha urbe sua. Et Saul abstulit magos et hariolos de terra.

3 Había ya muerto Samuel, y llorádole todo Israel amargamente, habiéndole sepultado en Ramata, su patria. Saul, por consejo suyo, había limpiado el reino de magos y adivinos.

4 Congregatique sunt Philisthiim, et venerunt, et castrametati sunt in Sunam : congregavit autem et Saul universum Israël, et venit in Gelboë.

4 Reunidos, pues, los Filisteos, fueron y plantaron sus reales en Sunam. Asímismo Saul, juntando todas las tropas de Israel, fué á Gelboé,

5 Et vidit Saul castra Philisthiim, et timuit, et expavit cor ejus nimis.

5 Y visto el grande ejército de los Filisteos, temió y desmayó su corazón sobremanera.

6 Consuluitque Dominum, et non respondit ei neque per somnia, neque per sacerdotes, neque per prophetas.

6 Consultó, pues, al Señor; mas no le respondió, ni por sueños, ni por los sacerdotes, ni por los profetas.

7 Dixitque Saul servis suis : Quærite mihi mulierem habentem pythonem, et vadam ad eam, et sciscitabor per illam. Et dixerunt servi ejus ad eum : Est mulier pythonem habens in Endor.

7 Dijo entonces Saul á sus criados: Buscadme una mujer que tenga espíritu de Pitón, é iré á encontrarla, y á consultar al espíritu por medio de ella. Respondiéronle sus criados: En Endor hay una mujer que tiene espíritu pitónico.

8 Mutavit ergo habitum suum, vestitusque est aliis vestimentis, et abiit ipse, et duo viri cum eo : veneruntque ad mulierem nocte, et ait illi : Divina mihi in pythone, et suscita mihi quem dixero tibi.

8 Disfrazóse luego, y mudado el traje se puso en camino, acompañado de dos hombres. Fué de noche á casa de la mujer, y díjola: Adivíname por el espíritu de Pitón; y hazme aparecer quien yo te dijere.

9 Et ait mulier ad eum : Ecce, tu nosti quanta fecerit Saul, et quomodo eraserit magos et hariolos de terra : quare ergo insidiaris animæ meæ, ut occidar ?

9 Respondióle la mujer: Sabes bien cuanto ha hecho Saul por extirpar de todo el país los magos y adivinos: ¿por qué pues vienes á armarme un lazo para hacerme perder la vida?

10 Et juravit ei Saul in Domino, dicens : Vivit Dominus, quia non eveniet tibi quidquam mali propter hanc rem.

10 Mas Saul le juró por el Señor diciendo: Vive Dios que no te vendrá por esto mal ninguno.

11 Dixitque ei mulier : Quem suscitabo tibi ? Qui ait : Samuelem mihi suscita.

11 Díjole entonces la mujer: ¿Quién es el que debo hacerte aparecer? Respondióle: Haz que se me aparezca Samuel.

12 Cum autem vidisset mulier Samuelem, exclamavit voce magna, et dixit ad Saul : Quare imposuisti mihi ? tu es enim Saul.

12 Mas luego que la mujer vió á Samuel, exclamó á grandes gritos diciendo á Saul: ¿Por qué me has engañado? Tú eres Saul.

13 Dixitque ei rex : Noli timere : quid vidisti ? Et ait mulier ad Saul : Deos vidi ascendentes de terra.

13 Y díjola el rey: no temas: ¿Qué es lo que has visto? He visto, respondió la mujer, como un dios que salía de dentro de la tierra.

14 Dixitque ei : Qualis est forma ejus ? Quæ ait : Vir senex ascendit, et ipse amictus est pallio. Et intellexit Saul quod Samuel esset, et inclinavit se super faciem suam in terra, et adoravit.

14 Replicóle Saul: ¿Qué figura tiene? La de un varón anciano, dijo ella, cubierto con un manto. Reconoció, pues, Saul que era Samuel, y le hizo una profunda reverencia, postrándose en tierra sobre su rostro.

15 Dixit autem Samuel ad Saul : Quare inquietasti me ut suscitarer ? Et ait Saul : Coarctor nimis : siquidem Philisthiim pugnant adversum me, et Deus recessit a me, et exaudire me noluit neque in manu prophetarum, neque per somnia : vocavi ergo te, ut ostenderes mihi quid faciam.

15 Pero Samuel dijo á Saul: ¿Por qué has turbado mi reposo, haciéndome levantar? Respondió Saul: Me veo en un estrechísimo apuro: los Filisteos me han movido guerra, y Dios se ha retirado de mí, y no ha querido responderme, ni por medio de los profetas, ni por sueños: por esta razón te he llamado, á fin de que me declares lo que debo hacer.

16 Et ait Samuel : Quid interrogas me, cum Dominus recesserit a te, et transierit ad æmulum tuum ?

16 Respondióle Samuel: ¿A qué viene el consultar conmigo, cuando el Señor te ha desamparado, y pasádose á tu rival?

17 Faciet enim tibi Dominus sicut locutus est in manu mea, et scindet regnum tuum de manu tua et dabit illud proximo tuo David :

17 Porque el Señor te tratará como te predije yo de su parte. Arrancará de tus manos el reino, y le dará á tu prójimo, á David, tu yerno:

18 quia non obedisti voci Domini, neque fecisti iram furoris ejus in Amalec : idcirco quod pateris, fecit tibi Dominus hodie.

18 Por cuanto no obedeciste á la voz del Señor, ni quisiste hacer lo que la indignación de su ira exigía contra los Amalecitas: por esto el Señor ha hecho contigo lo que estás padeciendo hoy día.

19 Et dabit Dominus etiam Israël tecum in manus Philisthiim : cras autem tu et filii tui mecum eritis : sed et castra Israël tradet Dominus in manus Philisthiim.

19 Y además el Señor te entregará á tí, y á Israel en manos de los Filisteos. Mañana tú y tus hijos estaréis conmigo; y también el campamento de Israel le abandonará el Señor en poder de los Filisteos.

20 Statimque Saul cecidit porrectus in terram : extimuerat enim verba Samuelis, et robur non erat in eo, quia non comederat panem tota die illa.

20 Cayó Saul al instante tendido en tierra, despavorido al oir las palabras de Samuel, y estaba además falto de fuerzas, á causa de no haber comido en todo el día.

21 Ingressa est itaque mulier illa ad Saul (conturbatus enim erat valde), dixitque ad eum : Ecce obedivit ancilla tua voci tuæ, et posui animam meam in manu mea : et audivi sermones tuos, quos locutus es ad me.

21 Mas aquella mujer entró donde estaba Saul, que se hallaba sumamente conturbado, diciéndole: Bien ves que tu esclava te ha obedecido, y que he expuesto mi vida, y dado crédito á lo que me has dicho:

22 Nunc igitur audi et tu vocem ancillæ tuæ, et ponam coram te buccellam panis, ut comedens convalescas, et possis iter agere.

22 Ahora, pues, escucha tú también la voz de tu sierva, y permite que te ponga delante un bocado de pan, para que comiendo recobres las fuerzas y puedas hacer tu viaje.

23 Qui renuit, et ait : Non comedam. Coëgerunt autem eum servi sui et mulier, et tandem audita voce eorum surrexit de terra, et sedit super lectum.

23 Pero Saul lo rehusó y le dijo: No comeré. Con todo, sus criados y la mujer le instaron á ello, y al cabo, rendido á sus ruegos, se levantó del suelo, y sentóse sobre una cama ó tarima.

24 Mulier autem illa habebat vitulum pascualem in domo, et festinavit, et occidit eum : tollensque farinam, miscuit eam, et coxit azyma,

24 Tenía la mujer en casa un ternero cebado, y fué corriendo y le mató: y tomando harina, la amasó, y coció unos panes sin levadura:

25 et posuit ante Saul et ante servos ejus. Qui cum comedissent, surrexerunt, et ambulaverunt per totam noctem illam.

25 Y lo presentó todo delante de Saul y sus criados. Así que hubieron comido, partieron, y anduvieron toda aquella noche.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.