La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Rut 3

Idioma

1 Postquam autem reversa est ad socrum suam, audivit ab ea : Filia mea, quæram tibi requiem, et providebo ut bene sit tibi.

1 Y después que volvió á su suegra, la dijo esta: Hija mía, yo voy á procurarte descanso, y á disponer que lo pases bien.

2 Booz iste, cujus puellis in agro juncta es, propinquus noster est, et hac nocte aream hordei ventilat.

2 Este Booz, con cuyas criadas andas junta en el campo, es nuestro pariente, y esta noche avienta la cebada en su era.

3 Lavare igitur, et ungere, et induere cultioribus vestimentis, et descende in aream : non te videat homo, donec esum potumque finierit.

3 Lávate, pues, y úngete con los perfumes, y ponte los mejores vestidos, y encamínate á la era: procura que no te vea hasta que haya acabado de comer y beber.

4 Quando autem ierit ad dormiendum, nota locum in quo dormiat : veniesque et discooperies pallium, quo operitur a parte pedum, et projicies te, et ibi jacebis : ipse autem dicet quid agere debeas.

4 Estonces cuando se fuere á dormir, nota bien el sitio donde duerme, é irás y alzarás la capa por la parte con que se cubre los pies, y echaráste allí, y te pondrás á dormir. El mismo te dirá, como pariente más cercano, lo que debes hacer.

5 Quæ respondit : Quidquid præceperis, faciam.

5 Respondióle Rut. Yo haré cuanto tú me mandares.

6 Descenditque in aream, et fecit omnia quæ sibi imperaverat socrus.

6 Fuese, pues, á la era, é hizo todo lo que la suegra le había ordenado.

7 Cumque comedisset Booz, et bibisset, et factus esset hilarior, issetque ad dormiendum juxta acervum manipulorum, venit abscondite, et discooperto pallio, a pedibus ejus se projecit.

7 Y cuando Booz hubo comido y bebido y alegrádose, é ido á dormir junto á un montón de gavillas, se llegó Rut calladamente, y alzando la capa por los pies, echóse allí.

8 Et ecce, nocte jam media expavit homo, et conturbatus est : viditque mulierem jacentem ad pedes suos,

8 Cuando hé aquí que á media noche despertó el hombre despavorido y turbado al ver una mujer echada á sus pies;

9 et ait illi : Quæ es ? Illaque respondit : Ego sum Ruth ancilla tua : expande pallium tuum super famulam tuam, quia propinquus es.

9 y díjola: ¿Quién eres? Y ella respondió; Soy Rut, esclava tuya: extiende tu manto sobre tu sierva; por cuanto eres el pariente más cercano de mi marido.

10 Et ille : Benedicta, inquit, es a Domino, filia, et priorem misericordiam posteriore superasti : quia non es secuta juvenes, pauperes sive divites.

10 A lo que dijo Booz: Bendita seas del Señor, hija mía, que has sobrepujado tu primera bondad y cordura, con la que manifiestas ahora, pues siendo joven como eres, no has ido á buscar jóvenes ni pobres, ni ricos, sino á los que la Ley dispone.

11 Noli ergo metuere, sed quidquid dixeris mihi, faciam tibi. Scit enim omnis populus, qui habitat intra portas urbis meæ, mulierem te esse virtutis.

11 Por tanto no temas, que yo haré contigo cuanto me has dicho; puesto que todas las gentes de mi ciudad saben que tú eres mujer de virtud.

12 Nec abnuo me propinquum, sed est alius me propinquior.

12 No niego yo ser pariente; pero hay otro mas cercano que yo:

13 Quiesce hac nocte : et facto mane, si te voluerit propinquitatis jure retinere, bene res acta est : sin autem ille noluerit, ego te absque ulla dubitatione suscipiam, vivit Dominus. Dormi usque mane.

13 Descansa esta noche, que venida la mañana, si él quiere quedarse contigo por el derecho de proximidad, sea enhorabuena: más si no quiere, vive el Señor que yo sin falta te tomaré: y así duerme hasta mañana.

14 Dormivit itaque ad pedes ejus, usque ad noctis abscessum. Surrexit itaque antequam homines se cognoscerent mutuo, et dixit Booz : Cave ne quis noverit quod huc veneris.

14 Durmió, pues, á sus pies hasta el fin de la noche. Y levantándose antes que los hombres pudiesen conocerse unos á otros, díjola Booz: Procura que nadie sepa que has venido acá;

15 Et rursum : Expande, inquit, pallium tuum, quo operiris, et tene utraque manu. Qua extendente, et tenente, mensus est sex modios hordei, et posuit super eam. Quæ portans ingressa est civitatem,

15 Y añadió: Extiende el manto con que te cubres, y tenle bien asido con entrambas manos. Extendiéndole ella, y teniéndole, le midió seis modios de cebada, y cargóselos á cuestas. Así cargada entró en la ciudad.

16 et venit ad socrum suam. Quæ dixit ei : Quid egisti, filia ? Narravitque ei omnia, quæ sibi fecisset homo.

16 y fué á su suegra, la cual le preguntó: ¿Qué has hecho, hija mía, sobre lo que te encargue? Contóla Rut todo lo que había hecho Booz por ella:

17 Et ait : Ecce sex modios hordei dedit mihi, et ait : Nolo vacuam te reverti ad socrum tuam.

17 Y añadió: Hé aquí seis modios de cebada que me ha dado, diciéndome: No quiero que vuelvas á tu suegra con las manos vacías.

18 Dixitque Noëmi : Expecta, filia, donec videamus quem res exitum habeat : neque enim cessabit homo, nisi compleverit quod locutus est.

18 Dijo entonces Noemí: Espera, hija mía, hasta que veamos en qué para la cosa. Porque Booz es hombre honrado, que no parará hasta que cumpla lo que te ha prometido.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.