La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

II Reyes 5

Idioma

1 Et venerunt universæ tribus Israël ad David in Hebron, dicentes : Ecce nos os tuum et caro tua sumus.

1 Después de esto se presentaron todas las tribus de Israel á David en Hebrón, diciendo: Aquí nos tienes: hueso tuyo y carne tuya somos.

2 Sed et heri et nudiustertius cum esset Saul rex super nos, tu eras educens et reducens Israël : dixit autem Dominus ad te : Tu pasces populum meum Israël, et tu eris dux super Israël.

2 A más de que tiempo atrás, cuando Saul era nuestro rey, tú eras el que capitaneabas á Israel; y á tí te ha dicho el Señor: Tú apacentarás á mi pueblo de Israel, y tú serás su caudillo.

3 Venerunt quoque et seniores Israël ad regem in Hebron, et percussit cum eis rex David fœdus in Hebron coram Domino : unxeruntque David in regem super Israël.

3 Vinieron también los ancianos de Israel á tratar con el rey en Hebrón, y capituló allí con ellos el rey David delante del Señor; después de lo cual le ungieron por rey de todo Israel.

4 Filius triginta annorum erat David cum regnare cœpisset, et quadraginta annis regnavit.

4 Treinta años tenía David cuando comenzó á reinar, y reinó cuarenta.

5 In Hebron regnavit super Judam septem annis et sex mensibus : in Jerusalem autem regnavit triginta tribus annis super omnem Israël et Judam.

5 En Hebrón reinó sobre Judá siete años y seis meses, y en Jerusalén reinó treinta y tres años sobre todo Israel y Judá.

6 Et abiit rex, et omnes viri qui erant cum eo, in Jerusalem, ad Jebusæum habitatorem terræ : dictumque est David ab eis : Non ingredieris huc, nisi abstuleris cæcos et claudos dicentes : Non ingredietur David huc.

6 Porque á pocos días el rey con toda la gente que tenía consigo se dirigió hacia Jerusalén contra los Jebuseos, moradores de aquel territorio, y dijéronle á David los sitiados: No entrarás acá dentro de esta plaza, sino echas primero de ella á los ciegos y cojos, los cuales están diciendo: No entrará David acá.

7 Cepit autem David arcem Sion : hæc est civitas David.

7 Sin embargo, David se apoderó del alcázar de Sión, que se llama hoy día Ciudad de David.

8 Proposuerat enim David in die illa præmium, qui percussisset Jebusæum, et tetigisset domatum fistulas, et abstulisset cæcos et claudos odientes animam David. Idcirco dicitur in proverbio : Cæcus et claudus non intrabunt in templum.

8 Para lo cual había ofrecido en aquel día del asalto un premio al que batiese á los Jebuseos, y ganando lo alto de los muros, arrojase de allí á los ciegos y á los cojos enemigos enconados de David: de donde se dice por refrán: Ni ciego ni cojo no entrarán en el templo.

9 Habitavit autem David in arce, et vocavit eam civitatem David : et ædificavit per gyrum a Mello et intrinsecus.

9 Habitó, pues, David en el alcázar, y llamóle Ciudad de David; é hizo construir varios edificios al rededor, é interiormente, comenzando desde Mello.

10 Et ingrediebatur proficiens atque succrescens, et Dominus Deus exercituum erat cum eo.

10 De esta suerte iba fortificándose y engrandeciéndose más y más, y el Señor Dios de los ejércitos estaba con él.

11 Misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David, et ligna cedrina, et artifices lignorum, artificesque lapidum ad parietes : et ædificaverunt domum David.

11 Además Hiram, rey de Tiro, envió embajadores á David y le remitió maderas de cedro, y carpinteros y canteros para levantar edificios; y fabricaron la casa de David.

12 Et cognovit David quoniam confirmasset eum Dominus regem super Israël, et quoniam exaltasset regnum ejus super populum suum Israël.

12 Y David en todo esto reconoció que el Señor le había confirmado en el reino sobre Israel, y elevado para siempre al gobierno de su pueblo de Israel.

13 Accepit ergo David adhuc concubinas et uxores de Jerusalem, postquam venerat de Hebron : natique sunt David et alii filii et filiæ :

13 Tomó también David en Jerusalén, después que vino de Hebrón, otras mujeres de segundo y de primer orden, de que le nacieron otros hijos é hijas.

14 et hæc nomina eorum, qui nati sunt ei in Jerusalem : Samua, et Sobab, et Nathan, et Salomon,

14 Hé aquí los nombres de los hijos que le nacieron en Jerusalén: Samua, Sobab, Natán y Salomón,

15 et Jebahar, et Elisua, et Nepheg,

15 Jebahar, Elisua, Nefeg,

16 et Japhia, et Elisama, et Elioda, et Eliphaleth.

16 Jafia, Elisama, Elioda y Elifalet.

17 Audierunt ergo Philisthiim quod unxissent David in regem super Israël, et ascenderunt universi ut quærerent David : quod cum audisset David, descendit in præsidium.

17 Luego que oyeron los Filisteos que David había sido ungido rey sobre Israel, se pusieron todos en movimiento para ir contra David: lo que sabiendo éste, se atrincheró en una posición muy fuerte.

18 Philisthiim autem venientes diffusi sunt in valle Raphaim.

18 Entretanto los Filisteos habiendo avanzado se extendieron por el valle de Rafaim;

19 Et consuluit David Dominum, dicens : Si ascendam ad Philisthiim ? et si dabis eos in manu mea ? Et dixit Dominus ad David : Ascende, quia tradens dabo Philisthiim in manu tua.

19 y David consultó al Señor, diciendo: ¿Será bien que yo acometa á los Filisteos? ¿Los entregarás en mis manos? Ve, respondió el Señor, que en tus manos los pondré infaliblemente.

20 Venit ergo David in Baal Pharasim : et percussit eos ibi, et dixit : Divisit Dominus inimicos meos coram me, sicut dividuntur aquæ. Propterea vocatum est nomen loci illius, Baal Pharasim.

20 Bajó, pues, David á Baal Farasim, y allí los derrotó. Por lo que dijo: El Señor ha dispersado delante de mí á mis enemigos, Como agua que se derrama. Por eso se llamó aquel sitio Baal Farasim.

21 Et reliquerunt ibi sculptilia sua, quæ tulit David et viri ejus.

21 Y los Filisteos dejaron allí sus ídolos, los cuales recogieron David y su gente.

22 Et addiderunt adhuc Philisthiim ut ascenderent, et diffusi sunt in valle Raphaim.

22 Todavía los Filisteos porfiaron en salir á campaña, y se desparramaron por el valle de Rafaim.

23 Consuluit autem David Dominum : Si ascendam contra Philisthæos, et tradas eos in manus meas ? Qui respondit : Non ascendas contra eos, sed gyra post tergum eorum, et venies ad eos ex adverso pyrorum.

23 Consultó David al Señor, diciendo: ¿Acometeré á los Filisteos, y los entregarás tú en mis manos? Respondióle el Señor: No los acometas de frente, sino da la vuelta por sus espaldas, y embístelos por enfrente de los perales.

24 Et cum audieris sonitum gradientis in cacumine pyrorum, tunc inibis prælium : quia tunc egredietur Dominus ante faciem tuam, ut percutiat castra Philisthiim.

24 Y cuando sintieres el ruido de uno que anda por entre las copas de los perales, entonces darás el combate; porque entonces saldrá el Señor á tu frente para atacar el campamento de los Filisteos.

25 Fecit itaque David sicut præceperat ei Dominus, et percussit Philisthiim de Gabaa usque dum venias Gezer.

25 Hízolo así David, como el Señor se lo había mandado, y fué batiendo á los Filisteos desde Gabaa hasta la entrada de Gezer.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.