La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

II Paralipómenos 24

Idioma

1 Septem annorum erat Joas cum regnare cœpisset, et quadraginta annis regnavit in Jerusalem : nomen matris ejus Sebia de Bersabee.

1 De siete años era Joás cuando comenzó á reinar; y cuarenta años reinó en Jerusalén: llamábase su madre Sebia, y era natural de Bersabee.

2 Fecitque quod bonum est coram Domino cunctis diebus Jojadæ sacerdotis.

2 E hizo Joás lo que es bueno delante del Señor, mientras vivió el sacerdote Joíada:

3 Accepit autem ei Jojada uxores duas, e quibus genuit filios et filias.

3 Quien le casó con dos mujeres, de quienes tuvo hijos é hijas.

4 Post quæ placuit Joas ut instauraret domum Domini.

4 Después de esto quiso Joás restaurar el Templo del Señor:

5 Congregavitque sacerdotes et Levitas, et dixit eis : Egredimini ad civitates Juda, et colligite de universo Israël pecuniam ad sartatecta templi Dei vestri per singulos annos, festinatoque hoc facite. Porro Levitæ egere negligentius.

5 A cuyo fin, convocando los sacerdotes y Levitas, díjoles: Salid por las ciudades de Judá, y recoged de todo Israel el dinero para los reparos anuales del Templo de vuestro Dios; y hacedlo presto. Pero los Levitas obraron con negligencia.

6 Vocavitque rex Jojadam principem, et dixit ei : Quare tibi non fuit curæ, ut cogeres Levitas inferre de Juda et de Jerusalem pecuniam quæ constituta est a Moyse servo Domini, ut inferret eam omnis multitudo Israël in tabernaculum testimonii ?

6 Por lo que llamó el rey al príncipe de los sacerdotes Joíada, y le dijo: ¿Cómo no has tenido cuidado de obligar á los Levitas á que recogiesen de Judá y de Jerusalén la contribución impuesta por Moisés, siervo del Señor, á todo el pueblo de Israel para la fábrica del Tabernáculo de la alianza?

7 Athalia enim impiissima, et filii ejus, destruxerunt domum Dei, et de universis quæ sanctificata fuerant in templo Domini, ornaverunt fanum Baalim.

7 Porque la impiísima Atalía y sus hijos habían arruinado la Casa de Dios, y se sirvieron de todas las cosas consagradas al Templo del Señor para adornar el templo de Baal.

8 Præcepit ergo rex, et fecerunt arcam : posueruntque eam juxta portam domus Domini forinsecus.

8 Mandó, pues, el rey que se hiciese un arca; la que colocaron junto á la puerta del Templo del Señor, por la parte de afuera;

9 Et prædicatum est in Juda et Jerusalem ut deferrent singuli pretium Domino, quod constituit Moyses servus Dei super omnem Israël in deserto.

9 y se pregonó en Judá y en Jerusalén, que cada cual trajese al Señor la contribución señalada por Moisés, siervo de Dios, á todo Israel en el Desierto.

10 Lætatique sunt cuncti principes, et omnis populus, et ingressi contulerunt in arcam Domini, atque miserunt ita ut impleretur.

10 Alegráronse de esto todos los príncipes y el pueblo todo; y acudieron á echar en el arca del Señor el dinero, de suerte que la llenaron.

11 Cumque tempus esset ut deferrent arcam coram rege per manus Levitarum (videbant enim multam pecuniam), ingrediebatur scriba regis, et quem primus sacerdos constituerat, effundebantque pecuniam quæ erat in arca, porro arcam reportabant ad locum suum : sicque faciebant per singulos dies. Et congregata est infinita pecunia,

11 Así que llegaba el tiempo de llevar el arca á la presencia del rey por manos de los Levitas (cuando veían que había mucha cantidad de dinero), venía el secretario del rey con un comisionado elegido por el Sumo sacerdote, y sacaban el dinero que había en el arca, la cual volvían á su sitio. Así lo hacían todos los días; y se recogió infinito dinero.

12 quam dederunt rex et Jojada his qui præerant operibus domus Domini : at illi conducebant ex ea cæsores lapidum, et artifices operum singulorum ut instaurarent domum Domini : fabros quoque ferri et æris, ut quod cadere cœperat, fulciretur.

12 El cual entregaron el rey y Joíada á los sobrestantes de las obras del Templo del Señor; y éstos pagaban con él á los canteros, y á los varios artífices que trabajaban para reparar la Casa del Señor; é igualmente á los que trabajaban en hierro y en bronce, para asegurar lo que amenazaba ruina.

13 Egeruntque hi qui operabantur industrie, et obducebatur parietum cicatrix per manus eorum, ac suscitaverunt domum Domini in statum pristinum, et firmiter eam stare fecerunt.

13 Y estos obreros trabajaron con esmero; y repararon las hendiduras de las paredes, restituyendo el Templo del Señor á su antiguo estado, y consolidándole perfectamente.

14 Cumque complessent omnia opera, detulerunt coram rege et Jojada reliquam partem pecuniæ : de qua facta sunt vasa templi in ministerium, et ad holocausta, phialæ quoque, et cetera vasa aurea et argentea : et offerebantur holocausta in domo Domini jugiter cunctis diebus Jojadæ.

14 Acabadas todas las obras, presentaron al rey y á Joíada el sobrante del dinero, del cual se hicieron los vasos para el servicio del Templo y para los holocaustos, como las tazas y demás vasos de oro y de plata. Y mientras vivió Joíada se ofrecían continuamente holocaustos en la Casa del Señor.

15 Senuit autem Jojada plenus dierum, et mortuus est cum esset centum triginta annorum :

15 Pero Joíada, envejecido y cargado de días, vino á morir, siendo de edad de ciento y treinta años;

16 sepelieruntque eum in civitate David cum regibus, eo quod fecisset bonum cum Israël, et cum domo ejus.

16 y fué sepultado en la ciudad de David con los reyes, por el bien que había hecho á Israel y á su casa.

17 Postquam autem obiit Jojada, ingressi sunt principes Juda, et adoraverunt regem : qui delinitus obsequiis eorum, acquievit eis.

17 Mas después de muerto Joíada entraron los príncipes de Judá á postrarse á los pies del rey; el cual, halagado con sus obsequios y lisonjeras razones, se dejó llevar de ellos.

18 Et dereliquerunt templum Domini Dei patrum suorum, servieruntque lucis et sculptilibus : et facta est ira contra Judam et Jerusalem propter hoc peccatum.

18 Y asi fué que abandonaron el Templo del Señor Dios de sus padres, y dieron culto á los simulacros y bosques á ellos consagrados; pecado que acarreó la ira sobre Judá y Jerusalén.

19 Mittebatque eis prophetas ut reverterentur ad Dominum, quos protestantes illi audire nolebant.

19 Entretanto el Señor les enviaba profetas para que se convirtiesen á él; pero por más intimaciones que les hacían, no eran escuchadas.

20 Spiritus itaque Dei induit Zachariam filium Jojadæ sacerdotem, et stetit in conspectu populi, et dixit eis : Hæc dicit Dominus Deus : Quare transgredimini præceptum Domini, quod vobis non proderit, et dereliquistis Dominum ut derelinqueret vos ?

20 Por último revistió Dios de su espíritu al Sumo sacerdote Zacarías, hijo de Joíada; y presentándose delante del pueblo, les habló de esta manera: Esto dice el Señor Dios: ¿Por qué buscais vuestra ruina traspasando los mandamientos del Señor, y le habeis abandonado para ser de él abandonados?

21 Qui congregati adversus eum, miserunt lapides juxta regis imperium in atrio domus Domini.

21 Mas ellos aunados contra Zacarías, le apedrearon por orden del rey, en el atrio del Templo del Señor.

22 Et non est recordatus Joas rex misericordiæ quam fecerat Jojada pater illius secum, sed interfecit filium ejus. Qui cum moreretur, ait : Videat Dominus, et requirat.

22 Y no se acordó el rey Joás de los beneficios que le había hecho Joiada, padre de Zacarías, sino que mató á éste hijo suyo; el cual dijo al morir: Véalo el Señor, y haga justicia.

23 Cumque evolutus esset annus, ascendit contra eum exercitus Syriæ : venitque in Judam et Jerusalem, et interfecit cunctos principes populi, atque universam prædam miserunt regi in Damascum.

23 Al cabo de un año salió á campaña contra él el ejército de la Siria: entró en el país de Judá y en Jerusalén, y mató á todos los príncipes del pueblo; y remitieron todos los despojos á su rey, á Damasco.

24 Et certe cum permodicus venisset numerus Syrorum, tradidit Dominus in manibus eorum infinitam multitudinem, eo quod dereliquissent Dominum Deum patrum suorum : in Joas quoque ignominiosa exercuere judicia.

24 A la verdad aunque los Siros habían venido en cortísimo número, el Señor entregó en sus manos una multitud inmensa de hijos de Israel, por haber abandonado al Señor Dios de sus padres. También Joás fué maltratado por ellos de un modo ignominioso;

25 Et abeuntes dimiserunt eum in languoribus magnis : surrexerunt autem contra eum servi sui in ultionem sanguinis filii Jojadæ sacerdotis, et occiderunt eum in lectulo suo, et mortuus est : sepelieruntque eum in civitate David, sed non in sepulchris regum.

25 y al partirse le dejaron en grandes dolores: finalmente, sus propios criados se conjuraron contra él para vengar la sangre del hijo de Joíada, Sumo sacerdote, y le asesinaron en su misma cama, y quedó muerto: y le enterraron en la ciudad de David, mas no en los sepulcros de los reyes.

26 Insidiati vero sunt ei Zabad filius Semmaath Ammanitidis, et Jozabad filius Semarith Moabitidis.

26 Los que se conjuraron contra él, fueron Zabad, hijo de Semmaat, Ammonita, y Jozabad, hijo de Semarit, Moabita.

27 Porro filii ejus, ac summa pecuniæ quæ adunata fuerat sub eo, et instauratio domus Dei, scripta sunt diligentius in libro regum : regnavit autem Amasias filius ejus pro eo.

27 En orden á sus hijos, y á la suma del dinero que se recogió en su reinado, y al modo con que fué restaurada la Casa de Dios, todo esto está escrito por menor en el libro de los reyes. Sucedióle en el reino su hijo Amasías.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.