La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Tobías 8

Idioma

1 Postquam vero cœnaverunt, introduxerunt juvenem ad eam.

1 Después de haber cenado, condujeron al joven al aposento de la esposa.

2 Recordatus itaque Tobias sermonum angeli, protulit de cassidili suo partem jecoris, posuitque eam super carbones vivos.

2 Y Tobías, teniendo presentes las advertencias del Angel, sacó de su alforjilla el pedazo de hígado y corazón, y púsole sobre unos carbones encendidos.

3 Tunc Raphaël angelus apprehendit dæmonium, et religavit illud in deserto superioris Ægypti.

3 Entonces el ángel Rafael cogió al demonio, y le confinó en el desierto del Egipto superior.

4 Tunc hortatus est virginem Tobias, dixitque ei : Sara, exsurge, et deprecemur Deum hodie, et cras, et secundum cras : quia his tribus noctibus Deo jungimur ; tertia autem transacta nocte, in nostro erimus conjugio.

4 Al mismo tiempo Tobías exhortó á la doncella, y le dijo: Levántate, Sara, y hagamos oración á Dios, hoy y mañana, y después de mañana; porque estas tres noches las pasaremos unidos en oración con Dios, y pasada la tercera noche haremos vida maridable:

5 Filii quippe sanctorum sumus, et non possumus ita conjungi sicut gentes quæ ignorant Deum.

5 Pues nosotros somos hijos de santos, y no podemos juntarnos á manera de los gentiles, que no conocen á Dios.

6 Surgentes autem pariter, instanter orabant ambo simul, ut sanitas daretur eis.

6 En efecto, alzándose ambos, oraban á una con mucho fervor, para que se dignase Dios conservarlos salvos.

7 Dixitque Tobias : Domine Deus patrum nostrorum, benedicant te cæli et terræ, mareque et fontes, et flumina, et omnes creaturæ tuæ quæ in eis sunt.

7 Y dijo Tobías: Oh Señor Dios de nuestros padres, bendígante los cielos, y la tierra, y el mar, y las fuentes, y los ríos, y todas tus criaturas que hay en ellos.

8 Tu fecisti Adam de limo terræ, dedistique ei adjutorium Hevam.

8 Tú formaste á Adán del lodo de la tierra, y le diste á Eva por ayuda suya y compañera.

9 Et nunc Domine, tu scis quia non luxuriæ causa accipio sororem meam conjugem, sed sola posteritatis dilectione, in qua benedicatur nomen tuum in sæcula sæculorum.

9 Ahora, pues, Señor, tú sabes que no movido de concupiscencia tomo á ésta mi hermana por esposa, sino por el solo deseo de tener hijos que bendigan tu santo nombre por los siglos de los siglos.

10 Dixit quoque Sara : Miserere nobis Domine, miserere nobis, et consenescamus ambo pariter sani.

10 Asimismo Sara dijo: Ten misericordia de nosotros, oh Señor, ten misericordia de nosotros, y haz que ambos á dos lleguemos sanos á la vejez.

11 Et factum est circa pullorum cantum, accersiri jussit Raguel servos suos, et abierunt cum eo pariter ut foderent sepulchrum.

11 Raguel, empero, estando cerca el primer canto de los gallos, mandó llamar á sus criados, y fueron con él á abrir una sepultura.

12 Dicebat enim : Ne forte simili modo evenerit ei, quo et ceteris illis septem viris qui sunt ingressi ad eam.

12 Porque decía: Le habrá sucedido lo mismo que á los otros siete maridos que se acercaron á ella.

13 Cumque parassent fossam, reversus Raguel ad uxorem suam, dixit ei :

13 Abierta la fosa, volvió Raguel á casa, y dijo á su mujer:

14 Mitte unam de ancillis tuis, et videat si mortuus est, ut sepeliam eum antequam illucescat dies.

14 Envía una de tus criadas á ver si ha muerto, para enterrarle antes que amanezca,

15 At illa misit unam ex ancillis suis. Quæ ingressa cubiculum, reperit eos salvos et incolumes, secum pariter dormientes.

15 Envió luego ella una de sus criadas; la cual entrando en el aposento, los encontró sanos y salvos, que estaban durmiendo ambos á dos;

16 Et reversa nuntiavit bonum nuntium : et benedixerunt Dominum, Raguel videlicet et Anna uxor ejus,

16 Y volvió á dar la buena noticia; con lo que alabaron á Dios tanto Raguel como Anna, su mujer,

17 et dixerunt : Benedicimus te, Domine Deus Israël, quia non contigit quemadmodum putabamus.

17 y dijeron: Te alabamos y damos gracias, oh Señor Dios de Israel, porque no ha sucedido lo que temíamos;

18 Fecisti enim nobiscum misericordiam tuam, et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos.

18 sino que has hecho que experimentásemos tu misericordia, y has expelido lejos de nosotros el enemigo que nos perseguía,

19 Misertus es autem duobus unicis. Fac eos, Domine, plenius benedicere te, et sacrificium tibi laudis tuæ et suæ sanitatis offerre, ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra.

19 compadeciéndote de los dos hijos únicos de sus padres. Haz, Señor, que te bendigan ellos más cumplidamente, y te ofrezcan el sacrificio de la alabanza por su perfecta salud, para que conozca el mundo todo que tú eres el solo y único Dios en toda la tierra.

20 Statimque præcepit servis suis Raguel ut replerent fossam quam fecerant priusquam elucesceret.

20 Al instante mandó Raguel á sus siervos, que antes que amaneciese terraplenasen la fosa que habían abierto,

21 Uxori autem suæ dixit ut instrueret convivium, et præpararet omnia quæ in cibos erant iter agentibus necessaria.

21 y dijo á su mujer que dispusiese un convite, y que preparase todas las provisiones necesarias para los caminantes.

22 Duas quoque pingues vaccas, et quatuor arietes, occidi fecit, et parari epulas omnibus vicinis suis, cunctisque amicis.

22 Hizo también matar dos vacas gordas y cuatro carneros, y convidar á todos sus vecinos y amigos.

23 Et adjuravit Raguel Tobiam ut duas hebdomadas moraretur apud se.

23 Después Raguel hizo jurar á Tobías que se detendría con él dos semanas.

24 De omnibus autem quæ possidebat Raguel, dimidiam partem dedit Tobiæ, et fecit scripturam, ut pars dimidia quæ supererat, post obitum eorum Tobiæ dominio deveniret.

24 De todos sus bienes dió Raguel la mitad á Tobías, y de la otra mitad declaró, haciendo escritura, heredero, para después de muertos él y su mujer, al mismo Tobías.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.