La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

2 Corintios 1

Idioma

1 Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia.

1 Pablo, apóstol de Jesucristo por la voluntad de Dios, y Timoteo su hermano ó coadjutor, á la Iglesia de Dios, establecida en Corinto, y á todos los santos ó fieles existentes en toda la Acaya.

2 Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.

2 Dios Padre nuestro y el Señor Jesucristo os den gracia y paz.

3 Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis,

3 Bendito sea Dios Padre de nuestro Señor Jesucristo, el Padre de las misericordias y Dios de toda consolación,

4 qui consolatur nos in omni tribulatione nostra : ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo.

4 el cual nos consuela en todas nuestras tribulaciones, para que podamos también nosotros consolar á los que se hallan en cualquier trabajo, con la misma consolación, con que nosotros somos consolados por Dios.

5 Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis : ita et per Christum abundat consolatio nostra.

5 Porque á medida que se aumentan en nosotros las aflicciones por amor de Cristo: se aumenta también nuestra consolación por Cristo.

6 Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quæ operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur :

6 Porque si somos atribulados, lo somos para vuestra edificación y salud; si somos consolados, lo somos para vuestra consolación; si somos confortados, lo somos para confortación y salvación vuestra, cuya obra se perfecciona con la paciencia con que sufrís las mismas penas, que igualmente sufrimos nosotros.

7 ut spes nostra firma sit pro vobis : scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.

7 De suerte que nuestra esperanza es firme por lo tocante á vosotros, sabiendo que así como sois compañeros en las penas, así lo seréis también en la consolación.

8 Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quæ facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut tæderet nos etiam vivere.

8 Pues no quiero, hermanos, que ignoreis la tribulación que padecimos en el Asia, los males de que nos vimos abrumados, tan excesivos y tan superiores á nuestras fuerzas, que nos hacían pesada la misma vida.

9 Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis, sed in Deo, qui suscitat mortuos :

9 Pero sí sentimos pronunciar allá dentro de nosotros el fallo de nuestra muerte, fué á fin de que no pusiésemos nuestra confianza en nosotros, sino en Dios, que resucita á los muertos.

10 qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit : in quem speramus quoniam et adhuc eripiet,

10 El cual nos ha librado y nos libra aún de tan graves peligros de muerte; y en quien confiamos que todavía nos ha de librar,

11 adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis : ut ex multorum personis, ejus quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis.

11 ayudándonos vosotros también con vuestras oraciones, á fin de que muchos den gracias del beneficio que gozamos, ya que es para bien de muchas personas.

12 Nam gloria nostra hæc est : testimonium conscientiæ nostræ, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo : abundantius autem ad vos.

12 Porque toda nuestra gloria consiste en el testimonio que nos da la conciencia, de haber procedido en este mundo con sencillez de corazón y sinceridad delante de Dios, no con la prudencia de la carne, sino según la gracia de Dios ó espiritu del evangelio, y especialmente entre vosotros.

13 Non enim alia scribimus vobis, quam quæ legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis,

13 Yo no os escribo sino cosas cuya verdad conoceis al leerlas. Y espero que la reconoceréis hasta el fin,

14 sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi.

14 pues ya en parte habeis reconocido que nosotros somos vuestra gloria, como vosotros sereis la nuestra, en el día ó juicio de nuestro Señor Jesucristo.

15 Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundam gratiam haberetis :

15 Y con esta confianza quise primero ir á visitaros, á fin de que recibieseis una segunda gracia:

16 et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judæam.

16 Y pasar desde ahí á Macedonia, y volver otra vez desde Macedonia á vosotros, y ser de vosotros encaminado á Judea.

17 Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum ? aut quæ cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non ?

17 Habiendo, pues, sido esta mi voluntad, ¿acaso he dejado de ejecutarla por inconstancia? ¿O las cosas que resuelvo, las resuelvo á gusto de la carne, de modo que ya diga: sí, ya NO?

18 Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non.

18 Mas Dios verdadero me es testigo de que en la palabra ó doctrina que os he anunciado, nada ha habido del sí y del no.

19 Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit.

19 Porque Jesucristo Hijo de Dios, que os hemos predicado nosotros, esto es, yo, y Silvano, y Timoteo, no es tal que se hallen en él, el sí y el No, sino que en él todo es inmutable, un sí invariable.

20 Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est : ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram.

20 Pues todas cuantas promesas hay de Dios, tienen en este sí su verdad; y también por él mismo todo tiene su infalible cumplimiento para honra y gloria de Dios, lo cual hace también la gloria de nuestro ministerio.

21 Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus :

21 Así Dios es el que á nosotros junto con vosotros nos confirma en la fe de Cristo, y el que nos ha ungido con su unción.

22 qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.

22 El que asimismo nos ha marcado con su sello, y que por arras de los bienes que nos ha prometido, nos da el Espíritu Santo en nuestros corazones.

23 Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum : non quia dominamur fidei vestræ, sed adjutores sumus gaudii vestri : nam fide statis.

23 Por lo que á mí hace tomo á Dios por testigo y deseo que me castigue, si no digo la verdad, que el no haber pasado todavía á Corinto, ha sido para poder ser indulgente con vosotros: no es esto porque dominemos en vuestra fe; al contrario procuramos contribuir á vuestro gozo, puesto que permaneceis firmes en la fe que recibisteis,

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.